Εργασιακή εξόντωση καταγγέλλει ότι αντιμετωπίζει το προσωπικό της υπηρεσίας τραυματιοφορέων, το Σωματείο Εργαζομένων του Πανεπιστημιακού νοσοκομείου Ηρακλείου .
Κάνει λόγο για «πρόχειρα μπαλώματα» από πλευράς της διοίκησης, η οποία ,αντί να δώσει οριστικές λύσεις στην υποστελέχωση, φορτώνει στους ώμους των εργαζομένων καθήκοντα που δεν έχουν καμία σχέση με την δουλειά τους.
Η «σταγόνα που ξεχείλισε το ποτήρι» είναι η πρόσφατη απόφαση της διοίκησης να αναθέσει στους τραυματιοφορείς χρέη… εργάτη φαρμακείου.
Όπως επισημαίνει το Σωματείο, μετά τη συνταξιοδότηση του μοναδικού υπαλλήλου που είχε την ευθύνη για τη μεταφορά φαρμάκων και αναλώσιμων υλικών προς τα τμήματα και τα εργαστήρια, η διοίκηση επέλεξε αυτή τη λύση.
«Σήμερα φάρμακα, αύριο τι»,αναφέρουν.
Κενές πάνω από τις μισές οργανικές θέσεις
Τα στοιχεία που παραθέτει το Σωματείο Εργαζομένων για την υποστελέχωση του κλάδου ,αποτυπώνουν την καθημερινή πίεση στο μεγαλύτερο νοσοκομείο της Κρήτης.
Τονίζεται ότι 48 από τις 85 οργανικές θέσεις τραυματιοφορέων παραμένουν κενές ,ποσοστό που ξεπερνά το 50%.
Ένας μόνο μεταφορέας καλείται συχνά να καλύψει ταυτόχρονα πολλές κλινικές, ιδιαίτερα κατά τις απογευματινές και νυχτερινές βάρδιες.
Εκτός από τη μεταφορά των ασθενών, οι τραυματιοφορείς επιβαρύνονται με τη μεταφορά δειγμάτων βιολογικών υγρών προς τα εργαστήρια, εξαιτίας της μη λειτουργίας των οβίδων μεταφοράς υλικών και της σοβαρής ανεπάρκειας σε βοηθούς θαλάμου.
«Η εντατικοποίηση δεν είναι “παράλληλο καθήκον”, είναι εξόντωση», τονίζουν οι εργαζόμενοι, αναδεικνύοντας τη σωματική και ψυχική κόπωση στην οποία υποβάλλονται καθημερινά.
Η χρόνια υποστελέχωση έχει ως άμεση συνέπεια τη συσσώρευση δεκάδων οφειλόμενων ρεπό και αδειών, στερώντας από το προσωπικό τον απαραίτητο χρόνο ανάπαυσης. Την ίδια ώρα, η φύση της εργασίας τους προκαλεί σοβαρή σωματική καταπόνηση, χωρίς ωστόσο οι μέχρι τώρα κυβερνήσεις να έχουν προχωρήσει στην αυτονόητη,όπως υπογραμμίζουν, ένταξη των τραυματιοφορέων στα Βαρέα και Ανθυγιεινά .
Το πρόβλημα περιπλέκεται ακόμη περισσότερο από το καθεστώς εργασίας, καθώς περίπου οι μισοί από τους υπηρετούντες μεταφορείς είναι συμβασιούχοι επικουρικοί ή μέσω προγραμμάτων ΟΑΕΔ. Οι εργαζόμενοι αυτοί ζουν υπό το διαρκές άγχος της ανανέωσης των συμβάσεων τους.
Μάλιστα, το Σωματείο καταγγέλλει πρακτικές σε βάρος των απασχολούμενων μέσω προγραμμάτων ανέργων, οι οποίοι καλούνται να εργαστούν απλήρωτοι στα μεσοδιαστήματα μεταξύ των συμβάσεων.
Υποχρεώνονται, όπως επισημαίνεται, να δουλεύουν πέραν του τακτικού τους ωραρίου, παρότι βάσει σύμβασης «δύνανται» ,δηλαδή δεν υποχρεούνται, να ενταχθούν στο εβδομαδιαίο πρόγραμμα εργασίας του νοσοκομείου, και αυτό μόνο υπό την προϋπόθεση ότι ο φορέας θα καλύψει την επιπλέον δαπάνη.