Με τα «πόδια στην πλάτη» τρέχει τώρα ο Δήμος Ηρακλείου μετά το φιάσκο της αποκομιδής των σκουπιδιών τις μέρες του Πάσχα, που έχει εξοργίσει οριζόντια την τοπική κοινωνία και προχωρά στην πρόσληψη 12 οδηγών συμβασιούχων 10μηνης διάρκειας, για να ενισχύσει την υπηρεσία καθαριότητας.
Η πρόσληψη δρομολογείται δια μέσω του Αναπτυξιακού Οργανισμού Ηράκλειο ΜΑΕ, την ίδια ώρα μαίνεται η αντιπαράθεση με το Σύλλογο Εργαζομένων στην υπηρεσία καθαριότητας που εκτός των άλλων εγκαλεί τον αντιδήμαρχο Γ.Τσαγκαράκη γιατί δεν έχουν ακόμα επιστραφεί στο Δήμο τα δύο απορριμματοφόρα ανακύκλωσης που παραχωρήθηκαν στον ιδιώτη χωρίς έγγραφη εντολή τα οποία έχουν υποστεί τεράστιες βλάβες (!).
«Η ανοχή τελείωσε με τα video games της αποκομιδής του δήμου Ηρακλείου», τονίζει ο Σύλλογος, σημειώνοντας παράλληλα ότι «οι «αόρατοι» εργαζόμενοι, που επισήμως δεν υφίστανται αλλά ανεπίσημα επιστρατεύονται ως βολικό άλλοθι υποστελέχωσης, συνθέτουν ένα διοικητικό αφήγημα που δύσκολα αντέχει σε στοιχειώδη έλεγχο. Να ενημερώσουμε τον αιρετό του χαρτοφυλακίου της καθαριότητας ότι το προσωπικό έστω το εναπομείναν είναι 123 εργαζόμενους συνοδούς απορριμματοφόρων και όχι 60 και ότι έχουμε 65 οδοκαθαριστές και όχι 90 ακόμα έχουμε 48 οδηγούς 7 προς συνταξιοδότηση και 2 οδηγούς του δημάρχου και όχι 29. Ειναι πέντε μήνες στην διεύθυνση καθαριότητας και ακόμα δεν ξέρει το προσωπικό έχει, καλά θα πάει και αυτό. Όταν η πραγματικότητα διαψεύδει συστηματικά τις τοποθετήσεις του αρμόδιου αιρετού, τότε το ζήτημα παύει να είναι επικοινωνιακό και μετατρέπεται σε ευθύνη με σαφείς προεκτάσεις λογοδοσίας.
Η επίκληση της υποστελέχωσης ως μόνιμης επωδού, την ώρα που η εικόνα επιδεινώνεται, δεν μπορεί να εκλαμβάνεται πλέον ως αθώα εκτίμηση. Αντιθέτως, γεννά εύλογη υπόνοια είτε ανεπαρκούς γνώσης της πραγματικής κατάστασης είτε επιλεκτικής παρουσίασής της. Και στις δύο περιπτώσεις, η ευθύνη δεν αμβλύνεται· επιτείνεται. Διότι αν οι εργαζόμενοι «δεν υπάρχουν», ποιος υλοποιεί το έργο; Και αν υπάρχουν, γιατί δεν αποτυπώνονται με διαφάνεια και ακρίβεια; Την ίδια στιγμή, οι ατελείωτες ουρές απορριμματοφόρων στον ιδιωτικό σταθμό μεταφόρτωσης δεν αποτελούν απλώς ένα στιγμιαίο επιχειρησιακό πρόβλημα καθιστώντας την αποκομιδή ημιτελής και όχι γιατί οι εργαζόμενοι δεν είναι στην μάχη της αποκομιδής αλλά . Συνιστούν ένδειξη δυσλειτουργίας στον σχεδιασμό, στην εποπτεία και εντέλει στη διαχείριση δημόσιας υπηρεσίας που έχει ανατεθεί σε τρίτους. Η απώλεια χρόνου, η συσσώρευση απορριμμάτων και η συνακόλουθη περιβαλλοντική επιβάρυνση δεν είναι αφηρημένες έννοιες· αποτελούν μετρήσιμες συνέπειες που, σε ένα ευνομούμενο πλαίσιο, συνδέονται με συγκεκριμένες ευθύνες. Το γεγονός ότι μόλις σήμερα, 17/4/2026, «ενεργοποιήθηκαν τα αντανακλαστικά» δεν λειτουργεί υπέρ της διοίκησης. Αντιθέτως, υποδηλώνει ότι τα αντανακλαστικά αυτά είτε απουσίαζαν είτε επιλέχθηκε να παραμείνουν αδρανή έως ότου η κατάσταση καταστεί μη διαχειρίσιμη. Η διοίκηση, και ιδίως ο αιρετός προϊστάμενος, δεν αξιολογείται από τις καθυστερημένες αντιδράσεις του, αλλά από την ικανότητά του να προλαμβάνει, να οργανώνει και να λογοδοτεί εγκαίρως. Σε κάθε περίπτωση, η διαχείριση της καθαριότητας δεν προσφέρεται για αφηγήματα ευκολίας ούτε για μετακύλιση ευθυνών. Αποτελεί πεδίο συγκεκριμένων αρμοδιοτήτων και μετρήσιμων αποτελεσμάτων. Και αυτά, σε ένα κράτος δικαίου, δεν μπορούν να παραμένουν ούτε «αόρατα» ούτε ανεξέλεγκτα ιδίως όταν ο αρμόδιος αιρετός επιλέγει να τα επικαλείται κατά το δοκούν».