Δεν μας φτάνει η δύσκολη καθημερινότητα με τα τόσα προβλήματα, με την κατατρακύλα της πολιτικής τάξης, με την τραυματισμένη πολιτισμική πραγματικότητα, δεν μας φτάνει ο σκληρός αγώνας της καθημερινής επιβίωσης, έχομε τώρα και την εμμονή κάποιων, να θυμούνται τον έρωντα, και να νοιάζονται για τέτοια αισθήματα πολυτελείας…
Κι όμως. Τα αισθήματα αυτά, ό έρωντας, οι ποικίλες συγκινήσεις που συνδέονται με τον άυλο κόσμο της καρδιάς, είναι εξίσου πολύτιμα, και καμιά φορά πολυτιμότερα από πολλά ευτελή και άχρηστα υλικά αγαθά.
Υπάρχουν λοιπόν και εκείνοι που σε μια κλίμακα ιεράρχησης αξιών, τοποθετούν τον έρωντα σε μια από τις υψηλότερες θέσεις, και τον αναζητούν μέσα στον κόσμο των όμορφων, αισθαντικών, και ευαίσθητων γυναικών. Των πλασμάτων εκείνων που κάνουν τη ζωή πιο ενδιαφέρουσα, πιο γεμάτη και κυρίως τρυφερά βασανιστική και ποικιλόμορφα ενεργή…
Λένε πως είναι στα’ ορανούς αγγέλοι και πετούνε,
μα ‘γω συχνά τσι συναντώ στη γης και πορπατούνε..
Υπάρχουν λοιπόν αναμφισβήτητα άγγελοι και επί της γης, φτάνει να μπορείς να τους διακρίνεις μέσα στο πλήθος, και να τους ξεχωρίζεις από τους ψεύτικους, που έχουν συνήθως μόνο το περίβλημα, που μοιάζουν με χάρτινες ή πλαστικές κούκλες. Οι πραγματικοί άγγελοι επί της γης, δεν αρκούνται στην όποια τους ομορφιά, αλλά κατακτούν με τα βαθιά τους αισθήματα, με το ξέχειλο μερακλίκι, με τη χάρη και την απλή, απέριττη και χαλίσικη γοητεία τους.
Η γοητεία άλλωστε είναι ένα δώρο της φύσης, που δεν αποκτάται τεχνηέντως, αλλά προσφέρεται και χαρίζεται από τη μάνα φύση, σε όσες μπορούν να το φιλοξενίσουν αξιόπιστα και να το τιμήσουν με ευγένεια και ευλάβεια.
Γυναίκα βεργολύγερη και περδικοστηθάτη,
η γιαγκιλίνα σου μαθιά μ’ έκαψε ανάθεμά τη
Πίσω βέβαια από όλη την ερωτική διαδικασία, κρύβεται πάντα εκείνο το φτερωτό παιδί, ο γελαστός, σκανταλιάρης γιος της Αφροδίτης, με το τόξο πάντα γεμάτο, και έτοιμος πάντα να σε πληγώσει με την ανελέητη, παιχνιδιάρικη, σαϊτιά του. Ο έρωντας! Ο κυρίαρχος των αισθημάτων και ο απόλυτος άρχοντας των ιδανικών στιγμών…
Έρωντα ξετυλίξου με και λείπε μπλιό ‘πο μένα,
και δε θωρείς τα μέλη μου πώς τα ‘χεις ποδωμένα..
Ωστόσο διερωτάσαι πώς, και κάτω από ποιες συνθήκες, σημειώθηκε η μαγική έκρηξη, που έμελλε να καθηλώσει το είναι σου, και να κυριαρχήσει στη ζωή σου. Είναι όμως ευχάριστο αίσθημα, και μην κρύβεσαι. Σου αρέσει το γλυκό, βασανιστικό κανάκισμα της κόρης που ιερουργεί στο ναό των αισθημάτων σου. Της κόρης που ψάλλει ηδυπαθώς τους μελωδικώτερους ύμνους, και πλουμίζει επιδέξια τα ερωτικά σου όνειρα…
Πες μου ποια μοίρα μάγισσα, σ’ έχει κοντά μου πέψει,
βιόλα στον κήπο τση καρδιάς, κι όραμα μες την σκέψη…
Υπάρχει βέβαια και η άλλη εκδοχή των πραγμάτων, μέσα στο μυστηριακό ερωτικό γίγνεσθαι. Η σιωπή. Η απόκρυψη των παθών και η μονήρης ερωτική τελετουργία. Ασφαλώς και είναι βαθύς και ρωμαλαίος συναγερμός αισθημάτων, αλλά δεν παύει να είναι βουβός και ανέκφραστος. Αν εσύ επιλέγεις αυτή την στάση, δικαίωμά σου.
Όποιος κατέχει ν’ αγαπά, δεν το πολυφωνιάζει,
μονό ‘χει μέσα ντου βουβό ηφαίστειο και βράζει…
Σε όλη αυτή την υπέροχη περιπέτεια του ανθρώπου, την ερωτική δοκιμασία, και για όλα όσα προκύπτουν, ή προαπαιτούνται, η κοινή πλεύση και η αμοιβαιότητα των εμπλεκομένων, είναι βασική προϋπόθεση. Ο κοινός βηματισμός στα εύκολα και στα δύσκολα μονοπάτια του έρωντα, είναι προϋπόθεση για μια χαρούμενη πορεία…
Για να ‘ναι η στράτα του σεβντά, αληθινή και ντρέτη
θα πρέπει πάντα ο γείς τ’ αλλού να κάνει καερέτι..
Έρχεται κάποια στιγμή και η ώρα του απολογισμού, στο βιβλίο των ερωτικών συμβάντων. Χαρές ανακατεμένες με πίκρες, γεύσεις γλυκές και πικρές χρωματίζουν το διάβα σου, κι ολόκληρη η διαδρομή σου γεμάτη αν μη τι άλλο, από ενδιαφέρουσες, συγκινητικές στιγμές. Ο τελικός απολογισμός, είναι συνάρτηση των δικών σου επιλογών, και βρίσκεται σε απόλυτη αντιστοιχία με του όρους λειτουργίας της δικής σου καρδιάς…
Τα καλιμέντα του σεβντά, με μαχαιριές πλερώνω
γιατί ‘χω ατζούμπαλη καρδιά και δεν την συμμορφώνω.