Σήμερα, θυμόμαστε ένα από τα πιο θαρραλέα κεφάλαια στην κοινή μας ιστορία.
Στις 20 Μαΐου 1941, η Κρήτη έγινε το πεδίο της μάχης για την ελευθερία, καθώς χιλιάδες Γερμανοί αλεξιπτωτιστές κατέβηκαν στο νησί κατά τη διάρκεια της Επιχείρησης Ερμής – της πρώτης αεροπορικής εισβολής αυτού του είδους στην ιστορία.
Αλλά αυτό που οι εισβολείς δεν κατάλαβαν ήταν το άθραυστο πνεύμα του κρητικού λαού. Πίστευαν ότι η Κρήτη θα έπεφτε γρήγορα. Έκαναν λάθος.
Αυτό που ακολούθησε έγινε μια από τις πιο σκληρές και καθοριστικές μάχες του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου.
Δίπλα στα συμμαχικά στρατεύματα από την Αυστραλία, τη Νέα Ζηλανδία, την Ελλάδα και το Ηνωμένο Βασίλειο, ο λαός της Κρήτης στάθηκε ενωμένος σε μια σφοδρή υπεράσπιση της ελευθερίας.
Αγρότες, χωρικοί, πατέρες και νέοι πολέμησαν δίπλα-δίπλα με τους στρατιώτες, υπερασπιζόμενοι τα σπίτια τους, τις οικογένειές τους και την πατρίδα τους με εξαιρετικό θάρρος.
Αν και το νησί τελικά καταλήφθηκε, η Μάχη της Κρήτης έγινε ένα διαρκές σύμβολο αντίστασης και ανυπακοής ενάντια στην τυραννία.
Ογδόντα πέντε χρόνια αργότερα, θυμόμαστε όχι μόνο μια μάχη, αλλά έναν δεσμό που σφυρηλατήθηκε με αίμα, θάρρος και κοινή θυσία.
Έναν δεσμό που συνεχίζει να ενώνει την Κρήτη, την Αυστραλία και τη Νέα Ζηλανδία σήμερα. Τιμούμε όσους πολέμησαν.
Τιμούμε όσους έπεσαν.
Τιμούμε τις γενιές που συνεχίζουν τις ιστορίες τους.
Και τιμούμε το ακλόνητο πνεύμα του κρητικού λαού.
Για να μην ξεχνάμε.
