Το 1-1 με τον Βόλο στο Πανθεσσαλικό, η δεύτερη ισοπαλία στο ίδιο γήπεδο με τον ίδιο αντίπαλο μέσα σε λιγότερο από ένα μήνα, δεν συνιστά επιτυχία για τον ΟΦΗ. Αυτό το ματς περίμενε σαν βατήρα για να ξεκινήσει την αντεπίθεση του, μέσω των πλέι οφ, για την κατάκτηση της 5ης θέσης αλλά η πρεμιέρα δεν εξελίχθηκε όπως θα ήθελε. Στο δικό του ματς, τουλάχιστον, γιατί στο άλλο η ισοπαλία του Λεβαδειακού με τον Άρη ήταν το καλύτερο αποτέλεσμα, αν φυσικά την ίδια ώρα είχε περάσει νικηφόρα ο ίδιος από τον Βόλο.
Δυστυχώς, όμως το τρίποντο δεν ήρθε και μετά από τρία ματς στην σεζόν ο ΟΦΗ δεν έχει ούτε ένα απέναντι στον Βόλο: για μια ομάδα που λέει ότι έχει στόχο την πεντάδα και το κύπελλο αυτό δεν είναι ότι πιο τιμητικό αλλά…Στο παιχνίδι της Κυριακής ο ΟΦΗ έβγαλε τα μάτια του με τα χέρια του αλλά και με την συνδρομή της διαιτησίας η οποία ήταν για κλάματα…
Τσακαλίδης και Παπαδόπουλος(VAR) δεν είδαν ένα κανονικό γκολ και δυο πέναλτι υπέρ του ΟΦΗ και επειδή προφανώς ένιωσαν τύψεις στο τέλος δεν έδωσαν και ένα πέναλτι υπέρ του Βόλου. Διαιτητές υποτίθεται από τους κορυφαίους(για να καταλάβουμε πως είναι οι υπόλοιποι…) με τον Τσακαλίδη μάλιστα να προαλείφεται για τον τελικό του κυπέλλου. Δικαιολογημένα εξανέστη ο Κόντης, κυρίως για την φάση του γκολ, αλλά και ο ίδιος και οι παίκτες του έκαναν τα λάθη τους αφήνοντας ανεκμετάλλευτο όλο το πρώτο ημίχρονο ενώ δεν είχαν την ένταση και το πάθος που απαιτούσε το συγκεκριμένο παιχνίδι. Σε όλο το πρώτο μέρος και με τον Βόλο να παίζει με δεξί μπακ ένα μέσο(Τζόκα) αν εξαιρέσει κανείς μια φάση στο 4΄που κατέληξε στην ευκαιρία του Σαλσέδο ο ΟΦΗ απέτυχε να απειλήσει και το μοναδικό θετικό που κρατάει από αυτό το διάστημα είναι ότι , εκτός μιας περιπτώσεως που προέκυψε από λάθος του Φούντα και κατέληξε στην τελική του Λάμπρου στο 32΄δεν επέτρεψε φάσεις στους γηπεδούχους.
Η εικόνα του άλλαξε κάπως στο β΄ μέρος αλλά και πάλι δεν πλησίασε καν στα επίπεδα της απόδοσης που είχε στο ματς του Χαριλάου πριν από δυο εβδομάδες. Ακόμα κι έτσι έχει κάθε δικαίωμα να διαμαρτύρεται για τρείς φάσεις: για το γκολ του Φούντα που δεν μέτρησε στο 58΄ παρότι η μπάλα φάνηκε να περνάει την γραμμή με τον Σαμπάνη να διώχνει από μέσα σε μια φάση που θύμισε το γκολ του Ναμπί κόντρα στον Πλατανιά και για τα δυο πέναλτι που δεν του δόθηκαν στο 64΄στο σπρώξιμο του Κάργα στον Νους και στο 84΄στο χέρι του ίδιου παίκτη μέσα στην περιοχή. Την πιο μεγάλη ευκαιρία πάντως την είχε ο Βόλος μετά το λάθος του Καραχάλιου στο 56΄το οποίο διόρθωσε ο Χριστογεώργος αποκρούοντας το πλασέ του Λάμπρου. Την ζημιά, ωστόσο, ο ΟΦΗ δεν την απέφυγε με ένα γκολ που προήλθε από δυο πρώην παίκτες του, τον Αμπάντα που έκανε την σέντρα και τον Λάμπρου που σκόραρε με κεφαλιά στο 69΄. Το γκολ αυτό λειτούργησε μάλλον ευεργετικά για τους παίκτες του Κόντη που βγήκαν μπροστά και έφτασαν γρήγορα στην ισοφάριση με ένα πανομοιότυπο τρόπο(σέντρα Νους από αριστερά και κεφαλιά του Φούντα) στο 75΄.
Ο Κόντης πάντως καθυστέρησε να κάνει τις αλλαγές του με τους Σαλσέδο, Σενγκέλια Καραχάλιο να έχουν προβλήματα και τον ΟΦΗ να μην έχει δημιουργικές εμπνεύσεις αλλά ούτε και καλές επιστροφές στο αμυντικό transition. Αυτός που ανέβασε όλη την ομάδα στο τελευταίο 20λεπτο ήταν ο Νους που το πήρε πάνω του αλλά δεν είχε συμπαραστάτες. Η εικόνα του ματς έδειχνε ότι αν μια ομάδα ήταν πιο κοντά στο δεύτερο γκολ αυτή ήταν ο ΟΦΗ αλλά στην μεγάλη ευκαιρία που του δόθηκε στις καθυστερήσεις πλήρωσε την απειρία του Ρομάνο που ανενόχλητος δεν μπόρεσε να στείλει την μπάλα καν προς την εστία αλλά σούταρε άουτ μετά την προσπάθεια του Αποστολάκη. Μαζί με αυτή την ευκαιρία ο ΟΦΗ πέταξε στον Παγασητικό και δυο πολύτιμους βαθμούς και πλέον μέσα σε μια εβδομάδα μετά το Πάσχα ή θα έρθει η Ανάσταση ή θα μπει πρόωρο τέλος στην σεζόν.
Το ματς με τον Λεβαδειακό, επτά μέρες πριν από τον τελικό είναι ένας «τελικός» για την πεντάδα. Με νίκη συνεχίζει να ελπίζει αλλιώς με οποιοδήποτε άλλο αποτέλεσμα οι πιθανότητες μειώνονται στο ελάχιστο. Το ερώτημα είναι αν ο ΟΦΗ θα είναι 100% συ6υγκεντρωμένος σε αυτό το ματς ή αν θα τον έχει «απορροφήσει» ο τελικός που θα είναι μια εβδομάδα αργότερα. Είναι μια δύσκολη εξίσωση, την οποία θα κληθούν να λύσουν ο Κόντης μαζί με τους παίκτες του. Το θέμα για τον ΟΦΗ είναι ότι μέσα σε μια εβδομάδα 18-25 Απριλίου καλείται να παίξει τους κόπους μιας χρονιάς, γυρεύοντας την δικαίωση που δεν βρήκε πέρυσι.
ΥΓ: Αν ο Τσακαλίδης είναι ο διαιτητής που ονειρεύεται για τον τελικό ο Λανουά, τότε μάλλον μπορούμε να καταλάβουμε τι θα γίνει στο Πανθεσσαλικό. Είδαμε επίσης και τον “κορυφαίο” Παπαπέτρου τι έκανε στην Λιβαδειά. Πέρυσι όρισε τον Μαρτσίνιακ που έβγαλε…περπατώντας τον τελικό στο ΟΑΚΑ. Τότε όμως ο ΟΦΗ είχε ζητήσει ξένο διαιτητή και είχε συμφωνήσει ο Ολυμπιακός. Μήπως και φέτος η κρητική ομάδα πρέπει να κάνει το ίδιο ανεξάρτητα από τις προθέσεις του Γάλλου προέδρου της ΚΕΠ; Ποιος ο λόγος που πρέπει ντε και καλά να σφυρίξει Έλληνας διαιτητής στο τελικό;