Η δύναμη της κοινωνικής εργασίας δεν βρίσκεται μόνο στην υποστήριξη που προσφέρει, αλλά στην ικανότητά της να ενώνει ανθρώπους, επιστήμες και προοπτικές με κοινό επίκεντρο τον άνθρωπο.
Με μεγάλη συμμετοχή πραγματοποιήθηκε την Τρίτη 26 Μάϊου η επιστημονική ημερίδα με θέμα: «Η Κοινωνική Εργασία στο προσκήνιο: Προκλήσεις, συνεργασία και προοπτικές. Από το Πανεπιστήμιο στο Νοσοκομείο».
Την εκδήλωση συνδιοργάνωσαν με επιτυχία το Τμήμα Κοινωνικής Εργασίας του Πανεπιστημιακού Γενικού Νοσοκομείου Ηρακλείου και το Τμήμα Κοινωνικής Εργασίας του Ελληνικού Μεσογειακού Πανεπιστημίου .
Την εκδήλωση τίμησαν με την παρουσία τους και απηύθυναν χαιρετισμό εκπρόσωποι των αρχών, της υγείας και της ακαδημαϊκής κοινότητας.
Σύμφωνα με τους διοργανωτές, η συνάντηση αυτή ανέδειξε με σαφήνεια ότι η κοινωνική εργασία δεν αποτελεί απλώς έναν υποστηρικτικό μηχανισμό του συστήματος υγείας, αλλά έναν ουσιαστικό πυλώνα κοινωνικής συνοχής, προστασίας και ανθρώπινης φροντίδας. Μέσα από τις εισηγήσεις, τις παρεμβάσεις και τον διάλογο, έγινε φανερό ότι ο ρόλος του κοινωνικού λειτουργού αποκτά ολοένα και μεγαλύτερη σημασία σε ένα περιβάλλον που χαρακτηρίζεται από κοινωνικές ανισότητες, οικονομικές πιέσεις, ψυχοκοινωνικές ανάγκες και αυξανόμενες απαιτήσεις για ολιστική φροντίδα.
Ένα από τα βασικά συμπεράσματα της ημερίδας είναι η ανάγκη ουσιαστικής διασύνδεσης ανάμεσα στο Πανεπιστήμιο, το Νοσοκομείο και τους φορείς της κοινότητας. Η εκπαίδευση των νέων επαγγελματιών οφείλει να συμβαδίζει με τις πραγματικές συνθήκες της καθημερινής πρακτικής. Η θεωρητική κατάρτιση, η έρευνα, η πρακτική άσκηση και η επαγγελματική εμπειρία δεν μπορούν να λειτουργούν αποκομμένα. Αντίθετα, απαιτείται συνεχής συνεργασία, ανταλλαγή γνώσης και κοινός σχεδιασμός, ώστε οι νέοι κοινωνικοί λειτουργοί να είναι επαρκώς προετοιμασμένοι να ανταποκριθούν στις σύγχρονες ανάγκες των ασθενών, των οικογενειών και της κοινότητας.
Παράλληλα, αναδείχθηκαν σημαντικές προκλήσεις που αντιμετωπίζει ο κλάδος: η υποστελέχωση των υπηρεσιών, η επαγγελματική εξουθένωση (burnout), το δευτερογενές τραύμα που βιώνουν οι κοινωνικοί λειτουργοί, οι περιορισμένοι πόροι, αλλά και η επιτακτική ανάγκη για περαιτέρω θεσμική αναγνώριση του ρόλου της κοινωνικής εργασίας στο σύστημα υγείας.
Ωστόσο, μέσα από τις εμπειρίες, τις καλές πρακτικές, αλλά και τις καινοτόμες προτάσεις που παρουσιάστηκαν από το Τμήμα Κοινωνικής Εργασίας του ΠΑΓΝΗ, φάνηκε ξεκάθαρα ότι η συνεργασία μεταξύ επιστημονικών ειδικοτήτων, η διεπιστημονική προσέγγιση και η ενδυνάμωση των επαγγελματιών μπορούν να δημιουργήσουν ουσιαστικές προοπτικές αλλαγής.
Ιδιαίτερα σημαντική ήταν και η ανάδειξη της ανθρώπινης διάστασης της φροντίδας. Σε μια εποχή όπου η τεχνολογία και οι διοικητικές απαιτήσεις συχνά κυριαρχούν, η κοινωνική εργασία υπενθυμίζει ότι στο επίκεντρο κάθε παρέμβασης βρίσκεται ο άνθρωπος: ο ασθενής, η οικογένεια, η αξιοπρέπεια, η ισότητα στην πρόσβαση και το δικαίωμα στην υποστήριξη.
Η ημερίδα αυτή δεν αποτελεί το τέλος μιας συζήτησης, αλλά την αφετηρία για νέες συνεργασίες, πρωτοβουλίες και κοινές δράσεις. Η σύνδεση της ακαδημαϊκής γνώσης με την επαγγελματική πράξη είναι απαραίτητη για ένα πιο αποτελεσματικό, ανθρώπινο και κοινωνικά δίκαιο σύστημα υγείας.