Ένας από τους ωραιότερους ζεν πρεμιέ του ελληνικού αλλά και του παγκόσμιου κινηματογράφου ο Σπύρος Φωκάς, , «έφυγε» από τη ζωή σε ηλικία 86 ετών Ο αγαπημένος ηθοποιός νοσηλευόταν το τελευταίο διάστημα με σοβαρά προβλήματα υγείας σε κέντρο αποκατάστασης στη Μαγούλα, ενώ και το περασμένο καλοκαίρι χρειάστηκε να διακομισθεί στο νοσοκομείο λόγω αναπνευστικών προβλημάτων που του προκάλεσαν οι πυρκαγιές στην ευρύτερη περιοχή της Δυτικής Αττικής.
Τη θλιβερή είδηση έκανε γνωστή η σύζυγός του, Λίλιαν, με ανάρτησή της στο Facebook στην οποία έγραψε «καλή αντάμωση Σπύρο μου».
Η Λίλιαν Φωκά συνόδευσε την ανάρτησή της με το τραγούδι του Γιώργου Ζαμπέτα, «Τα δειλινά»
Λίγες μέρες πριν, η Λίλιαν Φωκά ανάρτησε φωτογραφία του ηθοποιού, ο οποίος ήταν εμφανώς ταλαιπωρημένος. Ο Δημήτρης Κολλάτος τον επισκέφτηκε στο κέντρο αποκατάσταση και η εμφάνιση του Σπύρου Φωκά «μαρτυρά» τις δυσκολίες που αντιμετώπιζε.
Ο Σπύρος Φωκάς (πραγματικό όνομα: Σπύρος Ανδρουτσόπουλος), ένας μεγάλος πρωταγωνιστής του κινηματογράφου του θεάτρου και της τηλεόρασης, γεννήθηκε στην Πάτρα στις 17-08-1937 με καταγωγή από την Κέρκυρα από την πλευρά της μητέρας του. Ο κινηματογραφικός φακός φώτισε για πρώτη τον πρωταγωνιστή με την ξεχωριστή ομορφιά και γοητεία το 1959 στην ταινία του Ανδρέα Λαμπρινού «Ματωμένο ηλιοβασίλεμα». Η ταινία προβλήθηκε τότε στο φεστιβάλ Καννών και ήταν η αφετηρία για τη διεθνή αναγνώριση του Σπύρου Φωκά.
Μετά από αυτή τη διάκριση, όντας και απόφοιτος της δραματικής σχολής του Κωστή Μιχαηλίδη, ο Σπύρος Φωκάς πήγε στην Ιταλία, στα στούντιο της Τσινετσιτά, όπου και αξιοποίησε τις οντισιόν και τις ευκαιρίες που του παρουσιάστηκαν. Έτσι, συμμετέχει σε διεθνείς παραγωγές, όπως στις ταινίες “Όταν θέλει η γυναίκα” του Βιντσέντε Μινέλι πλάι στην μεγάλη Λάιζα Μινέλι και “Ο Ρόκο και τα Αδέλφια του” του Λουκίνο Βισκόντι, πλάι στην αξέχαστη Κατίνα Παξινού.
H πρώτη εμφάνιση του Σπύρου Φωκά σε ξενόγλωσση ταινία ήταν το 1960 στο «Morte di un amico», ιταλικής παραγωγής, που είχε το ρόλο του Bruno.
Ειδικότερα με την εμφάνιση του στην ταινία του Φράνκο Ρόσι “Ο Θάνατος ενός Φίλου”, απογειώνεται η κινηματογραφική καριέρα του Σπύρου Φωκά, αφού κερδίζει βραβείο ερμηνείας στο Φεστιβάλ του Λοκάρντο. Στη συνέχεια κάνει το μεγάλο βήμα προς το Χόλιγουντ, συμμετέχοντας πλέον σε αμιγώς αμερικάνικες παραγωγές.
Επιστρέφοντας στην Ελλάδα, στα μέσα της δεκαετίας του ’60 και κάτω από τις σκηνοθετικές οδηγίες του Γιάννη Δαλιανίδη, ο Σπύρος Φωκάς γυρίζει στην Φίνος Φίλμ δύο ταινίες πλάι στην Ζωή Λάσκαρη, τον “Εγωισμό” και τη “Στεφανία”, που άφησαν εποχή. Δεν άργησε όμως να ξαναφύγει για την Αμερική, όπου πρωταγωνίστησε σε ταινίες που έκαναν μεγάλη εμπορική επιτυχία, όπως το “Διαμάντι του Νείλου” και “Ράμπο 3”.
Σε όλη την κινηματογραφική καριέρα του, ο Σπύρος Φωκάς έπαιξε με επιτυχία σε πάνω από 30 ταινίες, οι περισσότερες στην Ιταλία και στην Αμερική, και αξίζει να αναφερθεί ότι έγινε ιδιαίτερα γνωστός και αγαπητός, και από τις εμφανίσεις του σε γνωστά θέατρα του εξωτερικού.
Σε δημοσίευμα ξένης εφημερίδας είχε γραφτεί ότι ξεπερνούσε σε ομορφιά τον Αλέν Ντελόν, καθώς ο ξένος Τύπος δεν αποθέωνε μόνο το ταλέντο του, αλλά και την εντυπωσιακή εξωτερική του εμφάνιση
Στην ιδιωτική τηλεόραση συμμετείχε κυρίως ως guest σε επιτυχημένες σειρές, όπως η «Ανατομία ενός Εγκλήματος», το «Νυχτερινό Δελτίο» και οι «Δυο Ξένοι», ενώ πρωταγωνίστησε στο σήριαλ «Της Αγάπης Μαχαιριά» (2005-07) στον ρόλο του Αντώνη Σταματάκη. Τελευταία του τηλεοπτική εμφάνιση ήταν στη σειρά «Ιατρικό Απόρρητο» τη σεζόν 2008-09 στον ΑΝΤ1, ενώ παρουσίασε και τη μουσική εκπομπή «Πραγμάτων Ύλη Μαγική» στην ΕΡΤ3 το 2012.
Έπαιξε σε μεγάλες επιτυχίες όπως στις θρυλικές ιταλικές ταινίες: «Όταν θέλει η γυναίκα» του Βιντσέντε Μινέλι πλάι στην μεγάλη Λάιζα Μινέλι, το «Ο Ρόκο και τα Αδέλφια του» του Λουκίνο Βισκόντι, πλάι στην αξέχαστη Κατίνα Παξινού. Ειδικότερα με την εμφάνιση του στην ταινία του Φράνκο Ρόσι «Ο Θάνατος ενός Φίλου», απογειώνεται η κινηματογραφική του καριέρα, αφού κερδίζει βραβείο ερμηνείας στο Φεστιβάλ του Λοκάρντο.
Στη συνέχεια μετακομίζει στο Χόλιγουντ. Παίζει σε κάποιες αμερικανικές ταινίες, αλλά χωρίς να κάνει το μεγάλο «μπαμ». Αυτό θα έρθει πάντως, αργότερα.
Επιστρέφει στην Ελλάδα, στα μέσα της δεκαετίας του ’60 και κάτω από τις σκηνοθετικές οδηγίες του Γιάννη Δαλιανίδη, γυρίζει στην Φίνος Φιλμ δύο σπουδαίες ταινίες πλάι στην Ζωή Λάσκαρη, τον «Εγωισμό» και τη «Στεφανία».
Ο Έλληνας Ομάρ Σαρίφ
Στα 80’s ξαναγυρίζει στη Μέκκα του κινηματογράφου το Χόλιγουντ και μετέχει σε δυο επικά μπλοκμπάστερ. Το «Διαμάντι του Νείλου» δίπλα σε Μάικλ Ντάγκλας, Καθλίν Τέρνερ και Ντάνι Ντε Βίτο το 1985 και το «Ράμπο 3» πλάι στον Σιλβέστερ Σταλόνε το 1988.
Το παρουσιαστικό του Σπύρου Φωκά μοιάζει με εκείνο του διάσημου σταρ του Χόλιγουντ, Ομάρ Σαρίφ και γρήγορα όλοι στις ΗΠΑ τον χαρακτηρίζουν «Έλληνα Ομάρ Σαρίφ».
Τα «γαλλικά» του Σταλόνε: «Είσαι κι εσύ που@@@@ς γιος;»
Η γνωριμία του με τον “Ράμπο”, Σιλβέστερ Σταλόνε ήταν κάπως επεισοδιακή. Ο ατζέντης του Σπύρου Φωκά του είχε κλείσει ραντεβού με τον “Sly” πριν πάρει το οριστικό χρίσμα για να παίξει στην ταινία.
Στο ξεκίνημα του τετ α τετ ο Σταλόνε ρώτησε τον Έλληνα ηθοποιό από που είναι. Εκείνος του είπε ότι είναι Έλληνας.
Ο Σλάι συννέφιασε και τον ρώτησε: «Είσαι κι εσύ που@@@@ς γιος, όπως ο άλλος;» Ο Σταλόνε αναφερόταν σε έναν άλλο διάσημο Έλληνα του Χόλιγουντ και δη σκηνοθέτη, τον Τζορτζ Κοσμάτο με τον οποίο είχαν κάνει μαζί τις ταινίες «Ράμπο 2» το 1985 και «Κόμπρα» το 1986 και μάλλον δεν… είχαν περάσει καλά οι δυο τους.
Ο Σπύρος Φωκάς δεν πτοήθηκε και του απάντησε στον ίδιο τόνο: «Πολύ χειρότερος»! Ο Σταλόνε βρήκε εξαιρετικό το θράσος του Φωκά και του είπε: «Καλά… Μου κάνεις…».
Πως έχασε τον ρόλο στον «Νονό»
Ο Σπύρος Φωκάς έκανε μεγάλη επιτυχία στο Χόλιγουντ και έγινε γνωστός σε όλο τον κόσμο στα 80’s μα θα μπορούσε να είχε κάνει το «μπαμ» από πιο νωρίς αν η προφορά του στα αγγλικά δεν του έκοβε την ευκαιρία να παίξει στον «Νονό» του Φράνσις Φορντ Κόπολα.
Ο Έλληνας ηθοποιός αποκάλυψε σε μια συνέντευξη ότι είχε περάσει κάστινγκ για την πρώτη ταινία της all time classic σειράς.
Συναντήθηκε με την casting director του φιλμ που διάλεγε τους ηθοποιούς. Μόλις εκείνη τον είδε του είπε: «Είσαι αυτό που θέλω».
Όπως όμως, συνέχισαν να μιλάνε, γύρισε και του είπε: «Σκα@@ μιλάς αγγλικά και εγώ θέλω να μιλάει ο ήρωας αμερικάνικα του δρόμου». Ο Σπύρος Φωκάς ανέφερε ότι έχασε έτσι τον ρόλο που αργότερα πήρε ο Μάρλον Μπράντο.
Οι 4 γάμοι
Ο Σπύρος Φωκάς αποτέλεσε το αντικείμενο του πόθου πολλών γυναικών. Ήταν όμως, πάντα «μονογαμικός» και έκανε ελάχιστες σχέσεις. Μάλιστα όποια γυναίκα ερωτευόταν τρελά την παντρευόταν.
Έκανε τέσσερις γάμους στη ζωή του. Ο πρώτος έγινε σε ηλικία μόλις 21 ετών όταν παντρεύτηκε στην Αγία Φιλοθέη τη Νία Λιβαδά, μαζί με την οποία έζησε στην Ιταλία για 10 χρόνια.
Στη συνέχεια γνώρισε και παντρεύτηκε μία αεροσυνοδό της «Ολυμπιακής», την Βέτα Ρεμπετσέρι με την οποία πέρασε άλλα 10 χρόνια της ζωής του. Ο γάμος τους έγινε στη Μύκονο, στα τέλη του ’60.