Ένα συγκινητικό περιστατικό από την παρουσία του στο Πρότυπο Γυμνάσιο Ηρακλείου,περιγράφει ο συγγραφέας Νικόλας Σμυρνάκης,ο οποίος τονίζει χαρακτηριστικά «Αν εσείς είστε οι εκπρόσωποι της νέα γενιάς, έχουμε σωσμό».
«Έγινε κάτι που -γράφει σε ανάρτηση του- με συγκίνησε βαθιά χθες που βρέθηκα στο Πρότυπο Γυμνάσιο Ηρακλείου. Η διαδραστική μου ομιλία είχε τίτλο «Πώς να κάνεις επάγγελμα αυτό που αγαπάς;»
Αρχικά τους είπα να κουλάρουν γιατί δεν είναι απαραίτητο να τα έχουν λύσει όλα από τώρα. Αν και το εκπαιδευτικό σύστημα τους πιέζει να πάρουν αποφάσεις ζωής από νωρίς (κατεύθυνση, σχολή) δεν είναι ο ρόλος ενός 15χρονου να είναι σίγουρος αλλά να δοκιμάζει. Άλλοι στα 40 και δεν έχουν ιδέα. Δική μου δουλειά είναι να τους βοηθήσω να ενεργοποιήσουν τη διαδικασία σκαψίματος μέσα τους.
Επίσης είναι σημαντικό αφού το βρουν, να μην το πουλήσουν. Να το εντάξουν στη ζωή τους είτε ως χόμπι, είτε ως part time ασχολία, είσαι ως full time δουλειά. Όπως τους τόνισα: Είναι εντάξει να εκπληρώνεις part time τα όνειρά σου.
Ξεκίνησα ζητώντας τους να μου πουν έναν άνθρωπο που θαυμάζουν πολύ. Ήθελα να τους δείξω ότι αποκλείεται να τον γνωρίζουν, να έχει επιδραστικότητα, να έχει καταφέρει κάτι αξιοπρόσεκτο και να μην κάνει επάγγελμα αυτό που αγαπά. Έτσι ξεκινάει η ομιλία. Άρχισαν να μου πετούν ονόματα, “Αϊνστάιν, Φερστάπεν, Τέσλα, Μάσκ”.
Το ωραίο τώρα ξεκινά. Σηκώνει ένα παιδί το χέρι του επίμονα. Του δίνω το λόγο. “Τη μαμά μου κύριε θαυμάζω”. Τρελάθηκα. Τι γλυκούλης. Μα το πραγματικά συγκινητικό σκηνικό δεν είχε προκύψει ακόμα. Ξεκίνησε ένα παρατεταμένο χειροκρότημα, βούιξε το αμφιθέατρο.
Σταμάτησα, αφουγκράστηκα τι είχε μόλις γίνει. Τους είπα:
“Άλλοι στη θέση σας θα τον είχαν κοροϊδέψει, θα τον έλεγαν μαμάκια και κακομαθημένο. Εσείς τον αποθεώσατε. Πόσο γλυκά πλάσματα είστε. Πόσο ώριμοι για την ηλικία σας. Πόσο διαφορετικοί. Μπράβο ρε παιδιά. Αν εσείς είστε οι εκπρόσωποι της νέα γενιάς, έχουμε σωσμό”.
Ευχαριστώ τον Ισίδωρο Παπαδάκη για την ιδέα, τη διεύθυνση και όλους τους καθηγητές για τη φιλοξενία και το αγκάλιασμα.