Σε Επίτιμο Διδάκτορα της Ιατρικής Σχολής του Πανεπιστημίου Κρήτης θα αναγορευτεί η Αυτού Θειοτάτη Μακαριότης ο Πάπας και Πατριάρχης Αλεξανδρείας και πάσης Αφρικής, κ.κ. Θεόδωρος Β’ σε αναγνώριση της πολυσχιδούς εκκλησιαστικής, ιεραποστολικής, κοινωνικής και ανθρωπιστικής προσφοράς του, καθώς και της διεθνούς δράσης και συμβολής του στην προώθηση του διαλόγου και της συνεργασίας μεταξύ των λαών και των θρησκευτικών κοινοτήτων.
Η τελετή αναγόρευσης θα πραγματοποιηθεί την Τρίτη 24 Νοεμβρίου 2026, στις 12:00, στο Αμφιθέατρο «Νίκος Πετρίδης» του Τμήματος Μαθηματικών και Εφαρμοσμένων Μαθηματικών στην Πανεπιστημιούπολη Βουτών, στο Ηράκλειο.
Η αναγόρευση αποτελεί ιδιαίτερη τιμή για το Πανεπιστήμιο Κρήτης, καθώς ο τιμώμενος έχει αναπτύξει, εδώ και σχεδόν σαράντα χρόνια, σπουδαίο και πολυσχιδές ιεραποστολικό έργο στην αφρικανική ήπειρο, εκ των οποίων τα είκοσι δύο έτη από τη θέση του Προκαθημένου της Αλεξανδρινής Εκκλησίας.
Ιδιαίτερη σημασία προσδίδει στην τελετή η καταγωγή του Μακαριωτάτου από την Κρήτη, όπου γεννήθηκε και ολοκλήρωσε τις εγκύκλιες σπουδές του. Οι βαθύτατοι πνευματικοί και συναισθηματικοί δεσμοί του με την ιδιαίτερη πατρίδα του αποτελούν αναπόσπαστο στοιχείο της προσωπικής του διαδρομής.
Το πρόγραμμα της τελετής περιλαμβάνει χαιρετισμούς από τον Πρύτανη του Πανεπιστημίου Κρήτης, Καθηγητή Γεώργιο Μ. Κοντάκη, και την Κοσμήτορα της Ιατρικής Σχολής, Καθηγήτρια Ελένη Παπαδάκη. Θα ακολουθήσει η παρουσίαση της προσωπικότητας και του έργου του τιμώμενου από την Αντιπρύτανη Διοικητικών Υποθέσεων και Φοιτητικής Μέριμνας του Πανεπιστημίου Κρήτης, Καθηγήτρια Σοφία Σχίζα.
Στη συνέχεια θα πραγματοποιηθεί η τελετή αναγόρευσης, με την ανάγνωση του Ψηφίσματος, της Αναγόρευσης και του Διδακτορικού Διπλώματος από την Κοσμήτορα της Ιατρικής Σχολής, Καθηγήτρια Ελένη Παπαδάκη καθώς και την επίδοση των τίτλων, του επιτιβενείου και του μεταλλίου του Πανεπιστημίου Κρήτης από τον Πρύτανη του Πανεπιστημίου Κρήτης, Καθηγητή Γεώργιο Μ. Κοντάκη
Η τελετή θα ολοκληρωθεί με την αντιφώνηση και ομιλία του τιμώμενου, Μακαριωτάτου Πάπα και Πατριάρχη Αλεξανδρείας και πάσης Αφρικής κ.κ. Θεοδώρου Β΄ με θέμα: «Η ζωή ως δώρο, η διακονία ως χρέος».
Βιογραφικό σημείωμα του Πατριάρχη
Η Αυτού Θειοτάτη Μακαριότης, ο Πάπας και Πατριάρχης Αλεξανδρείας και πάσης Αφρικής κ.κ. Θεόδωρος Β΄ (κατά κόσμον Νικόλαος Χορευτάκης), γεννήθηκε στην Κρήτη στις 25 Νοεμβρίου 1954, όπου ολοκλήρωσε τις εγκύκλιες σπουδές του. Η κρητική καταγωγή του αποτελεί αναπόσπαστο στοιχείο της προσωπικής του ταυτότητας, ενώ διατηρεί πάντοτε βαθύτατους πνευματικούς και συναισθηματικούς δεσμούς με την ιδιαίτερη πατρίδα του.
Είναι απόφοιτος της Ριζαρείου Εκκλησιαστικής Σχολής Αθηνών και πτυχιούχος της Θεολογικής Σχολής του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης. Επίσης, σπούδασε Ιστορία της Τέχνης, Λογοτεχνία και Φιλοσοφία στην Οδησσό.
Χειροτονήθηκε Διάκονος το 1975 και Πρεσβύτερος – Αρχιμανδρίτης το 1978. Υπηρέτησε στην Ιερά Μητρόπολη Λάμπης και Σφακίων ως Αρχιδιάκονος και Πρωτοσύγκελλος, αναπτύσσοντας σημαντικό ποιμαντικό και φιλανθρωπικό έργο.
Το 1985 μετακλήθηκε στο Πατριαρχείο Αλεξανδρείας και διετέλεσε Πατριαρχικός Έξαρχος στη Ρωσία, με έδρα την Οδησσό, όπου συνέβαλε στην ίδρυση του Ιδρύματος Ελληνικού Πολιτισμού και του Μουσείου της Φιλικής Εταιρείας. Το 1990 χειροτονήθηκε Επίσκοπος Κυρήνης και ανέλαβε καθήκοντα Εκπροσώπου του Πατριαρχείου στην Αθήνα. Το 1997 εξελέγη Μητροπολίτης Καμερούν και το 2002 μετατέθηκε στη Μητρόπολη Ζιμπάμπουε, όπου ανέπτυξε εκτεταμένη ιεραποστολική, εκπαιδευτική, κοινωνική και φιλανθρωπική δράση, με την ίδρυση ναών, σχολείων, νοσοκομείων και ιεραποστολικών κέντρων σε πολλές αφρικανικές χώρες.
Στις 9 Οκτωβρίου 2004 εξελέγη παμψηφεί Πάπας και Πατριάρχης Αλεξανδρείας και πάσης Αφρικής και ενθρονίστηκε στις 24 Οκτωβρίου του ίδιου έτους.
Κατά τη διάρκεια της 22ετούς Πατριαρχικής διακονίας του, ίδρυσε νέες εκκλησιαστικές επαρχίες στην Αφρική, την οποία επισκέφθηκε επανειλημμένα, αναπτύσσοντας στενές σχέσεις με τις τοπικές κοινωνίες και τους ηγέτες των αφρικανικών κρατών. Παράλληλα, ενίσχυσε τη στελέχωση του Πατριαρχείου με νέους κληρικούς και αρχιερείς και προχώρησε σε εκτεταμένες ανακαινίσεις πατριαρχικών κτηρίων και ιστορικών ορθόδοξων μνημείων στην Αίγυπτο, με κορυφαίο το Μοναστήρι του Αγίου Γεωργίου στο Παλαιό Κάιρο.
Κατά τη διάρκεια της Πατριαρχικής του διακονίας ανέπτυξε και καλλιέργησε στενές σχέσεις με Προέδρους Δημοκρατιών, Αρχηγούς Κρατών, Πρωθυπουργούς και άλλους υψηλόβαθμους πολιτειακούς παράγοντες, ιδιαιτέρως της αφρικανικής ηπείρου, καθώς και με τους Προκαθημένους των κατά τόπους Ορθοδόξων Εκκλησιών και τους επικεφαλής των λοιπών χριστιανικών Εκκλησιών και Ομολογιών.
Ιδιαίτερη έμφαση έδωσε στην ανάπτυξη του διαθρησκειακού διαλόγου και των σχέσεων με τις άλλες Χριστιανικές Εκκλησίες. Σημαντικοί σταθμοί υπήρξαν οι διεθνείς θεολογικοί διάλογοι μεταξύ Ορθοδόξων και Ρωμαιοκαθολικών και μεταξύ Ορθοδόξων και Λουθηρανών, που φιλοξενήθηκαν στην Αλεξάνδρεια και το Κάιρο, το 2023 και το 2024 αντίστοιχα. Παράλληλα, ενίσχυσε τη διεθνή παρουσία και εξωστρέφεια του Πατριαρχείου, πραγματοποιώντας επίσημες επισκέψεις και συναντήσεις σε διεθνές επίπεδο.
Κατά την 22ετή Πατριαρχική του διακονία κατέστη αποδέκτης υψηλών τιμητικών διακρίσεων, εκ των οποίων ξεχωρίζουν η αναγόρευσή του ως Επιτίμου Μέλους της Ακαδημίας Αθηνών, η αναγόρευσή του ως Επιτίμου Διδάκτορος της Νομικής Σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών και η απονομή του Βραβείου «Πατριάρχης Αθηναγόρας» από το εν Αμερική Τάγμα των Αρχόντων του Οικουμενικού Πατριαρχείου, για τις προσπάθειές του υπέρ των ανθρωπίνων δικαιωμάτων.
Η εν γένει πολυσχιδέστατη Πρωθιεραρχική και ιεραποστολική δράση του Μακαριωτάτου Πάπα και Πατριάρχου κ.κ. Θεοδώρου Β΄, σε συνδυασμό με την αδιάλειπτη προσωπική προσευχητική και λειτουργική ζωή, καθώς και το ανεξίκακο και μειλίχιο του χαρακτήρα του, αποτελούν την αιτία της αγάπης και του σεβασμού που απολαμβάνει μεταξύ των Αφρικανών, των Ελλήνων, των Αράβων και των λαών ολόκληρης της «Ηπείρου του Μέλλοντος», οι οποίοι τον αποκαλούν «Πατριάρχη της Αγάπης».