Πόσο δύσκολο μπορεί να είναι να εξασφαλιστούν αξιοπρεπείς συνθήκες διαβίωσης για τους στρατιώτες ενός στρατοπέδου; Στο 44 ΤΥΠ στην Αγυιά, το ερώτημα τίθεται πλέον με τον πιο απλό τρόπο, καθώς δεν γίνεται νέοι άνθρωποι που υπηρετούν τη θητεία τους να καλούνται να κοιμηθούν σε χώρους όπου υπάρχουν κοριοί.
Οι καταγγελίες γονέων για την κατάσταση στο στρατόπεδο φαίνεται ότι προκάλεσαν κινητοποίηση και σε ανώτερο επίπεδο, καθώς ο διοικητής της 44 ΣΔΙ, Ταξίαρχος Φώτης Αρμπής, επισκέφθηκε το 44 ΤΥΠ προκειμένου να διαπιστώσει ιδίοις όμμασι τι συμβαίνει.
Ο κ. Αρμπής πήρε ουσιαστικά πάνω του όλο το θέμα που έχει δημιουργηθεί, βγάζοντας ακόμα μία εργολαβία απολύμανσης και απεντόμωσης, καθώς, σύμφωνα με πληροφορίες, η προηγούμενη δεν είχε κανένα ουσιαστικό αποτέλεσμα, μετά την επίσκεψη του ειδικού συνεργείου.
Το γεγονός όμως ότι χρειάζεται νέα παρέμβαση δείχνει και το αυτονόητο, ότι το πρόβλημα πρέπει αυτή τη φορά να λυθεί και όχι απλώς να αντιμετωπιστεί προσωρινά.
Οι στρατευμένοι δεν βρίσκονται εκεί από επιλογή. Εκπληρώνουν μία υποχρέωση απέναντι στην Πολιτεία που έχει την υποχρέωση να τους παρέχει στοιχειωδώς αξιοπρεπείς και υγιεινές συνθήκες διαμονής.
Μιλάμε δηλαδή για στοιχειώδη υγιεινή στους χώρους όπου κοιμούνται άνθρωποι.
Μέχρι στιγμής δεν έχει γίνει γνωστό εάν μετά την αυτοψία του ανώτερου αξιωματικού δόθηκαν συγκεκριμένες εντολές ή αποφασίστηκαν πρόσθετες παρεμβάσεις.
Να σημειωθεί πως στις 22 Σεπτεμβρίου είχε αναρτηθεί στο διαδίκτυο επιστολή καταγγελίας στρατιωτών του 44 ΤΥΠ, ανυπόγραφη, στην οποία γινόταν λόγος για επανειλημμένες προσπάθειες αντιμετώπισης των κοριών. Σύμφωνα με εκείνη την καταγγελία, είχαν προηγηθεί πλύσιμο κλινοσκεπασμάτων, θερμική επέμβαση στα μεταλλικά κρεβάτια, ψεκασμοί και παρέμβαση εξωτερικού συνεργείου, χωρίς το πρόβλημα -κατά τους καταγγέλλοντες- να αντιμετωπιστεί οριστικά.
Καταγγελίες και για τη σίτιση
Το μεγάλο ερώτημα παραμένει, ωστόσο, στη σίτιση. Σύμφωνα με τις καταγγελίες που έχουν γίνει από γονείς, το φαγητό όχι απλά δεν επαρκεί, αλλά φαντάροι και στελέχη παραγγέλνουν απ’ έξω.
Οι λόγοι, όπως σημειώνεται, είναι η έλλειψη μάγειρα (υπάρχει στρατεύσιμος στην κουζίνα, αλλά δεν ξέρει να μαγειρεύει), αλλά και ληγμένα προϊόντα, όπως και η μη τήρηση του καθημερινού προγράμματος συσσιτίου.
Σύμφωνα με σχετική διακήρυξη, η παραλαβή των ειδών πραγματοποιείται από τα αρμόδια όργανα κάθε μονάδας. Τα μέλη της Επιτροπής Παραλαβής βεβαιώνουν με την υπογραφή τους στο δελτίο αποστολής ότι η παραλαβή των προϊόντων έγινε κανονικά.
Παράλληλα προβλέπεται ποσοτικός και ποιοτικός έλεγχος των τροφίμων. Σε περίπτωση που προϊόν κριθεί ακατάλληλο κατά τον ποιοτικό έλεγχο, προβλέπεται η αντικατάστασή του χωρίς επιβάρυνση της Υπηρεσίας.
Με απλά λόγια, στα επίσημα έγγραφα υπάρχει συγκεκριμένος μηχανισμός ελέγχου για όσα φτάνουν στο συσσίτιο.
Ακριβώς γι’ αυτό, όμως, υπάρχει ένα απολύτως συγκεκριμένο ερώτημα… Πώς παραμένουν, με βάση τις καταγγελίες, σε χώρο της μονάδας προϊόντα με περασμένη την αναγραφόμενη ημερομηνία, όταν στα επίσημα έγγραφα προβλέπονται επιτροπές παραλαβής και ποιοτικοί έλεγχοι;