Ο δήμαρχος Νίκαιας, Κωνσταντίνος Μαραγκάκης, αποχαιρέτησε τον Γιώργο Μαζωνάκη με έναν συγκινητικό επικήδειο, ανατρέχοντας στα πρώτα του βήματα στη Νίκαια και στη διαδρομή που τον οδήγησε στις μεγαλύτερες μουσικές σκηνές.
Στάθηκε όχι μόνο στην καλλιτεχνική πορεία του τραγουδιστή, αλλά και στην ανθρώπινη πλευρά του, υπογραμμίζοντας τη στήριξη που προσέφερε σε ανθρώπους που είχαν ανάγκη.
Συγκεκριμένα ανέφερε: «Στο “μουσικό ρετιρέ” έκανε τα πρώτα του βήματα. Ήταν η αρχή μιας διαδρομής που κανείς δεν ήξερε που θα πάει. Με τα τραγούδια του μίλησε για την αγάπη, τη μοναξιά τον πόνο.
Τα τραγούδια του έγιναν μέρος της ζωής του. Η πορεία του τον έφερε στις μεγαλύτερες σκηνές του κόσμου. Ο Γιώργος Μαζωνάκης δεν άφησε το αποτύπωμά του μόνο από την τέχνη αλλά ήταν ο άνθρωπος που βοηθούσε που ήταν δίπλα σε ανθρώπους που είχαν ανάγκη.
Αποχαιρετούμε έναν άνθρωπο που άφησε το δικό του ίχνος στις καρδιές ανθρώπων. Αυτό ίσως είναι η μεγαλύτερη παρακαταθήκη σε έναν καλλιτέχνη να συνεχίσει να υπάρχει μέσα από τα τραγούδια του. Σήμερα τα λόγια μοιάζουν λίγα. Γιώργο σε ευχαριστούμε για τα τραγούδια σου»
Με στίχους από τραγούδι του το «αντίο» του Μητροπολίτη Νίκαιας
Ο επικήδειος του Μητροπολίτη Νίκαιας Αλέξιου
«Αδελφοί μου αγαπητοί,
Γνωρίζω πως είναι βαρύ το πένθος της οικογενείας του αδελφού Γιώργου Μαζωνάκη, αλλά και όλων ημών, που τον αγαπήσαμε και χαρήκαμε με τα τραγούδια του. Είμαστε ικανοποιημένοι με τη συμπεριφορά του, με την αγάπη του στη Νίκαια, σε αυτόν τον χώρο, όπου στον περίβολο του ναού έπαιζε μικρό παιδί, με την πολύτιμη προσφορά του σε αδελφούς που είχαν ανάγκη, με τα λόγια του γεμάτα αγάπη προς όλους.
Η παρουσία χιλιάδων λαού εδώ και χθες και σήμερα στην Εξόδιο Ιερή Ακολουθία, συνιστά απόδειξη ανταπόκρισης στην αγάπη του και στη σκέψη έρχεται μια ρήση ενός αρχαίου Ιστορικού πως «Ο αληθινός τάφος των νεκρών είναι οι καρδιές των ανθρώπων». Έδωσε την αγάπη και παίρνει αγάπη και ζωντανός και αποχωρώντας από τη ζωή.
Παρακολουθώντας τη ζωή του και τα λόγια του, ανακαλώ στη σκέψη ένα συλλογισμό που τον αφορά: «Ο θάνατος είναι μια πρόσκληση. Μας λέει να μη χάνουμε χρόνο. Μας λέει να πούμε ο ένας στον άλλο, τώρα αμέσως, ότι αγαπάμε ο ένας τον άλλο».
Αποκτά μια επικαιρότητα το τραγούδι του Γιώργου, που όλοι γνωρίζουμε:
«Παω μια βόλτα στα παλιά, στην Νίκαια, στην Κοκκινιά
θα πιω κρασί και θα μεθύσω
στον Πειραιά θα ξενυχτήσω
Θέλω να γυρίσω στα παλιά,
θέλω την παλιά μου γειτονιά…»
Και γύρισε και είναι ανάμεσά μας, τόσο νέος και τόσο δημιουργικός:
Αναβιώνει τώρα εδώ το έπος του Διγενή Ακρίτα:
Κι επήγαν και παλέψανε στα μαρμαρένια αλώνια,κι όθε χτυπάει ο Διγενής, το αίμα αυλάκι κάνει, κι όθε χτυπάει ο Χάροντας, το αίμα τράφο κάνει».
Αδελφοί μου αγαπητοί,
Πιστεύουμε και κηρύσσουμε ότι προσδοκούμε Ανάσταση και ζωή του μέλλοντος αιώνος. Με αυτή την πίστη αποχαιρετούμε τον αγαπητό μας Γιώργο, που ευχόμαστε να είναι ήδη στην αγκαλιά του Θεού. Να βρει ανάπαυση η ψυχή του, να παρηγορηθούν οι συγγενείς και οι φίλοι του, και δηλώνουμε με ανθρώπινο πόνο, αλλά και με τη σταθερή ελπίδα ότι «Ο Κύριος έδωκεν, ο Κύριος αφείλατο, ως τω Κύριω έδοξεν, ούτω και εγένετο, ειη το όνομα Κυρίου ευλογημένον εις τους αιώνας».