Η βίαιη απώλεια του παιδιού τους στο θανατηφόρο τροχαίο του 2023 στην παραλιακή λεωφόρο του Ηρακλείου τους είχε διαλύσει. Δεν μπορούσαν να πιστέψουν ότι έχασαν τον μονάκριβο γιο τους. Η καθυστέρηση της υπόθεσης στη Δικαιοσύνη και οι προσπάθειες που δεν έπιαναν τόπο προς τις αρμόδιες υπηρεσίες για το σημείο καρμανιόλα της παραλιακής τους είχαν εξουθενώσει….
Οι γονείς του αδικοχαμένου Γιώργου Παρασύρη είχαν χάσει την επαφή με το περιβάλλον και είχαν διαμορφώσει μια δική τους εικονική καθημερινότητα η οποία εξαντλούνταν μεταξύ νεκροταφείου και Δικαστηρίων λέει στο patris.gr το ιδρυτικό μέλος και μέλος του Δ.Σ του Πανελλαδικού Συλλόγου «SOS Τροχαία Εγκλήματα» Μανώλης Σταυρουλάκης ο οποίος μας αποκαλύπτει αθέατες πτυχές μια διαλυμένης οικογένειας από τροχαίο δυστύχημα.
«Οι ψυχολόγοι του Συλλόγου τους παρακολουθούσαν και είχαν διαπιστώσει ότι υπήρχαν προβλήματα και στους δύο ανθρώπους.
Ο πατέρας ήταν πιο προσεγγίσιμος, πιο δεκτικός σε βοήθεια και ψυχολογική υποστήριξη αν και η ζωή που ζούσε δεν ήταν φυσιολογική. Είχε εγκαταλείψει τα πάντα και κινούνταν μεταξύ Νεκροταφείου και Δικαστηρίων για να δει την εξέλιξη της υπόθεσης. Η μάνα όμως είχε πιο σοβαρό πρόβλημα ήταν τελείως μη διαχειρίσιμη. Βρισκόταν σε συνεχή ένταση και δεν άκουγε κανέναν. Ένιωθε όπως έλεγε θυμό, είχε το αίσθημα της αδικίας. Σε δύο συνεδρίες με ψυχολόγους στα γραφεία του Συλλόγου που στεγάζονται στην οδό Κυδωνίας σε κτήριο του Δήμου Ηρακλείου είχε διαπιστωθεί ότι υπήρχε πρόβλημα στην οικογένεια. Ζητήσαμε από τη μάνα να μπει σε ομάδα ψυχολογικής στήριξης αλλά δεν ήθελε.
Αυτό συνέβη πέρυσι. Από τότε που της είπαμε για ψυχολογική παρακολούθηση δεν έδωσε ποτέ ξανά σημεία ζωής στον Σύλλογο ούτε ήρθε στις συναντήσεις μας… Το πρόβλημα φαινόταν στην οικογένεια… Αν δείτε το βίντεο από το μνημόσυνο του Γιώργου στην παραλιακή θα καταλάβετε, τρεμάμενη, δεν μπορούσε να σταθεί, σε ένταση, έβλεπες τα απόνερα της μεγάλης τραγωδίας από το χαμό του παιδιού της. Έδειχνε προς τα έξω αυτό που της συνέβαινε μέσα της… Αλλά δεν ήθελε βοήθεια» ανέφερε ο κ. Σταυρουλάκης που επίσης έχασε τον γιο του πριν δύο δεκαετίες και με πολύ αγώνα και σύνεση όμως κατάφερε να φτάσει στις Ανώτατες Δικαστικές βαθμίδες την υπόθεσή του και να πετύχει απόφαση υπέρ του και κατά του Δημοσίου για τις διαφημιστικές πινακίδες που ήταν στην Εθνική Οδό και έγιναν αιτία να σκοτωθεί το παιδί του που ήθελε να γίνει εγκληματολόγος.
Σε ό,τι αφορά στην υπόθεση της δολοφονίας του Νικήστρατου Γεμιστού, από τον πατέρα του Γιώργου Παρασύρη, ο κ. Σταυρουλάκης ανέφερε ότι η οικογένεια, δηλαδή ο πατέρας και η μάνα που σήμερα κρατούνται για την ψυχρή εκτέλεση του 21χρονου στον κεντρικό δρόμο της Αμμουδάρας με το περίστροφο, πήγαν πρώτη φορά στον Σύλλογο αμέσως μετά το δυστύχημα του γιου τους καθώς γνώριζαν ότι ο Σύλλογος SOS Τροχαία Εγκλήματα είχε κάνει παρέμβαση στην Περιφέρεια να γίνουν αλλαγές στο συγκεκριμένο σημείο γιατί είχαν καταγραφεί πολλά ατυχήματα και δυστυχήματα στο ίδιο μέρος.
Με αυτό το πρόσχημα η οικογένεια πλησίασε τον Σύλλογο. Η μητέρα ανέλαβε δράση μόνης της και συγκέντρωσε 6.000 υπογραφές για να ζητήσει να γίνει παρέμβαση.
Της πήγε στην Αστυνομία, στην Περιφέρεια και σε κάθε Υπηρεσία που θεωρούσε ότι μπορούσε να αλλάξει τον δρόμο εκεί που σκοτώθηκε το παιδί της. Δεν έγινε κάτι και εκείνη αισθανόταν ότι την αδικούν, την περιφρονούν και όλα αυτά τα συνοδά συναισθήματα ενός βίαιου θανάτου. «Τότε ο πατέρας αυτοβούλως πήγε μόνος με μηχανήματα και γκρέμισε τον στύλο φωτισμού που είχε προσκρούσει το αυτοκίνητο και είχε σκοτωθεί το παιδί του» ανέφερε ο κ. Σταυρουλάκης.
Σε αυτό το τροχαίο είχε εμπλακεί και ο 21χρονος Νικήστρατος, σημερινό θύμα του οπλισμένου χεριού του χαροκαμένου πατέρα που είχε θολώσει αλλά αρνούνταν την ψυχολογική στήριξη αν και οι ψυχολόγοι που εθελοντικά εργάζονται για τον Σύλλογο είχαν διαπιστώσει το πρόβλημα.
“Εξαφανίστηκε κι όταν την είδα μου είπε… ότι γλεντάει ο 21χρονος”
«Από τότε που είπα στην μητέρα του Γιώργου ότι εντοπίστηκε πρόβλημα και ότι θα πρέπει να μπει σε ομάδα ψυχολογικής παρακολούθησης και στήριξης εξαφανίστηκε από τον Σύλλογο… Έναν χρόνο και λίγο παραπάνω έχει συμβεί αυτό. Δεν την είδα ξανά στα γραφεία μας παρά μόνο τη συνάντησα στα δικαστήρια πριν λίγες εβδομάδες για τη δίκη της υπόθεσης θανάτου από τροχαίο της Μαρίνας Ταβλαδωράκη που τελικά αναβλήθηκε.
Εκεί την είδα σε έξαλλη κατάσταση» σημείωσε ο κ. Σταυρουλάκης στο patris.gr και συνέχισε: «Της είπα Αφροδίτη τι κάνεις; Και εκείνη ήταν πάλι σε ένταση» σημειώνει ο κ. Σταυρουλάκης και εκείνη του αποκρίθηκε: «Ποια Δικαιοσύνη, ποια κατηγορία; Τρία χρόνια και δεν έχει απαγγελθεί κατηγορία…
Πως θέλεις να είμαι; Βλέπω τον άλλο (εννοούσε τον Νικήστρατο που εκτελέστηκε από τα χέρια του συζύγου της παρουσία της) να κυκλοφορεί ελεύθερος, να οδηγεί αυτοκίνητα, να κάνει πάρτι να πηγαίνει σε μπαρ και το παιδί μου είναι στο χώμα» είπε ο κ. Σταυρουλάκης τονίζοντας ότι και πάλι την είδε τότε τελευταία φορά σε κακή ψυχολογική κατάσταση, σε ένταση και νεύρα, μην μπορώντας να συγκρατηθεί και με επιθετικό ύφος. «Με επιθετικό τρόπο όμως απευθυνόταν και στην Περιφέρεια και την Τροχαία με τις 6.000 υπογραφές για να αλλάξει ο δρόμος.
Την λυπόσουν όταν την έβλεπες σε τόση ένταση. Σκεφτόμουν ότι θα πάθει κάτι ή θα αυτοκτονήσει αλλά δεν ήθελε και τη βοήθεια από τους ψυχολόγους μας. Έχουμε μέχρι βοήθεια Καθηγητή Ψυχιατρικής εθελοντικά και δεν ήθελαν να του τηλεφωνήσουν» ανέφερε ο κ. Σταυρουλάκης.
Το ιδρυτικό μέλος του Συλλόγου «SOS Τροχαία Εγκλήματα» Μανώλης Σταυρουλάκης ανέφερε ακόμη: «Μην ψάχνετε ονοματεπώνυμο στην ευθύνη… Δύο φίλοι που μεγάλωσαν μαζί είναι στο χώμα και δυο οικογένειες έχουν διαλυθεί. Η τραγωδία είναι που έχουν χαθεί δύο νέα παιδιά και αναρωτιέσαι πως φτάνει κάποιος στο σημείο της αυτοδικίας και της αυτοκτονίας;
Ο βίαιος θάνατος και η βίαιη απώλεια χωρίς βοήθεια και χωρίς να σταθεί η Πολιτεία ως οφείλει δίπλα τους φέρνουν τέτοιες καταστάσεις. Έχουμε δει στο Σύλλογο ανθρώπους να αυτοκτονούν, άλλους να αρρωσταίνουν, καρκίνους, αυτοάνοσα. Όλα από τη στενοχώρια και τον συσσωρευμένο θυμό. Το θέμα είναι τι πυροδότησε τώρα πάλι την κατάσταση αυτή και έφτασαν στο έγκλημα. Ίσως χρειαζόταν μια αποσυμπίεση θυμού, να τους άκουγαν οι υπηρεσίες κάτι να άλλαζαν στον δρόμο. Ίσως δεν είχαμε αυτά τα αποτελέσματα αν είχε γίνει μια άλλη διαχείριση καταστάσεων από όλους…» κατέληξε ο κ. Σταυρουλάκης.