Σε έναν χώρο όπου η καθημερινότητα ορίζεται από περιορισμούς, κανόνες και εσωτερικές δοκιμασίες, η τέχνη έρχεται να ανοίξει ένα διαφορετικό παράθυρο- ένα παράθυρο ελπίδας, έκφρασης και ανθρώπινης σύνδεσης. Η πρωτοβουλία του Δήμου Αγίου Νικολάου να διοργανώσει έκθεση φωτογραφίας στο Σωφρονιστικό Κατάστημα Νεάπολης αποτελεί μια ουσιαστική πολιτιστική παρέμβαση με βαθύ κοινωνικό αντίκτυπο.
Όπως αναφέρει ο διευθυντής του σωφρονιστικού καταστήματος Νεάπολης, Νικόλαος Βλάσης, «συγκεκριμένη δράση δεν είναι απλώς μια καλλιτεχνική παρουσίαση. Είναι μια ευκαιρία για τους κρατούμενους, αλλά και για το προσωπικό του καταστήματος, να έρθουν σε επαφή με την τέχνη μέσα σε έναν χώρο όπου τέτοιες εμπειρίες είναι σπάνιες. Μέσα από τη φωτογραφία, αναδεικνύονται έννοιες όπως η ελπίδα, η λύτρωση και η εσωτερική αναγέννηση — έννοιες που αποκτούν ιδιαίτερη βαρύτητα σε ένα περιβάλλον εγκλεισμού».
Ο ίδιος προσθέτει: «ιδιαίτερη αξία έχει το γεγονός ότι η έκθεση λειτουργεί ως δίαυλος επικοινωνίας και συναισθηματικής έκφρασης, δίνοντας τη δυνατότητα στους ανθρώπους που ζουν και εργάζονται εδώ να βιώσουν κάτι διαφορετικό από τη ρουτίνα της καθημερινότητας. Η τέχνη, σε αυτή την περίπτωση, δεν αποτελεί πολυτέλεια, αλλά ένα ουσιαστικό μέσο ψυχικής ενίσχυσης και ενδυνάμωσης. Θα θέλαμε να εκφράσουμε θερμές ευχαριστίες προς την Αντιδήμαρχο Πολιτισμού, κα Πολυχρονάκη Γεωργία, για την πρωτοβουλία και την ευαισθησία που επέδειξε, φέρνοντας τον πολιτισμό σε έναν τόσο ιδιαίτερο χώρο. Παράλληλα, αξίζουν συγχαρητήρια στους φωτογράφους Μαυροειδή Γεώργιο, Τζώρτζη Χρήστο και Πολυχρονάκη Γεωργία, οι οποίοι με το έργο τους συμβάλλουν ουσιαστικά στη δημιουργία αυτής της ξεχωριστής εμπειρίας.Τέτοιες δράσεις μας υπενθυμίζουν ότι η τέχνη έχει τη δύναμη να γεφυρώνει αποστάσεις — όχι μόνο φυσικές, αλλά και ψυχικές. Ακόμη και μέσα σε τοίχους που περιορίζουν την ελευθερία της κίνησης, η εικόνα μπορεί να ελευθερώσει τη σκέψη και το συναίσθημα.
Γιατί τελικά, η τέχνη δεν είναι απλώς μια μορφή έκφρασης. Είναι ανάγκη. Και μπορεί, πράγματι, να δώσει φως εκεί όπου αυτό μοιάζει να λείπει».