Της δικαιοσύνης ήλιε νοητέ…

151
Του Ηλία Παλιεράκη

Ο  Μίκης Θεοδωράκης  αυτός ο μέγιστος άντρας, μάς άφησε για την γειτονιά του ουρανού, όμως η παρακαταθήκη του έργου του είναι τόσο τεράστια παγκοσμίως που κατατάσσεται άνετα σε μία από τις μεγαλύτερες προσωπικότητες που έχουν υπάρξει στην χώρα μας αλλά και διεθνώς…

Είναι πολύ λυπηρό το γεγονός να βλέπεις  εικόνες όπως αυτές που είδαμε να διαδραματίζονται τις τελευταίες ημέρες, όταν υπήρχε διαμάχη στην οικογένεια του εκλιπόντα και στους εκπρόσωπους των φίλων του Μίκη  για το πού θα ταφεί και με ποιο τρόπο…

Ας σοβαρευτούμε καμιά φορά σε αυτή την χώρα. Δεν είναι δυνατόν να συμβαίνουν αυτά τα πράγματα, προπάντων όταν έχουμε να κάνουμε με τη μνήμη μιας τέτοιας κορυφαίας προσωπικότητας που έχει προσφέρει τόσα πολλά στον πολιτισμό, την κοινωνία και στην ανθρωπότητα…

“Της δικαιοσύνης ήλιε νοητέ”,  όπως και ο τίτλος των ανησυχιών μου αυτών. Η δικαιοσύνη όπως πάντα υπέρλαμπρη απεφάνθη  ακαριαία και έδωσε την ανάλογη λύση, όμως οι κοκορομαχίες των δικηγόρων καλά κρατούν στα τηλεοπτικά παράθυρα. Εξάλλου και ο κόσμος έχει τυφλή εμπιστοσύνη στον βωμό της δικαιοσύνης, που πάντα λειτουργεί δίκαια και αμερόληπτα χωρίς να κάνει  διακρίσεις με σκοπό τη διαφύλαξη των του Ελληνικού Συντάγματος και των νόμων.

Τα εισπράττω  καθημερινώς αυτά τα μηνύματα εμπιστοσύνης από όλες και όλους εσάς με τον καλύτερο δυνατό τρόπο… Ευτυχώς στη χώρα μας που υπάρχει αυτό το κλίμα στις δικαστικές αίθουσες και η σωστή απονομή δικαιοσύνης. Βέβαια αυτό δεν θα μπορούσε ποτέ να υπάρξει χωρίς τη συνδρομή των μεγάλων νομικών εκπροσώπων που υπερασπίζονται με τον καλύτερο τρόπο τους πελάτες τους.

Το τίμημα σίγουρα είναι μεγάλο μερικές φορές και για τον λόγο αυτό πρέπει να μπει το χέρι βαθιά στην τσέπη… Πώς θα πάρει ο επιστήμονας αυτός την Τζάγκουάρ  του να κυκλοφορεί, έχει και αυτός τις ανάγκες του… Τώρα το κατά πόσο είναι διάφανες όλες αυτές οι διαδικασίες το γνωρίζετε καλά εσείς, φίλες και φίλοι…

Ευτυχώς που στη χώρα μας η δικαιοσύνη παρέχεται δωρεάν, αντικειμενικά και δίκαια και δεν ισχύει το γνωμικό “όπου φτωχός και η μοίρα του”… Κλείνοντας με λύπη και απόλυτο σεβασμό θα αποχαιρετήσω αυτόν τον μέγιστο Έλληνα… Καλό ταξίδι, Μίκη, σε ευχαριστούμε για όλα αυτά που μας έδωσες και μακάρι να πορευτούμε ως χώρα στον δρόμο που εσύ χάραξες αλλά και με τις αρχές και τις αξίες που εσύ μας δίδαξες.

 

 

Μπορεί επίσης να σας αρέσει