Η Ευρώπη ξύπνησε με μια ανάσα ανακούφισης μαθαίνοντας τις διαστάσεις της ήττας του Ντόναλντ Τραμπ στις ενδιάμεσες εκλογές.
Θα αλλάξει όμως στην πραγματικότητα αυτό το εκλογικό “χαστούκι” του Ρεπουμπλικάνου προέδρου των ΗΠΑ τα δεδομένα για την Γηραιά Ήπειρο;
Συνίσταται σύνεση.
Ένας άλλος Τραμπ;
Το πελώριο κύμα των Δημοκρατικών που σάρωσε τις ΗΠΑ γέννησε μια επιφυλακτική ελπίδα στις Βρυξέλλες σήμερα: ότι η σχέση με τον Ντόναλντ Τραμπ θα μπορούσε, τουλάχιστον εν μέρει, να εξισορροπηθεί.
«Πιστεύω ότι υπάρχει εδώ ένα αίσθημα ανακούφισης στην ιδέα ότι αυτή είναι η αρχή του τέλους της εποχής Τραμπ και κανείς δεν είναι πιο ευτυχισμένος από όσο οι Ευρωπαίοι», δήλωσε ένας διπλωμάτης στο Γαλλικό Πρακτορείο.
Ο Ισπανός πρωθυπουργός Πέδρο Σάντσεθ χαιρέτισε το τέλος αυτού του «κύματος».
Από την ηχηρή επιστροφή του Ρεπουμπλικάνου δισεκατομμυριούχου στον Λευκό Οίκο, η ΕΕ χρειάστηκε να αντέξει την καταιγίδα.
Σε δύο χρόνια, για τους Ευρωπαίους τα σοκ ήταν απανωτά- από το κόκκινο χαλί που έστρωσε ο Αμερικανός πρόεδρος για τον Ρώσο πρόεδρο Βλαντιμίρ Πούτιν στην Αλάσκα μέχρι τους αμερικανούς δασμούς 15% στην ΕΕ.
«Ήταν πολύ δύσκολο», ξεφυσά αυτός ο διπλωμάτης.
Αλλά κατά βάθος, κανείς δεν περιμένει μια θεαματική μεταστροφή.
Και τώρα τι θα γίνει με την Ουκρανία και το ΝΑΤΟ;
Ξεκινώντας από την Ουκρανία.
Ακόμα και με τους Δημοκρατικούς να ελέγχουν τη Βουλή των Αντιπροσώπων και τη Γερουσία, η ΕΕ δεν πιστεύει ότι η αμερικανική βοήθεια προς την Ουκρανία θα συνεχιστεί.
«Οι Δημοκρατικοί αναδιπλώνονται» και «περιμένουν επίσης από την Ευρώπη» να χρηματοδοτήσει την Ουκρανία, συνοψίζει ένας Ευρωπαίος διπλωμάτης, μιλώντας υπό τον όρο να μην κατονομαστεί.
Τις τελευταίες εβδομάδες, οι Ευρωπαίοι έχουν στραφεί σε άλλους εταίρους, όπως ο Καναδάς και το Ηνωμένο Βασίλειο, για να προσπαθήσουν να βρουν τα 70 δισεκατομμύρια ευρώ που ζήτησε ο πρόεδρος Ζελένσκι για τη χρηματοδότηση της πολεμικής του προσπάθειας το 2027.
Για το ΝΑΤΟ, ο σκεπτικισμός είναι παρόμοιος.
Οι Ευρωπαίοι σύμμαχοι περιμένουν με ανησυχία τα συμπεράσματα του Πενταγώνου σχετικά με την αναδιάταξη των αμερικανικών δυνάμεων στην Ευρώπη, που αναμένονται τον Δεκέμβριο.
Και η υποκείμενη τάση φαίνεται ήδη να έχει ξεκινήσει: Η Ευρώπη αναλαμβάνει σταδιακά την ευθύνη για την άμυνά της.
Περισσότερος διάλογος για την τεχνολογία;
Οι Ευρωπαίοι επίσης δεν περιμένουν από τους Δημοκρατικούς να αποσύρουν εντελώς τους δασμούς 15% που επέβαλε ο Ντόναλντ Τραμπ στην Ευρώπη. Το ζήτημα των δασμών ήταν σίγουρα πολύ σημαντικό κατά τη διάρκεια της αμερικανικής προεκλογικής εκστρατείας.
Ωστόσο, σύμφωνα με πρόσφατη δημοσκόπηση του Συμβουλίου Εξωτερικών Σχέσεων, μόνο το ένα τέταρτο των Αμερικανών υποστηρίζει την πλήρη άρση αυτών των μέτρων.
Τα τελευταία δύο χρόνια, οι Ευρωπαίοι βρίσκονται επίσης ένα μπρα ντε φερ με τους Αμερικανούς για τον κλάδο της τεχνολογίας. Κοντά στους επικεφαλής πολλών τεχνολογικών γιγάντων, η κυβέρνηση Τραμπ καταγγέλλει τακτικά το ευρωπαϊκό νομοθετικό πλαίσιο που διέπει τις πλατφόρμες, το οποίο εξισώνει με μια μορφή λογοκρισίας.
Μετά τη νίκη των Δημοκρατικών, «ελπίζουμε να έχουμε περισσότερο χώρο για διάλογο και συνεργασία με το Κογκρέσο σε κοινά παγκόσμια ζητήματα, όπως η Τεχνητή Νοημοσύνη και η κυβερνοασφάλεια», τόνισε ένας Ευρωπαίος αξιωματούχος.
Ιράν και πληθωρισμός
Από το Παρίσι μέχρι την Αθήνα, από τη Ρώμη μέχρι τη Μαδρίτη, οι Ευρωπαίοι διαδηλώνουν εδώ και εβδομάδες κατά του υψηλού κόστους ζωής. Τροφοδοτούμενο από τις αυξανόμενες τιμές ενέργειας που συνδέονται με τον πόλεμο στο Ιράν, ο πληθωρισμός στην ευρωζώνη έχει φτάσει στο υψηλότερο επίπεδό του εδώ και τρία χρόνια.
Τα νέα πλήγματα που πραγματοποίησε η Ουάσιγκτον τις τελευταίες ημέρες έχουν προκαλέσει φόβους ότι η εμπόλεμη κατάσταση μπορεί να κλικαμωθεί ξανά.
Ποιες επιπτώσεις θα έχει η ήττα του στρατοπέδου Τραμπ σε αυτόν τον πόλεμο; Και τι γίνεται με το κόστος ζωής για τους Ευρωπαίους;
Εσκεμμένα ή όχι, ο Αμερικανός δισεκατομμυριούχος κρατά τις προθέσεις του ασαφείς.