Η εφημερίδα "ΠΑΤΡΙΣ" κλείνει 80 χρόνια ενημέρωσης και ιστορίας, 1946-2026

Ουαλία: Σπάνια χελώνα που ξεβράστηκε ετοιμοθάνατη σε παραλία ετοιμάζεται να επιστρέψει μετά από 3 χρόνια στον Κόλπο του Νέου Μεξικού

Το ταξίδι της επιστροφής στον Κόλπο του Νέου Μεξικού ετοιμάζεται να κάνει μία σπάνια χελώνα, η οποία είχε βρεθεί σε ημιθανή κατάσταση σε παραλία της Ουαλίας. Η “Ρόζι”, όπως ονομάζεται, ανήκει στο είδος Kemp’s Ridley, ένα από τα πιο απειλούμενα θαλάσσια είδη χελώνας στον κόσμο και η ιστορία της είναι ιδιαίτερα συγκινητική.

Η περιπέτεια της σπάνιας χελώνας που ξεκίνησε το 2023

Η περιπέτεια για τη «Ρόζι» ξεκίνησε τον Δεκέμβριο του 2023, όταν εντοπίστηκε στην παραλία Ρόσνεϊγκρ του νησιού Άνγκλεσι στη βόρεια Ουαλία, έχοντας παρασυρθεί μακριά από το φυσικό της περιβάλλον, σύμφωνα με ρεπορτάζ του skynewsarabia. Βρισκόταν σε κρίσιμη κατάσταση εξαιτίας του λεγόμενου «ψυχρού σοκ» (cold stun), μιας κατάστασης που επηρεάζει τις θαλάσσιες χελώνες όταν η θερμοκρασία του νερού πέφτει σε επίπεδα που ο οργανισμός τους δεν μπορεί να αντέξει.

Όπως σημειώνεται, τα ζώα που πάσχουν από αυτή την κατάσταση γίνονται νωχελικά, αδυνατούν να κολυμπήσουν κανονικά και συχνά επιπλέουν στην επιφάνεια ή παρασύρονται στις ακτές. Επιπλέον, το έντονο ψύχος μπορεί να επηρεάσει την κυκλοφορία του αίματος, τη λειτουργία των οργάνων και το ανοσοποιητικό τους σύστημα. Η Ρόζι μεταφέρθηκε στο εξειδικευμένο θαλάσσιο κέντρο Anglesey Sea Zoo, όπου δέχθηκε εντατική φροντίδα και κατάφερε σταδιακά να αναρρώσει.

Πώς έφτασε τόσο μακριά

Οι χελώνες Kemp’s Ridley ζουν κυρίως στον Κόλπο του Μεξικού και στις παράκτιες περιοχές του Ατλαντικού κοντά στη Βόρεια Αμερική. Ωστόσο, τα νεαρά άτομα μπορούν να παρασυρθούν από ισχυρά θαλάσσια ρεύματα σε τεράστιες αποστάσεις. Το Ρεύμα του Κόλπου (Gulf Stream) μπορεί να μεταφέρει ορισμένες χελώνες σε ευρωπαϊκά ύδατα, όπου αντιμετωπίζουν σοβαρό κίνδυνο όταν εισέρχονται σε πολύ ψυχρότερα νερά. Γι’ αυτό και η εμφάνιση μιας χελώνας αυτού του είδους στις βρετανικές ακτές θεωρείται ασυνήθιστο γεγονός, καθώς τα νερά γύρω από τα Βρετανικά Νησιά δεν είναι κατάλληλα για είδη που προέρχονται από θερμότερες περιοχές.

Οι δυσκολίες ακόμα και μετά από την ανάρρωση

Σύμφωνα με το ρεπορτάζ, η επιτυχής θεραπεία της Ρόζι δεν σήμανε και το τέλος της περιπέτειας. Όταν ξεκίνησαν οι προετοιμασίες για την επιστροφή της στις Ηνωμένες Πολιτείες, προέκυψαν δυσκολίες που αφορούσαν τις άδειες μεταφοράς απειλούμενων ειδών και τον συντονισμό με τις αρμόδιες αμερικανικές Αρχές. Σύμφωνα με το Anglesey Sea Zoo, η διαδικασία καθυστέρησε επίσης λόγω περιορισμένων πόρων και ελλείψεων προσωπικού στις υπηρεσίες που είχαν βοηθήσει στο παρελθόν στην επιστροφή άλλης χελώνας του ίδιου είδους. Τελικά, το κέντρο εξασφάλισε τις απαραίτητες άδειες και ανακοίνωσε ότι η Ρόζι θα αναχωρήσει από την Ουαλία τον Αύγουστο του 2026.

Θα επιστρέψει με αεροπλάνο στις ΗΠΑ

Η Ρόζι δεν θα επιστρέψει κολυμπώντας, αλλά θα μεταφερθεί αεροπορικώς περίπου 5.000 μίλια μέχρι τις Ηνωμένες Πολιτείες και στη συνέχεια θα ακολουθήσουν οι τελικές διαδικασίες πριν απελευθερωθεί στον φυσικό της βιότοπο. Η μεταφορά θαλάσσιων χελωνών σε τόσο μεγάλες αποστάσεις απαιτεί ειδικές συνθήκες, ώστε να διατηρούνται ασφαλείς και επαρκώς ενυδατωμένες κατά τη διάρκεια των πολλών ωρών που παραμένουν εκτός νερού. Η επιστροφή της Ρόζι έχει ιδιαίτερη σημασία, καθώς το είδος Kemp’s Ridley συγκαταλέγεται στα πλέον απειλούμενα είδη θαλάσσιας χελώνας παγκοσμίως.

Η Ρόζι δεν είναι η μοναδική περίπτωση

Το Anglesey Sea Zoo έχει διαχειριστεί και παρόμοιες περιπτώσεις στο παρελθόν. Τον Νοέμβριο του 2021 διασώθηκε μια άλλη χελώνα Kemp’s Ridley, η «Τάλι» (Tally). Έπειτα από διεθνή συνεργασία, επαναπατρίστηκε στις Ηνωμένες Πολιτείες και απελευθερώθηκε στον Κόλπο του Μεξικού το 2023.

Οι περιπτώσεις αυτές δείχνουν πόσο μακριά μπορούν να μεταφερθούν οι νεαρές θαλάσσιες χελώνες από τα ωκεάνια ρεύματα, αλλά και τους κινδύνους που αντιμετωπίζουν όταν καταλήγουν σε ψυχρά νερά. Για τη Ρόζι, ένα ταξίδι που ξεκίνησε σε μια παγωμένη ακτή της Ουαλίας, ενώ βρισκόταν στα πρόθυρα του θανάτου, πλησιάζει πλέον στο ευτυχές του τέλος: την επιστροφή στον φυσικό της βιότοπο έπειτα από σχεδόν τρία χρόνια θεραπείας, φροντίδας και αναμονής.