Περιστατικά με σκύλους που επιτίθενται, δαγκώνουν και τραυματίζουν ανθρώπους ή άλλα ζώα, έρχονται συχνά στο προσκήνιο και για τον κηδεμόνα ενός σκύλου που παρουσιάζει επιθετική συμπεριφορά,υπάρχουν σημαντικές υποχρεώσεις και ευθύνες.
Το νομοθετικό πλαίσιο για την υπεύθυνη ιδιοκτησία των ζώων συντροφιάς προβλέπει συγκεκριμένους κανόνες και η τήρησή τους είναι απαραίτητη για την προστασία των πολιτών, των άλλων ζώων, αλλά και του ίδιου του σκύλου.
Στη βόλτα
Ιδιαίτερη προσοχή απαιτείται κατά τη διάρκεια της βόλτας. Ο σκύλος πρέπει να βρίσκεται υπό τον έλεγχο του συνοδού του και να τηρούνται οι προβλεπόμενοι κανόνες για τη χρήση λουριού και την ασφαλή μετακίνησή του. Δεν πρέπει να αφήνεται ανεξέλεγκτος σε κοινόχρηστους ή δημόσιους χώρους.
Το άτομο που συνοδεύει το ζώο θα πρέπει να είναι σε θέση να το ελέγξει και να το συγκρατήσει, εφόσον παρουσιαστεί κάποιο ερέθισμα που μπορεί να προκαλέσει επιθετική αντίδραση.
Μέτρα ασφαλείας απαιτούνται και στον χώρο όπου μένει ο σκύλος. Αυλές και βεράντες πρέπει να είναι κατάλληλα περιφραγμένες, ώστε να αποτρέπεται η διαφυγή του ζώου και να περιορίζεται ο κίνδυνος επαφής του με περαστικούς. Μια προειδοποιητική πινακίδα στην είσοδο της κατοικίας για την παρουσία σκύλου μπορεί επίσης να ενημερώνει τους επισκέπτες και τους διερχόμενους.
Τα μέτρα περιορισμού και ασφαλούς διαχείρισης είναι απαραίτητα, όμως δεν αντιμετωπίζουν από μόνα τους την αιτία της επιθετικής συμπεριφοράς. Για τον λόγο αυτό, σημαντικός είναι ο ρόλος του κτηνιάτρου, αλλά και ενός κατάλληλα καταρτισμένου επαγγελματία στη συμπεριφορά και την εκπαίδευση των ζώων.
Τι κάνουμε όταν γίνεται επιθετικός
Όπως λέει στην «Π» ο πρόεδρος των κτηνιάτρων του Ηρακλείου Γιώργος Πιπεράκης,η επιθετικότητα ενός σκύλου μπορεί να συνδέεται με διαφορετικούς παράγοντες, όπως ο φόβος, ο πόνος, το άγχος, προηγούμενες εμπειρίες ή η ανεπαρκής κοινωνικοποίηση.
Ο κτηνιατρικός έλεγχος είναι απαραίτητος προκειμένου να αποκλειστούν οργανικά προβλήματα ή παθήσεις που ενδέχεται να προκαλούν πόνο και να επηρεάζουν τη συμπεριφορά του ζώου.»
Ο ίδιος σημειώνει ότι «συνήθως οι άνθρωποι και οι συμπεριφορές τους ευθύνονται για την επιθετικότητα του ζώου» και τονίζει ότι η βία και η τιμωρία δεν αποτελούν ασφαλή τρόπο αντιμετώπισης της επιθετικότητας και μπορεί να επιδεινώσουν το πρόβλημα. Αντίθετα, η σωστή διαχείριση των ερεθισμάτων με την κατάλληλη εκπαίδευση, μπορούν να συμβάλουν στον περιορισμό επικίνδυνων συμπεριφορών.
Ο κ.Πιπεράκης λέει ότι η απουσία ελέγχων για να διαπιστωθεί αν οι κηδεμόνες φροντίζουν να κυκλοφορούν έχοντας δεμένο τον σκύλο τους,δημιουργεί πρόσθετα προβλήματα και σημειώνει ότι ποτέ δεν πλησιάζουμε και δεν χαϊδεύουμε ένα σκυλί που δεν γνωρίζουμε,χωρίς να ρωτήσουμε τον συνοδό του, γιατί δεν ξέρουμε πως θα αντιδράσει.
Σε περίπτωση που ένας σκύλος προκαλέσει σωματική βλάβη ή υλική ζημιά, μπορεί να προκύψουν αστικές ή και ποινικές ευθύνες, ανάλογα με τις συνθήκες κάθε περιστατικού και την εφαρμογή της σχετικής νομοθεσίας.
Παράλληλα, η μη τήρηση των προβλεπόμενων υποχρεώσεων για την ασφαλή κατοχή και διαχείριση ενός ζώου, όπως και παραβάσεις που αφορούν την ηλεκτρονική σήμανση (microchip), μπορούν να επιφέρουν διοικητικές κυρώσεις και πρόστιμα.
Ιδιαίτερα σοβαρές είναι, βέβαια, οι περιπτώσεις κακοποίησης ή εγκατάλειψης ζώων,οι οποίες τιμωρούνται αυστηρά.