Μετά από δεκαετίες προσφοράς στη διεύθυνση της Κλινική Αιματολογίας-Ογκολογίας Παίδων του ΠΑΓΝΗ, η καθηγήτρια κυρία Ευτυχία Στειακάκη, που αγωνίστηκε για να έχουν τα παιδιά της Κρήτης την καλύτερη ιατρονοσηλευτική φροντίδα, συνταξιοδοτήθηκε και μιλάει με ευγνωμοσύνη για την αγάπη που εισέπραξε από τους συναδέλφους της, τους γονείς, τα ίδια τα παιδιά που πάλευαν για τη ζωή τους.
Ωστόσο, δεν μπορεί να κρύψει το γεγονός ότι όλη αυτή η υπερπροσπάθεια γινόταν χωρίς τη βοήθεια που όφειλε να προσφέρει η Πολιτεία, με σημαντικές ελλείψεις σε προσωπικό και υποδομές.
Όπως επισημαίνει στην «Π» η κυρία Στειακάκη, η λειτουργία της Κλινικής στηριζόταν όλα αυτά τα χρόνια στην αφοσίωση του προσωπικού, την ώρα που η κρατική υποστήριξη παρέμενε ελλιπής.
Η Κλινική λειτούργησε χωρίς οργανική θέση ψυχολόγου, χωρίς συστηματική κάλυψη από κοινωνικό λειτουργό και με διοικητική-γραμματειακή υποστήριξη μόλις δύο φορές την εβδομάδα.
Παράλληλα, βασικές ανάγκες της μονάδας, όπως ο τεχνολογικός και ξενοδοχειακός εξοπλισμός, η μισθοδοσία ψυχολόγου και οι δραστηριότητες ψυχαγωγίας των παιδιών, καλύφθηκαν σε μεγάλο βαθμό από ιδιωτικές χορηγίες, δωρεές ατόμων και συλλόγων.
Ανικανοποίητα αιτήματα ετών
Παρά τις επιστολές και τα έγγραφα προς τους αρμόδιους φορείς, μια σειρά από βασικά αιτήματα της Κλινικής παραμένουν σε εκκρεμότητα.
· Η προκήρυξη τριών επιπλέον οργανικών θέσεων ειδικευμένων γιατρών και η ενίσχυση του εξειδικευμένου νοσηλευτικού προσωπικού
· Η σύσταση οργανικής θέσης βιολόγου για τη μονάδα μεταμόσχευσης και επεξεργασίας βιολογικού υλικού
· Η θεσμοθέτηση οργανικών θέσεων ψυχολόγου, παιδοψυχολόγου, κοινωνικού λειτουργού και γραμματέα
· Η ολοκλήρωση της ανακαίνισης των κτηριακών υποδομών, η οποία εκκρεμεί εδώ και 15 χρόνια
Η απερχόμενη διευθύντρια αναφέρεται και στις πρόσφατες θεσμικές αλλαγές στο ΕΣΥ, σημειώνοντας ότι η μονομερής κατάργηση των συμβάσεων πλήρους και αποκλειστικής απασχόλησης πλήττει καίρια τις νοσοκομειακές κλινικές.
Εκφράζοντας τον έντονο προβληματισμό της για τη βιωσιμότητα του Δημόσιου Συστήματος Υγείας, καταλήγει προειδοποιώντας για τον κίνδυνο αδυναμίας εξυπηρέτησης των πολιτών στο άμεσο μέλλον.
«Με απασχολεί η τύχη του ΕΣΥ και φοβάμαι ότι σε λίγα χρόνια δεν θα μπορεί να μας εξυπηρετήσει ως ηλικιωμένους ασθενείς του πλέον», καταλήγει η κυρία Στειακάκη.
Σε δηλώσεις της στην «Π» για το χθες, το σήμερα και το αύριο της Κλινικής, που με αφοσίωση διεύθυνε για δεκαετίες, είπε:
«Η αυταπάρνηση των συνεργατών μου»
«Με αφορμή την αφυπηρέτηση και την τόση αγάπη, εκτίμηση και ευγνωμοσύνη που εισέπραξα όλα τα προηγούμενα χρόνια, αλλά ειδικά σε αυτή τη σημαντική καμπή στην επιστημονική μου πορεία, αισθάνομαι την υποχρέωση να αναφερθώ στην αφοσίωση και αυταπάρνηση των συνεργατών μου, ιατρικό και νοσηλευτικό προσωπικό, και στις δυσκολίες και τα προβλήματα του χώρου.
Καμία κλινική δεν μπορεί να κρατηθεί με έναν ή δύο γιατρούς μόνο, δεν ήμουν μόνη αλλά ήμασταν λίγοι, 3 ειδικευμένοι γιατροί (ΕΣΥ και ΔΕΠ) κι εγώ, για 20 κρεβάτια, μαζί με τη Μονάδα Αυτόλογων Μεταμοσχεύσεων, τακτικά εξωτερικά ιατρεία και νοσηλείες μιας μέρας, να εφημερεύουμε καθημερινά για όλη την Κρήτη και όχι μόνο!
Χωρίς οργανική θέση ψυχολόγου για την Κλινική μας στο Νοσοκομείο, χωρίς συστηματική κάλυψη κοινωνικού λειτουργού και γραμματειακή κάλυψη 2 φορές την εβδομάδα».
«Αναγνώρισαν το έργο μας και μας στήριζαν με χορηγίες»
«Η αναγνώριση του έργου μας -τονίζει η κυρία Στειακάκη- έφερε κοντά μας άτομα, ομάδες, συλλόγους που φρόντιζαν με τις χορηγίες τους για το σύγχρονο τεχνολογικό αλλά και ξενοδοχειακό εξοπλισμό της Κλινικής, την κάλυψη της μισθοδοσίας ψυχολόγου και την ψυχαγωγία των παιδιών».
Κινήθηκα με γνώμονα ότι τα παιδιά που νοσηλεύονται στην Κλινική Αιματολογίας -Ογκολογίας Παίδων στο ΠΑΓΝΗ δεν θα πρέπει να στερούνται όχι μόνο κάτι από τη σύγχρονη ιατρονοσηλευτική φροντίδα άλλων μεγάλων κέντρων εντός και εκτός Ελλάδος, αλλά και όλου του υπόλοιπου υποστηρικτικού πλαισίου».
«Αιτήματα ετών χωρίς ανταπόκριση από το κράτος»
«Στα πλαίσια αυτά -συνεχίζει- δραστηριοποιήθηκα όλα αυτά τα χρόνια, αλλά τα περισσότερα αιτήματα παραμένουν ανικανοποίητα, όπως:
· Κάλυψη επιπλέον τριών οργανικών θέσεων ειδικευμένων γιατρών, ενίσχυση του εξειδικευμένου νοσηλευτικού προσωπικού
· Οργανική θέση βιολόγου για τις ανάγκες της μονάδας μεταμόσχευσης και επεξεργασίας βιολογικού υλικού, οργανικές θέσεις ψυχολόγου και παιδοψυχολόγου, σταθερή κάλυψη από κοινωνικό λειτουργό σε οργανική θέση του Νοσοκομείου και συστηματική γραμματειακή κάλυψη
· Η υλοποίηση της ανακαίνιση της Κλινικής για την οποία οι προσπάθειες άρχισαν πριν 15 χρόνια».
«Φοβάμαι ότι σε λίγα χρόνια το ΕΣΥ δεν θα μπορεί να μας εξυπηρετήσει»
Η καθηγήτρια καταλήγει: «Οι συνάδελφοι της γενιάς μου και λίγο μετά επιλέξαμε να προσφέρουμε τις υπηρεσίες μας ως πλήρους και αποκλειστικής απασχόλησης στο Εθνικό Σύστημα Υγείας και αυτή της στιγμή οι συμβάσεις των γιατρών του ΕΣΥ ούτε πλήρους ούτε αποκλειστικής απασχόλησης είναι, γιατί καταργήθηκαν μονομερώς.
Αυτό όμως πλήττει κυρίως κλινικές των οποίων το αντικείμενο είναι σε μεγάλο βαθμό νοσοκομειακό έργο.
Παρόλο που δεν είμαι φύση απαισιόδοξη, με απασχολεί η τύχη του Δημόσιου Συστήματος Υγείας -όπως βέβαια και του Δημοσίου Συστήματος Παιδείας- για το οποίο μια ολόκληρη γενιά γιατρών προσφέραμε τις υπηρεσίες μας και φοβάμαι ότι σε λίγα χρόνια δεν θα μπορεί να μας εξυπηρετήσει ως ηλικιωμένους ασθενείς του πλέον».