Μαζική παράσταση διαμαρτυρίας πραγματοποίησαν στις 10 Νοέμβρη μέλη του ΔΣ του Σωματείου Εργαζομένων ΠΑΓΝΗ, μαζί με εργαζόμενες στην καθαριότητα και τη σίτιση, στη διοίκηση του νοσοκομείου, όπου συναντήθηκαν με τον αναπληρωτή διοικητή.
Στο επίκεντρο της κινητοποίησης βρέθηκε η σοβαρή υποστελέχωση των υπηρεσιών καθαριότητας και σίτισης, η εντατικοποίηση της εργασίας, τα οφειλόμενα ρεπό και οι άδειες, αλλά και ο σχεδιασμός της διοίκησης για την ανάθεση της καθαριότητας σε εργολάβο, με προϋπολογισμό 1,4 εκατ. ευρώ ετησίως.
Όπως τονίζεται στην ανακοίνωση του Σωματείου Εργαζομένων:
“Τα μέλη του ΔΣ του Σωματείου, οι καθαρίστριες και οι τραπεζοκόμες ανέδειξαν ότι η σημερινή κατάσταση είναι αποτέλεσμα της διαχρονικής πολιτικής υποστελέχωσης και περικοπής των οργανικών θέσεων. Ειδικότερα, η περικοπή θέσεων προσωπικού καθαριότητας στον οργανισμό του ΠΑΓΝΗ το 2012 είχε ως συνέπεια οι οργανικές θέσεις που απέμειναν να μην επαρκούν για τις διαρκώς αυξανόμενες ανάγκες του νοσοκομείου. Ακόμη, όμως, και αυτές οι θέσεις δεν προκηρύσσονται.
Ως αποτέλεσμα, ελάχιστοι εργαζόμενοι στην καθαριότητα και τη σίτιση είναι μόνιμοι, ενώ η συντριπτική πλειοψηφία απασχολείται με συμβάσεις ορισμένου χρόνου, κυρίως με ατομικές συμβάσεις ΙΔΟΧ (εξαήμερο, εξάωρο) και σε μικρότερο αριθμό με επικουρικές συμβάσεις (πενθήμερο, οκτάωρο).
Η υποστελέχωση έχει οδηγήσει σε εξαντλητικές συνθήκες εργασίας. Συχνά, κατά τις απογευματινές και νυχτερινές βάρδιες, μόλις δύο καθαρίστριες έχουν την ευθύνη για όλες τις κλινικές και τα τρία κτίρια του νοσοκομείου. Σε ορισμένες μάλιστα νυχτερινές βάρδιες εσωτερικής εφημερίας, μία μόνο εργαζόμενη καλείται να καλύψει και τα τρία κτίρια!
Την ίδια στιγμή, εκατοντάδες είναι οι οφειλόμενες ημέρες αδειών και ρεπό στις καθαρίστριες και τις τραπεζοκόμες. ενώ σε ορισμένες περιπτώσεις εκκρεμούν ακόμη και άδειες του 2024. Η έλλειψη προσωπικού δεν επιτρέπει στους εργαζόμενους να ξεκουραστούν και να ανακτήσουν τις δυνάμεις τους.
Παράλληλα, εξαιτίας των ελλείψεων σε βοηθούς θαλάμου, οι καθαρίστριες καλούνται συχνά να αναλάβουν και πρόσθετα καθήκοντα, όπως την απολύμανση κρεβατιών, αντικειμένων και συσκευών στους θαλάμους νοσηλείας.
Τονίσαμε ότι η επαρκής στελέχωση της καθαριότητας δεν αφορά μόνο τα εργασιακά δικαιώματα των εργαζομένων. Είναι κρίσιμος παράγοντας για την ασφάλεια της περίθαλψης, την υγιεινή των χώρων και την πρόληψη των ενδονοσοκομειακών λοιμώξεων.
Η υποστελέχωση δεν αντιμετωπίζεται ως πρόβλημα που πρέπει να λυθεί, αλλά αξιοποιείται ως πρόσχημα για την επέκταση της επιχειρηματικής δράσης μέσα στα δημόσια νοσοκομεία.
Από την πλευρά του, ο αναπληρωτής διοικητής αναγνώρισε το πρόβλημα της υποστελέχωσης. Ανέφερε ότι, καθώς το υπουργείο δεν έχει προκηρύξει μόνιμες θέσεις για την καθαριότητα και τη σίτιση, η διοίκηση έχει ζητήσει την έγκριση επικουρικού προσωπικού και αναμένει τη σχετική απόφαση των υπουργείων Υγείας και Οικονομικών. Για τις συμβασιούχες εργαζόμενες που ήδη υπηρετούν, ανέφερε ότι πιθανότατα οι συμβάσεις τους θα ανανεωθούν στο τέλος του έτους.
Παράλληλα, ενημέρωσε ότι έχει προκηρυχθεί διαγωνισμός ύψους 1,4 εκατ. ευρώ ετησίως για την κάλυψη των αναγκών καθαριότητας από εργολαβική εταιρεία, με 45 εργαζόμενους. Μάλιστα, δεν απέκλεισε το ενδεχόμενο να παραδοθεί σε εργολάβο και η υπηρεσία σίτισης.
Στα παράπονα των εργαζομένων για τις οφειλόμενες άδειες, ο αναπληρωτής διοικητής μετέφερε την ευθύνη στις ίδιες, υποστηρίζοντας ότι δεν έχουν υποβάλει σχετικά γραπτά αιτήματα!
Από την πλευρά μας ξεκαθαρίσαμε ότι:
• Οι λύσεις-μπαλώματα δεν αντιμετωπίζουν τις ελλείψεις. Αντίθετα, ανακυκλώνουν το πρόβλημα, εντείνουν την υπερεργασία και εξαντλούν τους εργαζόμενους, οδηγώντας ακόμη και σε παραιτήσεις.
• Η κατάσταση θα επιδεινωθεί το επόμενο διάστημα, καθώς αναμένονται και άλλες αποχωρήσεις λόγω παραιτήσεων και συνταξιοδοτήσεων.
• Οι εργαζόμενοι δεν μπορεί να καλούνται να πληρώνουν με την υγεία και την προσωπική τους ζωή τις συνέπειες της υποστελέχωσης. Έχουν δικαίωμα σε ανθρώπινα ωράρια, επαρκή ανάπαυση και χορήγηση όλων των αδειών και των ρεπό τους.
• Το κόστος της εργολαβίας είναι μεγαλύτερο από το κόστος πρόσληψης μόνιμου προσωπικού, ενώ ταυτόχρονα δημιουργεί συνθήκες ανασφάλειας και εκμετάλλευσης για τους εργαζόμενους.
Δεν είναι μονόδρομος οι εργολάβοι και οι ελαστικές σχέσεις εργασίας! Μονόδρομος είναι η πρόσληψη μόνιμου προσωπικού και η κάλυψη των πραγματικών αναγκών του νοσοκομείου.
Η επιλογή της μη προκήρυξης μόνιμων θέσεων και της επέκτασης των ελαστικών σχέσεων εργασίας εντάσσεται στη συνολικότερη πολιτική περιορισμού των κρατικών δαπανών για την Υγεία. Μια πολιτική που αντιμετωπίζει την υγεία του λαού ως κόστος, προκειμένου να εξοικονομούνται πόροι για φοροαπαλλαγές και φοροελαφρύνσεις του μεγάλου κεφαλαίου, αλλά και να κατευθύνονται ολοένα και μεγαλύτερα κονδύλια στην πολεμική οικονομία και προετοιμασία.
Η εκχώρηση υπηρεσιών σε εργολάβους υπηρετεί τον στόχο μετατροπής των δημόσιων νοσοκομείων σε αυτοχρηματοδοτούμενες επιχειρήσεις, που θα λειτουργούν με κριτήριο τα έσοδά τους και θα επιλέγουν ανάμεσα σε συμβάσεις ορισμένου χρόνου και εργολαβίες, ανάλογα με τις οικονομικές τους δυνατότητες και τις εισπράξεις από την επιχειρηματική τους δραστηριότητα, όπως τα απογευματινά χειρουργεία και ιατρεία.
Για εμάς, η καθαριότητα και η σίτιση δεν είναι πεδία επιχειρηματικής δραστηριότητας και κερδοφορίας. Είναι αναγκαίες υπηρεσίες για τη λειτουργία του νοσοκομείου και την ασφαλή περίθαλψη των ασθενών.
Το Σωματείο Εργαζομένων ΠαΓΝΗ διεκδικεί:
• Αύξηση των οργανικών θέσεων για το προσωπικό καθαριότητας και σίτισης στον οργανισμό του νοσοκομείου.
• Άμεση προκήρυξη του συνόλου των κενών οργανικών θέσεων με μόνιμο προσωπικό.
• Μονιμοποίηση όλων των συμβασιούχων, χωρίς όρους και προϋποθέσεις.
• Άμεση χορήγηση όλων των οφειλόμενων αδειών και ρεπό.
• Όχι στην εκχώρηση των υπηρεσιών καθαριότητας και σίτισης σε εργολάβους.
• Αυξήσεις στους μισθούς του προσωπικού καθαριότητας και σίτισης, καθώς και όλων των εργαζομένων.
Συνεχίζουμε τον αγώνα! Δεν θα επιτρέψουμε να μετατραπούν οι ανάγκες των εργαζομένων και των ασθενών σε πεδίο κερδοφορίας για τους εργολάβους.
Γιατί η αξιοπρεπής και σταθερή εργασία, η ασφαλής περίθαλψη και η προστασία της υγείας του λαού είναι δικαίωμα και όχι κόστος”.