Μία πολύ ενδιαφέρουσα συζήτηση για τη συμπερίληψη και τις διακρίσεις στον αθλητισμό πραγματοποιήθηκε στο πλαίσιο του συνεδρίου “Sports & Tourism Summit”.
Στο πάνελ με θέμα «Οι αθλητές ως σύμβολα ισότητας» βρέθηκαν ο γενικός γραμματέας της Ελληνικής Παραολυμπιακής Επιτροπής, Άλεξ Ταξιλδάρης, ο δις “χρυσός” Παραολυμπιονίκης του στίβου, Νάσος Γκαβέλας, ο Παραολυμπιονίκης της ποδηλασίας, Νίκος Παπαγγελής, αλλά και η πρωταθλήτρια του επτάθλου, Αναστασία Ντραγκομίροβα, η οποία έχει γίνει πολλάκις στόχος σχολίων, όχι για τις αθλητικές της επιδόσεις, αλλά για την εξωτερική της εμφάνιση και τις στιλιστικές επιλογές της.
«Η συμπερίληψη είναι εξέλιξη της ενσωμάτωσης, είναι το να δημιουργήσουμε ένα περιβάλλον όπου να μπορεί να ακούγεται η φωνή κάθε ανθρώπου. Μία κοινωνία ανοιχτή για όλους», τόνισε μεταξύ άλλων ο Άλεξ Ταξιλδάρης.
«Συμπερίληψη σημαίνει να δέχεσαι τον άλλον όπως είναι», υπερθεμάτισε ο Νίκος Παπαγγελής, ο οποίος πρόσθεσε και μία ιδιαίτερα σημαντική παράμετρο: «Εμείς παίρνουμε συγχαρητήρια, είτε βγούμε πρώτοι, είτε τελευταίοι. Αυτό είναι πολύ άσχημο, δεν συμβαίνει ποτέ στους αρτιμελείς αθλητές».
«Να αρχίσουμε να προβάλλουμε τις γυναίκες για τον σωστό λόγο. Να μην μένουμε στην εξωτερική εμφάνιση, να γνωρίσουμε τον αθλητή. Για εμένα γράφουν, η Αναστασία με τα τατουάζ και το μακιγιάζ, μία φορά μόνο γράψανε ότι έγινε η πρώτη Ελληνίδα που συμμετείχα στο πένταθλο σε Παγκόσμιο κλειστού στίβου», υπογράμμισε η Ντραγκομίροβα, με τον Νάσο Γκαβέλα να επισημαίνει με τη σειρά του ότι «υπάρχουν χορηγοί και συνεργάτες που λένε δεν ασχολούμαστε με ανάπηρους».
«Το να μπορούν σε μία χώρα τα άτομα με αναπηρία να κάνουν πρωταθλητισμό, είναι δείγμα πολιτισμού. Οι επιτυχίες του παραολυμπιακού αθλητισμού δεν συνάδουν με τη γενική εικόνα της συμπερίληψης. Μέσα από τους Παραολυμπιακούς Αγώνες του 2004 δείξαμε σε έναν ανάπηρο τι μπορεί να κάνει, αν του δοθούν οι κατάλληλες προϋποθέσεις.
Δυστυχώς, στη χώρα μας, η αναπηρία δεν είναι ο Νάσος και ο Νίκος, είναι τα ιδρύματα αναπήρων με άθλιες συνθήκες διαβίωσης», υπογράμμισε ο Άλεξ Ταξιλδάρης. «Όταν διοργανώνουμε ένα αθλητικό event, πρέπει να είναι προσβάσιμο σε όλους. Έτσι θα εκπαιδευτεί σιγά-σιγά και η κοινωνία, ώστε να πάψουν να υπάρχουν διακρίσεις. Το δρομικό κίνημα είναι ανοιχτό σε όλους, με μόνη εξαίρεση τον Αυθεντικό Μαραθώνιο της Αθήνας.
Μέσα από αυτό μαθαίνουμε για τη συμπερίληψη και μέσα από αυτό μπορεί να βγουν οι νέοι πρωταθλητές και παραολυμπιονίκες», πρόσθεσε ο γενικός γραμματέας της ΕΠΕ, ο οποίος ζήτησε η προβολή των αθλητών να γίνεται με βάση τις διακρίσεις και τις επιτυχίες, όχι υπό το πρίσμα της αναπηρίας.
Στην έλλειψη προβολής των επιτευγμάτων των αθλητών με αναπηρία στάθηκε ο Νάσος Γκαβέλας. «Βλέπω αρκετή αναγνώριση στην προσπάθεια και στα επιτεύγματά μας, αυτό που λείπει όμως στη χώρα μας είναι η προβολή. Ακόμη και στους Παραολυμπιακούς Αγώνες, η προβολή είναι ελλιπής και μειωμένη σε σχέση με τους Ολυμπιακούς Αγώνες.
Ο αθλητισμός μπορεί να αλλάξει την εικόνα που υπάρχει για την αναπηρία μέσω της ενημέρωσης», επισήμανε ο δις «χρυσός» Παραολυμπιονίκης των 100μ., που πρόσθεσε ότι οι αθλητές με αναπηρία βασίζονται σχεδόν αποκλειστικά στα social media, προκειμένου να προβάλουν τον εαυτό τους.
«Ο αθλητισμός είναι το μόνο μέσο για έναν άνθρωπο με αναπηρία να αποκτήσει ξανά τη ζωή του. Προσωπικά, με εμένα αυτό έγινε, απέκτησα ξανά αυτοπεποίθηση, ένιωσα πιο δυνατός, έκανα ξανά φίλους. Χρειάζεται κι εμείς οι ίδιοι να βγούμε προς τα έξω», τόνισε με τη σειρά του ο Νίκος Παπαγγελής.
«Προσπαθούμε να μεγεθύνουμε μικρά προβλήματα, που υπάρχουν και στις πλέον προηγμένες χώρες. Με το πέρασμα των χρόνων, θα φτιαχτούν στάδια και υποδομές. Εμείς πρέπει να είμαστε εδώ, είμαστε παραδείγματα για πολλούς ανθρώπους, αλλά σαν αθλητές. Πρέπει να κάνουμε τη δουλειά μας, με όποιες δυσκολίες αντιμετωπίζουμε καθημερινά», πρόσθεσε ο παραολυμπιονίκης της ποδηλασίας.
Η ανάγκη μεγαλύτερης προβολής δεν είναι αποκλειστικά ζήτημα των αθλητών με αναπηρία, όπως εξήγησε η Αναστασία Ντραγκομίροβα: «Χρειαζόμαστε κι εμείς περισσότερη προβολή. Έχω βρεθεί πολλές φορές στη θέση να πρέπει να εξηγήσω τι είναι το αγώνισμά μου.
Ακόμη υπάρχει η ταμπέλα ότι π.χ. το ποδόσφαιρο είναι ανδρικό άθλημα, στον στίβο προβάλλουμε μόνο τους κορυφαίους και οι αθλητές χαμηλότερου επιπέδου δεν έχουν στήριξη και χρειάζεται να εκτίθενται στα social media. Πρέπει να προβάλλω αυτό που κάνω, ώστε να μπορώ να συνεχίσω να το κάνω», υπογράμμισε η πρωταθλήτρια του Επτάθλου και κατέληξε: «Δεν υπάρχουν χώροι και εγκαταστάσεις.
Εγώ ξεκίνησα να κάνω προπόνηση σε ένα χωράφι, επειδή υπήρχε ένας άνθρωπος με όραμα. Ο αθλητισμός είναι ο καλύτερος… δάσκαλος, αλλά χρειάζονται περισσότερες υποδομές. Όταν είναι όλα εναντίον σου, πώς θα δώσεις όραμα στη νεότερη γενιά; Έρχονται μεγάλα ταλέντα και θα χαθούνε…».