Δυο ματς με τον Παναθηναικό για τον ΟΦΗ σε 10 μέρες με απολογισμό ισάριθμες ήττες με σκορ 1-6 δεν το λες και επιτυχία για μια ομάδα που θέλει να διεκδικήσει Ευρωπαικό εισιτήριο τόσο από το πρωτάθλημα όσο και από το Κύπελλο. Η εικόνα του ΟΦΗ στην Λεωφόρο δεν παραπέμπει σε μια ομάδα με φιλοδοξίες και στόχους και γύρισε τη μνήμη μας σε εποχές που κανείς δεν θέλει να θυμάται. Τότε που(ένα χρόνο πριν) έχανε με 5-0 με κάτω τα χέρια από τον ΠΑΟΚ στο Ηράκλειο ή και πιο πρόσφατα όταν παραδινόταν άνευ όρων σε Λεβαδειακό(4-0) και Παναιτωλικό(4-2). Κι αν σε κάποια από αυτά τα παιχνίδια είχε την δικαιολογία των αποβολών κόντρα στον Παναθηναικό αυτό δεν συνέβη και το 4-1 είναι πολύ βαρύ για να το «καταπιεί» εύκολα ο φίλαθλος της ομάδας που περίμενε τουλάχιστον μια καλή εμφάνιση και όχι αυτή την παρωδία στην Λεωφόρο.
Ο ΟΦΗ αντιμετώπισε το συγκεκριμένο παιχνίδι με εντελώς λάθος νοοτροπία. Δεν μπήκε ποτέ στο γήπεδο, κάνοντας φτηνά λάθη που έφεραν δυο γρήγορα γκολ χωρίς ο Παναθηναικός να προσπαθήσει ιδιαίτερα ενώ ακόμα κι όταν μείωσε, στην μοναδική φάση του αγώνα που έδειξε ότι είναι ο πραγματικός ΟΦΗ φρόντισε ξανά στο β΄ μέρος με το γρήγορο γκολ που πρόσφερε στον αντίπαλο του να τελειώσει το παιχνίδι από το 50΄ για να έρθει στο φινάλε και το 4ογκολ να τον αποτελειώσει. Βαριά ήττα, τραγική εμφάνιση με ευθύνη των παικτών αλλά προφανώς και του Κόντη που εκ του αποτελέσματος φάνηκε ότι δεν κατάφερε να πείσει τους παίκτες για την κρισιμότητα του αγώνα, με συνέπεια να παρουσιαστούν στο γήπεδο λες και το ματς ήταν φιλικό.
Αγωνιστικά, ο ΟΦΗ ήταν τραγικός με τις γραμμές του μακριά, την άμυνα του να έχει τεράστια κενά και τους παίκτες του Παναθηναικού να κάνουν πάρτι σε όλες τις στημένες φάσεις και να σουτάρουν ανενόχλητοι από κάθε σημείο του γηπέδου. Με εξαίρεση το 4ογκολ τα άλλα τρία ήταν «δώρα» στα οποία προφανώς οι «πράσινοι» δεν θα μπορούσαν να πουν «όχι» και πάλι καλά που το σκορ έμεινε σε αυτά τα επίπεδα διότι βάση της εικόνας του παιχνιδιού θα μπορούσε να φτάσει σε ακόμα μεγαλύτερα ύψη. Και το ερώτημα είναι: πως γίνεται η εικόνα μιας ομάδας να αλλάζει τόσο πολύ από παιχνίδι σε παιχνίδι. Από την κακή εμφάνιση με τον Παναθηναικό στο Ηράκλειο, στην πειστική εικόνα κόντρα στην ΑΕΛ και ξανά επιστροφή σε ακόμα πιο θλιβερή εμφάνιση πάλι κόντρα στον Παναθηναικό. Πως γίνεται μια άμυνα που μέσα στο 2026 στα τελευταία 10 ματς είχε δεχθεί εννιά γκολ να δέχεται έξι σε δυο αγώνες με τον Παναθηναικό; Και για να μην πουν κάποιοι ότι υπερβάλουμε δεν εξισώνουμε τις δυο ομάδες ούτε υπήρχε η απαίτηση να κερδίσει ο ΟΦΗ στην Λεωφόρο αλλά όχι να παρουσιάσει αυτό το πρόσωπο, μιας ομάδας η οποία χάνει με κατεβασμένα χέρια και δεν διεκδικεί τίποτα παρότι είχε μεγάλο κίνητρο.
Το κλίμα μοιάζει αυτή τη στιγμή με αυτό που υπήρχε πέρυσι τον Φεβρουάριο μετά την πεντάρα από τον ΠΑΟΚ στο Ηράκλειο. Τότε ο ΟΦΗ τουλάχιστον είχε βγάλει αντίδραση και εκείνης της ήττας είχαν ακολουθήσει τέσσερις σερί νίκες, η μια εκ των οποίων ήταν στην Τρίπολη για το κύπελλο. Το ίδιο οφείλει να κάνει και τώρα αφενός μεν για να «ξεπλύνει» αυτή την βαριά ήττα και αφετέρου για να πετύχει τους στόχους που έχει βάλει για την φετινή χρονιά. Οφείλει να βγάλει χαρακτήρα και να παρουσιάσει το καλό του πρόσωπο, αυτό που αποδεδειγμένα διαθέτει. Γιατί με εμφανίσεις όπως αυτή της Λεωφόρου κινδυνεύει να τελειώσει την σεζόν με απώλεια τόσο του «5-8» όσο και του κυπέλλου και αυτό θα είναι καταστροφικό…