Αν κάποιος έλεγε πριν από τα ευρωπαϊκή παιχνίδια που έγιναν αυτή την εβδομάδα ότι δεν θα κέρδιζε καμιά ελληνική ομάδα από τις τέσσερις παρά μόνο ο ΟΦΗ, θα τον περνούσαν για τρελό ή…μεθυσμένο. Οι περισσότεροι δεν πίστευαν καν ότι ο ΟΦΗ μπορούσε να νικήσει την ΤΣΣΚΑ. Μάλιστα ενώ αρχικά οι μπουκ είχαν βγάλει ως φαβορί την κρητική ομάδα για νίκη στο Ηράκλειο, λίγες ώρες πριν την σέντρα οι αποδόσεις γύρισαν ανάποδα με τον ΟΦΗ να είναι το αουτσάιντερ. Ίσως γιατί ορισμένοι δεν ζύγισαν καλά την ομάδα του Χρήστου Κόντη, ή γιατί δεν υπολόγισαν το dna του κρητικού συλλόγου, το οποίο «χτίστηκε» στο παρελθόν μέσα από μεγάλες νίκες και προκρίσεις σε βάρος ομάδων με πολύ μεγαλύτερο εκτόπισμα από την ΤΣΣΚΑ Σόφιας.
Έπρεπε να περάσουν 26 χρόνια (ναι, τόσα είναι και όχι 6 αφού το παιχνίδι με τον Απόλλωνα Λεμεσού την σεζόν 2020-21 ήταν σαν να μην έγινε μπροστά σε άδειες εξέδρες) για να στήσει ο ΟΦΗ ένα κρητικό γλέντι στο Ηράκλειο και να μάθει τους Ευρωπαίους πως χορεύεται το πεντοζάλι. Το είχε διδάξει και σε ποδοσφαιρικά μεγαθήρια εκείνης της «χρυσής» εποχής του Γκέραρντ εποχής όπως η Ατλέτικο Μαδρίτης, η Σλάβια Πράγας ή σε πολύ έμπειρες ομάδες όπως η Αταλάντα, η Φερεντσβάρος, η Οσέρ.
Το Ηράκλειο, έστω το Γεντί Κουλέ, ήταν πάντα η δύναμη του ΟΦΗ από κει αντλούσε το πάθος και δεν άφηνε κανένα μέσα στο σπίτι του να κάνει πάρτι. Μόνο η Μποαβίστα κατάφερε να περάσει νικηφόρα ένα βροχερό βράδυ του Νοέμβρη του 93 και ο Απόλλων Λεμεσού τον Σεπτέμβριο του 20. Συμπτωματικά και οι δύο ήττες ήρθαν σε ένα «παγωμένο» γήπεδο, την πρώτη φορά λόγω των ακραίων καιρικών συνθηκών και την δεύτερη λόγω της απουσίας του κόσμου. Την αύρα του Ευρωπαίου ΟΦΗ στο Ηράκλειο είχε ζήσει μεταξύ άλλων και μια άλλη Βουλγαρική ομάδα, η Βίτοσα(μετέπειτα Λέφσκι Σόφιας), την οποία τη νίκησε με 3-1 το 1987 και την απέκλεισε(πρώτη ευρωπαϊκή πρόκριση) ενώ τελευταία που δοκίμασε την πικρή γεύση ήταν η αδύναμη Νάπρεντακ τον Σεπτέμβριο του 2000 με την πιο μεγάλη σε έκταση του σκορ νίκη της κρητικής ομάδας στην Ευρώπη (6-0).
Το Παγκρήτιο κάθε άλλο παρά…παγωμένο αποδείχθηκε για τον ΟΦΗ. Ένα γήπεδο που ποτέ δεν μπήκε στις καρδιές του κόσμου του ΟΦΗ, αλλά έχει ήδη προσφέρει δυο πολύ μεγάλες βραδιές και ετοιμάζεται για ακόμα μεγαλύτερες αφού το ταξίδι μόλις ξεκίνησε. Ο ΟΦΗ για άλλη μια φορά πήγε κόντρα στα προγνωστικά και όχι απλά νίκησε αλλά ήταν η μοναδική από τις τέσσερις ελληνικές ομάδες που τα κατάφερε πετυχαίνοντας κι ένα σκορ που του ανοίγει διάπλατα την πόρτα για τα σαλόνια της League Phase του Europa League.
Φορώντας το Ευρωπαικό του κοστούμι ο ΟΦΗ έφτασε δίκαια σε μια σπουδαία νίκη που του δίνει την μισή πρόκριση. Η άλλη μισή θα κριθεί σε μια εβδομάδα στην Σόφια, σε μια ρεβάνς που δεν θα είναι εύκολη υπόθεση γιατί οι Βούλγαροι παρά την ήττα τους έδειξαν καλά στοιχεία και ίσως το σκορ να μην αντικατοπτρίζει πλήρως την εικόνα του παιχνιδιού. Ο ΟΦΗ έκανε το τέλειο ματς στην επίθεση, σκοράροντας σε καίρια χρονικά σημεία και άντεξε στην πίεση της ΤΣΣΚΑ στα διαστήματα που είχε αυτή την κατοχή και τις ευκαιρίες.
Για να νικήσεις σε ένα ευρωπαϊκό ματς παίζοντας απέναντι σε μια ομάδα που έχει 10 παραπάνω επίσημα παιχνίδια, πρέπει να εκμεταλλευτείς την κάθε στιγμή σου και να έχεις μαζί σου και την τύχη. Το 3-0 μοιάζει υπερβολικό αλλά από την άλλη είναι και ένα σκορ για το οποίο ο ΟΦΗ δούλεψε σκληρά στο γήπεδο από το πρώτο μέχρι το τελευταίο λεπτό γιατί όπως είχε πει και ένας Καναδοαμερικανός συγγραφέας «αν θες περισσότερη τύχη, κυνήγησε περισσότερες ευκαιρίες και να είσαι πιο δραστήριος».
Ο ΟΦΗ αξιοποίησε κάθε ευκαιρία που του δόθηκε στο ματς, ακόμα και τα λάθη των αντιπάλων χάρις στην πολύ δουλειά που έκανε στο γήπεδο αλλά και την καθοριστική συμβολή από τον πάγκο. Ο Χρήστος Κόντης εκτός από το ότι προετοίμασε εξαιρετικά την ομάδα του αγωνιστικά και ψυχολογικά έκανε και ένα εκπληκτικό κοουτσάρισμα. Και το αρχικό σχήμα αλλά και οι αλλαγές του απέδωσαν 100%. Όταν η ΤΣΣΚΑπίεζε ασφυκτικά από το 52΄και μετά που έγινε το 2-0 ο τεχνικός του ΟΦΗ με τις αλλαγές του «έσβησε» το παιχνίδι, πριν καν έρθει η αποβολή του Μπραχίμι και ο τραυματισμός του Γκμπαμίν που ουσιαστικά άφησαν τους φιλοξενούμενους με 9 παίκτες. Το κερασάκι στην τούρτα για την κρητική ομάδα ήταν 3-0 το οποίο βγήκε με συνδυασμό από το…Μπάρι και τις δυο από τις αλλαγές του(ασιστ Νικολάου, γκολ Ντίκμαν) που σφράγισε την μεγάλη νίκη μαζί με τα δυο γκολ που είχαν προηγηθεί από τον Φούντα.
Κι όλα αυτά ο ΟΦΗ τα έκανε χωρίς τον… βασικό του φορ που ακόμα αναμένεται. Με το Νους να δίνει πολλές μάχες άλλοτε κερδισμένες και άλλοτε χαμένες και τον Φούντα να εκτελεί ως φορ στο πρώτο γκολ. Η έκσταση την οποία ζει ο ΟΦΗ δεν πρέπει να θολώσει το μυαλό ούτε ως προς τον μεταγραφικό σχεδιασμό ούτε προς τον στόχο, ο οποίος ακόμα δεν έχει επιτευχθεί παρά το καθαρό σκορ. Η δουλειά δεν έχει γίνει ακόμα όπως είπε και ο Μπούσης, ο οποίος από την πλευρά του οφείλει να κάνει τα πάντα ώστε ο ΟΦΗ εφόσον κερδίσει τελικά το πολυπόθητο εισιτήριο για την League Phase του Europa League, να παρουσιαστεί έτοιμος όχι ως απλός συνδαιτημόνας αλλά για να είναι ανταγωνιστικός και με τις ομάδες πολύ μεγαλύτερου επιπέδου από την ΤΣΣΚΑ που βρει μπροστά του.
ΥΓ: Όσοι δεν έχουν πάρει ακόμα εισιτήριο διαρκείας έχουν χρόνο. Γιατί όταν θα έρθουν, με το καλό, τα μεγάλα ευρωπαικά ματς θα πρέπει να…ξηλωθούν για να πάνε στο γήπεδο.
ΥΓ2: Καλώς να ορίσει και ο Βόλος. Αρχίζει και το πρωτάθλημα, για να μην ξεχνιόμαστε…
ΥΓ3: Ξανά με 9 Έλληνες στην ενδεκάδα του ο ΟΦΗ την στιγμή που άλλοι τους ψάχνουν με το κυάλι…. Τους έχει βάλει τα γυαλιά…