ΞΕΧΩΡΙΣΤΟ ΠΑΙΔΙ: 11χρονος συγγραφέας και συλλέκτης λογοτεχνικών βραβείων

1,993

Συγγραφέας ετών 11 και με δύο βραβεία στο ενεργητικό του! Ο μαθητής της ΣΤ΄τάξης του 35ου Δημοτικού σχολείου Ηρακλείου, Κώστας Ψαρομηλίγκος, με το διήγημα «Παρελθοντικές Αναδρομές» ξεχώρισε στον 39ο Πανελλήνιο/ 67ο Πανευρωπαϊκό Διαγωνισμό της Ευρωπαϊκής Ένωσης Εκπαιδευτικών (Europe at School). Οι δάσκαλοι του Κώστα είναι οι Αντώνης Ιερωνυμάκης και Μιχάλης Αρβανιτάκης.

Τα αποτελέσματα του διαγωνισμού ανακοινώθηκαν την Δευτέρα 30 Νοεμβρίου. Μεταξύ των διακριθέντων είναι, επίσης, η μαθήτρια του 11ου Γυμνασίου Ηρακλείου, Ευαγγελία Κουβίδη.

Τα βραβεία των μαθητών και οι έπαινοι των εκπαιδευτικών, αυτή τη φορά , λόγω συνθηκών,  θα αποσταλούν  ηλεκτρονικά στο ηλεκτρονικό ταχυδρομείο των σχολείων εντός του Ιανουαρίου 2021.

Συμμετείχαν μαθητές από  την πρωτοβάθμια και τη δευτεροβάθμια εκπαίδευση από όλη την Ελλάδα με γραπτό δοκίμιο, λογοτεχνικό κείμενο, ταινία μικρού μήκους, μουσικό κομμάτι, ζωγραφική  κ.ά σε έναν διαγωνισμό που έφερε τον τίτλο «Διαδρομές Πολιτισμού».

Ειδικότερα για το θέμα της γραπτής εργασίας ήταν «Ο Πολιτισμός στο σημερινό διαδραστικό και παγκοσμιοποιημένο κόσμο συνδέεται στενά με τις τεχνολογίες αιχμής.

Μελετήστε την τοπική σας πολιτιστική κληρονομιά και προτείνετε σύγχρονους καινοτόμους τρόπους ανάδειξης και προστασίας της με σεβασμό στο χώρο και στο φυσικό περιβάλλον».  Τα αποτελέσματα του διαγωνισμού έχουν αναρτηθεί στην ιστοσελίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης Εκπαιδευτικών https://aedegreece.wordpress.com/.

Καραντίνα αγκαλιά με βιβλία

Το διήγημα που διακρίθηκε στο διαγωνισμό γράφτηκε την περίοδο της προηγούμενης καραντίνας, όταν ο Κώστας ήταν μαθητής της Ε’ Δημοτικού. Το διάβασμα βιβλίων αλλά και το γράψιμο ήταν η αγαπημένη του ασχολία την περίοδο του lockdown. Οι γονείς του, και οι δύο φιλόλογοι, φαίνεται ότι του έχουν κληροδοτήσει και την αγάπη τους για τη λογοτεχνία.

Αγαπημένοι συγγραφείς του ίδιου είναι ο Ιούλιος Βερν και η Τζ. Κ. Ρόουλινγκ, που έχει δημιουργήσει το Χάρι Πότερ. Τα μαθήματα που ξεχωρίζει είναι η Γλώσσα και η Ιστορία ενώ, σε μη πανδημίας συνθήκες, απολαμβάνει το κολύμπι. Αν και είναι πολύ μικρός ακόμα, το ενδεχόμενο να γίνει συγγραφέας ή ηθοποιός τον συναρπάζει.

Σε ερώτηση αν θέλει να ανοίξουν τα σχολεία, απαντά πως τώρα έχει συνηθίσει την τηλεκπαίδευση, θέλει να επιστρέψει στην τάξη αλλά να γίνει με ασφάλεια και να μη χρειαστεί να κλείσουν και πάλι τα σχολεία.

Η υπόθεση του διηγήματος που ξεχώρισε στο διαγωνισμό έχει ως εξής:

Αρχαιολογικό Μουσείο Ηρακλείου…. Ένας μαθητής δημοτικού συμμετέχει σε άλλη μια βαρετή εκδρομή… Ατελείωτες ώρες ανάμεσα σε αγάλματα, πιθάρια και μια δασκάλα να προσπαθεί απεγνωσμένα αλλά μάταια να κεντρίσει το ενδιαφέρον των μαθητών της. Επιτέλους έρχεται η ώρα να τελειώσει το «μαρτύριο» αλλά ο Άλεξ διαπιστώνει ότι ξέχασε τη ζακέτα του στο μουσείο. Επιστρέφει για να την πάρει και τότε διαπιστώνει το αδιανόητο….

Ακολουθεί χαρακτηριστικό απόσπασμα «Ήταν η πιο βαρετή εκδρομή που πήγα ποτέ. Η δασκάλα μας κούραζε επί μία ώρα για το τι ήταν η Κνωσός και που ήταν, μας πήγαινε πάνω κάτω σε όλο το μουσείο και μας έδειχνε τα αγάλματα, τα πιθάρια και πολλά άλλα αντικείμενα. Στο τέλος ανεβήκαμε δυσανασχετώντας στον πάνω όροφο για να δούμε τις ζωγραφιές στον τοίχο: τις τοιχογραφίες όπως μας είπε. Την άκουγα με δυσκολία και περίμενα πώς και πως να τελειώσει. Μάλλον δεν ήμουν ο μόνος που βαριόταν και η δασκάλα το κατάλαβε:

Πάμε κάτω να καθίσετε για λίγο στα παγκάκια, να ξεκουραστείτε για να φύγουμε, μας είπε η δασκάλα και στο βλέμμα μας ζωγραφίστηκε η ανακούφιση.

Όταν όμως κατεβήκαμε κάτω στον χώρο που ήταν τα παγκάκια μας περίμενε μια έκπληξη: μια μεγάλη οθόνη στον τοίχο και ένα διαδραστικό, ψηφιακό παιχνίδι. Στην αρχή κοιτάζαμε χωρίς να καταλαβαίνουμε… Στην οθόνη φαίνονταν οι σκιές μας και κατέβαιναν αρχαία αντικείμενα.

Δείτε τι κάνει… μετράει πόντους! Είπε με έκπληξη η Μυρτώ.

Χοροπηδούσε πάνω κάτω, κουνούσε τα χέρια της και τα αντικείμενα τα χώριζε σε ομάδες. Μόλις πήρε χαμπάρι ο Άγγελος τι γινόταν, άρχισε και αυτός να χοροπηδά και να φωνάζει. Μετά πήγε και ο Γιώργος, μετά η Κάτια και ξαφνικά αρχίσαμε όλοι μαζί να σπρωχνόμαστε μπροστά από την οθόνη και να «μαζεύουμε» τα αρχαία αντικείμενα. Η κούραση και η βαρεμάρα είχαν πάει περίπατο.

[…..]»

«Πίσω στον Χρόνο»

Ο Κώστας είχε διακριθεί και στο διαγωνισμό Οικόπολις με το διήγημα «Πίσω στον Χρόνο». Τα αποτελέσματα του 6ου Μαθητικού Διαγωνισμού  Ποίησης και Διηγήματος για το σχολ. έτος 2019- 2020 που διοργάνωσε ο Οικολογικός Πολιτιστικός Σύλλογος Χαϊδαρίου «ΟΙΚΟ.ΠΟΛΙ.Σ» με ελεύθερο θέμα ανακοινώθηκαν τον περασμένο Ιούνιο. Τα αποτελέσματα του διαγωνισμού είναι στην ιστοσελίδα του πολιτιστικού Συλλόγου (https://www.oiko-polis.com/h-poihsh-sth-zoh-mas/?fbclid=IwAR3JhpJ2doFDm7w-DUCJQqhSvERhIBGAan3knJKqDzTnyqJkKp9Pxz6Srkw).

Ο Φίνγκερ είναι ένας επιστήμονας που προσπαθεί απεγνωσμένα να φτιάξει μια μηχανή του χρόνου. Μια ακόμη δοκιμή προκαλεί μια ακόμη έκρηξη. Απέτυχε πάλι… Αλλά όταν συνέρχεται καταλαβαίνει ότι δεν βρίσκεται πια στο εργαστήριό του στην Αμερική αλλά στην Αθήνα του 5ου αιώνα…

 Ένα απόσπασμα από το διήγημα «Πίσω στον Χρόνο» έχει ως εξής

«[…]

Ναιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιι! Για να δω που βρίσκομαι; Σύμφωνα με την χρομομηχανή είμαι στον 5ο αιώνα π.Χ, είπε ο Φίνγκερ, το θέμα είναι πού βρίσκομαι. Γράφει τίποτα η χρονομηχανή;  Όχι όμως, αυτό δεν είναι δυνατόν είπε αγανακτισμένος και κλώτσησε έναν θάμνο που είχε το ίδιο ύψος με τον Φίνγκερ.

Ε αυτό δεν το περίμενα. Είπε κοιτάζοντας έκπληκτος τη θέα που έκρυβε ο θάμνος πριν την κλωτσιά.

Και είχε δίκιο. Τα περισσότερα φύλλα του θάμνου είχαν πέσει. Πίσω του ορθωνόταν ο ιερός βράχος της Ακρόπολης. Όμως δεν ήταν σαν την σύγχρονη, γεμάτη μπάζα και ανθρώπους που είτε ήταν απλοί τουρίστες είτε εργάτες που έκαναν υπεράνθρωπη προσπάθεια για να μην πέσει η ακρόπολη. Αντίθετα ήταν στο απόγειο της ακμής της. Στεκόταν εκεί υπερήφανη, με τις καρυάτιδες στην θέση τους, και έναν άντρα που έφτιαχνε ένα χρυσελεφάντινο άγαλμα. Ήταν το άγαλμα της Αθηνάς, της θεάς της σοφίας. […]».

 

Μπορεί επίσης να σας αρέσει