Δύο μήνες έχουν περάσει από τη δολοφονία του Νικήστρατου, όμως ο πόνος για την οικογένειά του παραμένει αβάσταχτος. Πίσω από τη δικαστική διερεύνηση της υπόθεσης και τις εξελίξεις των ερευνών, βρίσκονται άνθρωποι που προσπαθούν καθημερινά να διαχειριστούν την απουσία ενός αγαπημένου τους προσώπου. Η μητέρα του, εμφανώς συγκινημένη, μίλησε στις «Αλήθειες με τη Ζήνα» για το μεγαλύτερο βάρος που θα κουβαλά για όλη της τη ζωή. Όπως είπε, εκείνο που τη στοιχειώνει περισσότερο είναι ότι δεν πρόλαβε να αποχαιρετήσει τον γιο της όπως θα ήθελε.
Οι συγκλονιστικές εξομολογήσεις της οικογένειάς του
«Το ότι δεν πρόλαβα ζωντανό το παιδί μου να το αγκαλιάσω, να του δώσω μια αγκαλιά, ένα μεγάλο φιλί και να του πω πόσο το αγαπώ πολύ. Δεν το πρόλαβα δυστυχώς ζωντανό, και αυτό θα είναι κάτι που θα με κατατρέχει στο υπόλοιπο της ζωής μου. Δεν θα ήθελα καμία άλλη μάνα να το ζήσει αυτό. Ούτε… ούτε τον θάνατο του παιδιού της, ούτε με τον τρόπο που έφυγε το δικό μου το παιδί.»
Η αδελφή του υποστήριξε ότι η οικογένεια είχε ήδη αντιληφθεί πως ο αδελφός της βρισκόταν στο στόχαστρο, πολύ πριν από το μοιραίο περιστατικό. Μάλιστα, παρουσίασε μέρος ιδιωτικής συνομιλίας, η οποία, όπως ανέφερε, πραγματοποιήθηκε μετά τη δεύτερη επίθεση που είχε δεχθεί. Στα μηνύματα που αντάλλαξαν τα αδέλφια τους, ο μεγάλος αδελφός του πρότεινε: «Δώσε μου το αυτοκίνητό σου να κυκλοφορώ εγώ με αυτό, εφόσον το έχουν στοχοποιήσει, για να πάρουν εμένα από πίσω». Η απάντηση του Νικήστρατου, σύμφωνα με την ίδια, έδειχνε ότι πίστευε πως εκείνος αποτελούσε τον μοναδικό στόχο. «Θα έρθει για να αποτελειώσει τη δουλειά του. Ποιο αμάξι μου; Και να το είχα δεν θα στο έδινα. Εμένα θέλει, δεν θα την πληρώσετε εσείς.»
Παρά το βαρύ πένθος, η οικογένεια αναφέρει ότι λαμβάνει καθημερινά μεγάλη συμπαράσταση από την κοινωνία της Κρήτης αλλά και από πολίτες σε όλη την Ελλάδα. Δράσεις μνήμης, αιμοδοσίες, εκδηλώσεις και πρωτοβουλίες αφιερωμένες στον Νικήστρατο αποτελούν, όπως λένε, μια σημαντική ηθική στήριξη. Η μητέρα του εξέφρασε δημόσια την ευγνωμοσύνη της για την ανταπόκριση του κόσμου.
«Ναι, πραγματικά. Θα ήθελα μέσα από την καρδιά μου να ευχαριστήσουμε οικογενειακώς όλο τον κόσμο που μας έχει συμπαρασταθεί μέχρι τώρα, για τον κόσμο τον απίστευτο που ήρθε στην αιμοδοσία του παιδιού μου –μαζεύτηκαν 100 φιάλες αίμα, διώξαμε κόσμο γιατί δεν μπορούσαν να το διαχειριστούν άλλο– μας δείχνουν πολλή αγάπη. Για την αγάπη που δείξανε στο σαρανταήμερο μνημόσυνο του παιδιού μου, για τη συμπαράσταση, την αγάπη που δείχνουν στο παιδί μου. Να ευχαριστήσουμε την Ιερά Σύνοδο, ναι, που ήρθε στο τρισάγιο του παιδιού μου, κάναμε στον τάφο του Νικήστρατου… Μεγάλη ευγνωμοσύνη, αγάπη από παντού. Από παντού λαμβάνουμε. Ευχαριστούμε τον κόσμο που μας βοηθάει με μια προσευχή, με ένα κεράκι και κρατιέται η μνήμη του παιδιού μου ζωντανή. Θέλω να συνεχίσουν να προσεύχονται, αυτό μας αρκεί, για να τιμωρηθούν αυτοί που κάνανε αυτή την πράξη, την αποτρόπαια πράξη.»
Συγκλονιστική ήταν και η μαρτυρία της θείας του Νικήστρατου, η οποία θυμήθηκε μία από τις τελευταίες τηλεφωνικές συνομιλίες που είχαν μετά τη δεύτερη επίθεση σε βάρος του. Όπως αποκάλυψε, προσπάθησε να τον καθησυχάσει, πιστεύοντας ότι οι υπεύθυνοι θα συλληφθούν σύντομα. «Νικητάκη μου, μη φοβάσαι, αυτούς τους ανθρώπους θα τους συλλάβουν». Ωστόσο, όπως λέει, η απάντηση που πήρε από τον ανιψιό της τη στοιχειώνει μέχρι σήμερα.
«Θεία, θα τον αφήσουν ελεύθερο. Και να ξέρεις», μου λέει, «θεία, ότι δεν θα υπάρξει άλλη φορά να σωθώ. Η τρίτη θα είναι και η τελειωτική μου». Η θεία του παραδέχεται πως τότε δεν πίστεψε ότι οι φόβοι του θα επιβεβαιώνονταν. Σήμερα, όμως, θεωρεί πως τα λόγια εκείνα αποδείχθηκαν προφητικά και εκφράζει τη βαθιά της θλίψη για το γεγονός ότι ο Νικήστρατος δεν βρίσκεται πλέον κοντά στους ανθρώπους που τον αγαπούσαν.