Χρυσούλα Μπουρλώτου

297
Toυ Νίκου Φλεμετάκη

Πέρασαν κιόλας δεκαεφτά χρόνια (17) από τον θάνατο της αείμνηστης Χρυσούλας Μπουρλώτου. (28 Νοεμβρίου 2004 /28Νοεμβρίου 2021).

Της δασκάλας, που δίδαξε και γαλούχησε χιλιάδες παιδιά, που σήμερα αρκετά από αυτά κατέχουν εξέχουσες θέσεις ανά την υφήλιο.

Τους δίδαξε τις υποχρεωτικές εγκύκλιες γνώσεις, σεβασμό, δικαιοσύνη και ανθρωπιά, με τον ιδιαίτερο εκλεπτυσμένο, χαρισματικό και γλαφυρό τρόπο πνευματικής, εκπαιδευτικής και πολιτισμένης συμπεριφορά ς της.

Σ΄ όλη την διδασκαλική της ζωή, προσπάθησε, ακόμα και με χωρίς έλεος για τον εαυτόν της, να πλάσει ανθρώπους, που να εκπέμπουν φως και με το φως τους να φωτίζουν το δρόμο της αγάπης προς το συνάνθρωπο, της αγωνίας για το μέλλον του, της δικαιοσύνης, της ευγνωμοσύνης σε εκείνον, που αναγνωρίζει, ό,τι του πρόσφερε ο άλλος.

Δεν δείλιασε ποτέ και δεν ξόδεψε με μέτρο το χρόνο της, αλλά πρόσφερε αφειδώς και ο κάθε συνομιλητής της προσπαθούσε να κερδίσει από την σοφία και την βιωματική της εμπειρία , όσον το δυνατὸν περισσότερους θησαυρούς. Και το λέγω μετά λόγου γνώσεως, ως αυτόπτης μάρτυρας, Δάσκαλος επί έτη, στο Ιδιωτικό σχολείο το οποίο διηύθυνε επί των οδών Αγίου Μηνά και Ιουστινιανού.

Χρυσούλα ΜπουρλώτουΗ αείμνηστη δασκάλα, (έτσι θα τη θυμούμαι πάντα επειδή σε όπιο μετερίζι κι αν βρισκόταν δίδασκε), μετά την αποχώρηση της από την ενεργό υπηρεσία, ασχολήθηκε με την κοινωνική προσφορά, που είναι τόσο πολύ γνωστή σε όλους.

Κάθε της ενέργεια, μετρημένη, φιλοσοφημένη, υπεύθυνη και πάνω απ΄ όλα αποτελεσματική. Αλλά και στις διάφορες δημόσιες ομιλίες και συναντήσεις της, με τον δροσερό, γελαστό και γλαφυρό λόγο και τρόπο της, χάριζε εσωτερική γαλήνη, ευφορία και έκανε περήφανους τους Κρητικούς. Ο Φίλος, ο γνωστός, ο κάθε ακροατής, οποιουδήποτε πνευματικού επιπέδου κι αν ήταν, θαύμαζε το γλυκό, το γελαστό και καλοσυνάτο πρόσωπό της, που λάμπρυνε το περιβάλλον και ακτινοβολούσε χαρά και ευθυμία στους ακροατές ή συνομιλητές.

Την ενθυμούμαι για την ανθρωπιά της, την καλοσύνη της, τον ήρεμο τρόπο αντιμετώπισης, την υπευθυνότητά της, την ευγένειά της, την όρεξη για βοήθεια προς όλους, την πίστη της προς τον Θεό, την αγωνία της για το τέλειο και την τεράστια δύναμη που έκρυβε μέσα στο μικροκαμωμένο σώμα της, που δεν έχω να θυμούμαι άλλον με τέτοια ηφαιστειακή δύναμη, αντιμετωπίζουσα, τα πολλά προσωπικά δυσεπίλυτα προβλήματα, που της έτυχαν στο δρόμο της ζωής της.

Την προβάλλω παράδειγμα στους νεότερους, γιατί η όλη επίγεια ζωή της, άφησε ανεξίτηλα χρήσιμα σημάδια, που νομίζω ότι καλόν είναι να τα ακολουθήσουν οι επιγενόμενοι.

Υπήρξε σεμνή, απέριττη, χωρίς ίχνος έπαρσης, με ευρύτητα γνώσεων και σοφία. Εξαιρετικά εργατική, αθόρυβος και συστηματικός τύπος ανθρώπου. Χαμηλών τόνων με πολλά ενδιαφέροντα.

Διέγραψε μια πορεία ζωής, που χαρακτηρίζεται από μια συνεχή προσπάθεια βελτίωσης των γνώσεών της, προς όλους τους τομείς, αλλά και από τη μεγάλη προσφορά στο κοινωνικό σύνολο. Η συνεχής κοινωνική ενασχόλησή της, η συνέπεια, η επιμονή, η εμμονή, η υπομονή και η αγάπη της για εκείνο που καταπιανόταν, της χάρισαν την εκτίμηση της Ηρακλειώτικης κοινωνίας και όχι μόνον.

Πάντοτε ἡ σκέψη της ήταν κρυστάλλινη, ορθόδοξη σκέψη, χωρίς αστερίσκους. Δεν υπήρχαν για τη Χρυσούλα Μπουρλώτου πολιτικές παρατάξεις αλλά μόνο άνθρωποι, προς τους οποίους πάντα έδειχνε την καθαρή και άδολη καρδιά της.

Η παρουσία της, είτε ως εκπαιδευτικού, είτε ως προέδρου διαφόρων σωματείων της πόλης μας, είτε ως πρώτη γραμματέας του Συλλόγου Πολιτιστικής Αναπτύξεως Ηρακλείου, άφησε ανεξίτηλα τα σημάδια της ανθρώπινης ακτινοβολίας και των έντονων πνευματικών και υλικών δραστηριοτήτων της.

Η γλυκιά μου αυτή ανάμνηση για την αλησμόνητη Χρυσούλα Μπουρλώτου, ας προστεθεί στη δέηση, που αναπέμπουμε προς τον Κύριο, στη μνήμη της σήμερα που συμπληρώνονται δεκαεφτά χρόνια από τότε που έφυγε από κοντά μας για το ταξίδι δίχως επιστροφή.

Θα την θυμόμαστε πάντα με σεβασμό και αγάπη..

 

Μπορεί επίσης να σας αρέσει