Υπάρχουν άνθρωποι που ξυπνούν ένα πρωί και ανακαλύπτουν ότι κέρδισαν το τζόκερ. Υπάρχουν και εκείνοι που επιστρέφουν ήσυχοι από τη δουλειά τους και μαθαίνουν ότι κυκλοφορούν εδώ και δεκαετίες με… κλεμμένο μηχανάκι, χωρίς να το γνωρίζουν, ούτε οι ίδιοι, αλλά ούτε καν το… δίκυκλο. Στη δεύτερη κατηγορία ανήκει γνωστός εκπαιδευτικός της Κρήτης, ο οποίος βίωσε μια πραγματικά πρωτόγνωρη περιπέτεια πριν από λίγες ημέρες.
Όλα ξεκίνησαν όταν ο καθηγητής, έχοντας ολοκληρώσει το μάθημά του στο σχολείο, πήρε το αγαπημένο του δίκυκλο και ξεκίνησε για το σπίτι. Σχεδίαζε όμως χωρίς να λάβει υπόψη του την ελληνική γραφειοκρατία και την άγρυπνη αστυνομία με την ειδική συσκευή για κλεμμένα οχήματα που διαθέτει.
‘Έτσι λοιπόν ένα μεσημέρι, ξαφνικά, περιπολικό της Αστυνομίας τον σταματά σε κεντρική λεωφόρο της πόλης. «Κύριε, σβήστε τη μηχανή, δώστε μας το διακόπτη» είπαν με ευγένεια αλλά και ψαρωτικό ύφος, τα όργανα της τάξης.
Ο καθηγητής συμμορφώνεται στις υποδείξεις, δεν ανησυχούσε για παράβαση του ΚΟΚ ή κάποιο πρόστιμο, γιατί ήταν καθ’ όλα νόμιμος. Μέχρι εδώ όλα καλά. Μέχρι τη στιγμή που ακούγονται τα λόγια του αστυνομικού που ποτέ δεν θα ξεχάσει: «Το μηχανάκι σας φαίνεται κλεμμένο στο σύστημά μας».
Ο ιδιοκτήτης της μηχανής τους κοιτάζει απορημένος, μπορεί και να μην κατάλαβε εξαρχής τι του είπαν. Ποιος θα πίστευε άλλωστε ότι χρησιμοποιεί προϊόν κλοπής, χωρίς να έχει κλέψει; Ο γνωστός εκπαιδευτικός είχε αγοράσει το μηχανάκι «της κούτας» πριν από 24 ή 25 χρόνια! Το είχε πληρώσει, το είχε ασφαλίσει, το είχε συντηρήσει και το είχε αγαπήσει. Ο ίδιος είναι ένας άνθρωπος που εκτός από τη σοβαρότητα και το επιστημονικό του κύρος, διακρίνεται και για το χιούμορ του.
«Παιδιά», τους είπε, «είμαι παντρεμένος με αυτό το μηχανάκι περισσότερα χρόνια απ’ ό,τι με τη γυναίκα μου». Και κάπως έτσι, ένα αστείο που ειπώθηκε για να σπάσει η αμηχανία αποδείχθηκε η πιο λογική κουβέντα της ημέρας.
Βεβαίως οι αστυνομικοί δεν μπορούσαν να αρκεστούν στο χιούμορ, αφού τα στοιχεία, δεν κάνουν λάθος και έδειχναν … κλοπή. Οι διαδικασίες είναι διαδικασίες. Έτσι ο καθηγητής κλήθηκε να ακολουθήσει το περιπολικό στο Αστυνομικό Μέγαρο για να εξηγήσει πώς ακριβώς κατάφερε να αγοράσει καινούργιο, ένα κλεμμένο μηχανάκι και να το κυκλοφορεί επί σχεδόν ένα τέταρτο του αιώνα χωρίς να τον έχει αντιληφθεί κανείς.
Όσο περνούσε η ώρα, γινόταν όλο και πιο σαφές ότι κάτι δεν «κολλούσε» στην ιστορία. Και πράγματι, η εξήγηση αποδείχθηκε πολύ πιο απλή όσο περνούσε η ώρα. Κάποιος, κάποτε, πιθανότατα μπέρδεψε έναν αριθμό πινακίδας με έναν άλλο. Ένα ψηφίο εδώ, ένα ψηφίο εκεί και ξαφνικά ένας νομοταγής καθηγητής βρέθηκε καταχωρημένος περίπου ως ο εγκέφαλος της πιο μακροχρόνιας κλοπής δίκυκλου στην Κρήτη, αν όχι στη χώρα.
Βέβαια, παρότι όλα έδειχναν ότι επρόκειτο για λάθος, ο Ηρακλειώτης εκπαιδευτικός κλήθηκε να αφήσει το μηχανάκι στο αστυνομικό μέγαρο και να περιμένει τα νεότερα. Δύο ημέρες αργότερα χτύπησε ξανά το τηλέφωνο του.
«Γεια σας. Θα πρέπει να περάσετε από την ασφάλεια» του είπε ο αστυνομικός που γνώριζε την υπόθεση. Ο ιδιοκτήτης της μηχανής φυσικά πήγε και πάλι στο Αστυνομικό Μέγαρο.
Εκεί έμαθε ξανά ότι μάλλον είχε γίνει λάθος. Το ίδιο λάθος που, σύμφωνα με πληροφορίες, είχε εντοπιστεί και πριν από την ακινητοποίησή του. Το ίδιο λάθος που υποτίθεται ότι θα διορθωνόταν, όπως του είχαν πει, πριν τον σταματήσουν στο δρόμο. Το ίδιο λάθος που τελικά δεν διορθώθηκε εγκαίρως, με αποτέλεσμα να στηθεί ολόκληρη επιχείρηση για έναν άνθρωπο που επί 24 χρόνια κυκλοφορούσε με το ίδιο μηχανάκι, στην ίδια πόλη και με την ίδια πινακίδα.
Και κάπου εδώ γεννιέται το ερώτημα: αν όλοι γνώριζαν ότι μάλλον πρόκειται για λάθος, γιατί ο άνθρωπος χρειάστηκε να περάσει όλη αυτή τη διαδικασία;
Διότι, όπως του είπαν πολλοί με τους οποίους συζήτησε την υπόθεσή του, στην Ελλάδα του 2026 μπορεί να σου τηλεφωνήσουν για να σου πουν ότι το πρόβλημα μάλλον λύθηκε, να σε σταματήσουν δύο ημέρες αργότερα γιατί δεν λύθηκε και τελικά να σε καλέσουν ξανά για να επιβεβαιώσουν ότι όντως… είχε λυθεί.
Το μόνο βέβαιο είναι ότι ο γνωστός καθηγητής έφυγε από αυτή την περιπέτεια με μία νέα γνώση: μπορεί να έχεις αγοράσει το μηχανάκι σου καινούργιο, να το οδηγείς επί 24 χρόνια και να το θεωρείς σχεδόν μέλος της οικογένειας, αλλά ποτέ δεν ξέρεις πότε θα μάθεις ότι είναι κλεμμένο. Έστω και κατά λάθος…