Όταν η Οδύσσεια εμπνέει έμμετροστίχο που ομοιάζει με μαντινάδα

ΠΟΙΗΤΙΚΗ ΣΥΛΛΟΓΗ ΑΠΟ ΤΟΝ ΦΟΙΒΟ ΣΤΑΜΠΟΛΙΑΔΗ

177

Από την τελειότητα  του μεγαλειώδους έργου της Οδύσσειας, εμπνέεται ο Φοίβος Σταμπολιάδης για τη νέα του ποητική συλλογή ΄Άλεξιθύμως Οδύσσεια’’,η οποία κυκλοφόρησε από τις εκδόσεις  Οσελότος.

Ο Φοίβος Σταμπολιάδης   προσπαθεί  με ποιητικό λόγο να φωτίσει  με τον προσωπικό δικό του τρόπο μια άλλη πτυχή του, που αγγίζει ιδιαίτερα την ψυχή  του.

Η συλλογή είναι γραμμένη σε έμμετρο στίχο που ομοιάζει με μαντινάδα.

‘’Ακολουθώντας -σημειώνει ο ίδιος-τα βασικά ιστορικά στοιχεία του έργου του Ομήρου, όπως αυτά έχουν χαραχτεί στη μνήμη μου, εστίασα στον ψυχολογικό αντίκτυπο όλων αυτών πάνω στον ήρωα, το «βίωμά» του. Η ζωή στην Ιθάκη, ο Έρωτας, η σχέση Πατέρα-Γιου, η σχέση της Μάνας με το παιδί, η αναχώρηση, η Τροία και η άλωσή της, η Παλιννόστηση και το πολυετές και περιπετειώδες Ταξίδι της, η πολιορκία της πιστής Συζύγου του Άντρα.

Στη δική μου οπτική, το εικοσαετές ταξίδι του στον κόσμο κατέληξε να γίνει η εικοσαετής αναζήτηση του περιεχομένου της Ψυχής του.  Αντιμέτωπος με δυνατά συναισθήματα, αποφασίζει να τα αποδεχτεί, να τα εκδηλώσει και τέλος να τα διαχειριστεί με κάποιον τρόπο.

Λουσμένος από το φως του καλοκαιρινού φεγγαριού της Κρήτης, του αγαπημένου μου νησιού, και βαθιά επηρεασμένος από την Κρητική μαντινάδα, άφησα την ιστορική πορεία του ήρωα να ερωτοτροπήσει με τα έντονα συναισθήματα που βιώνονται από τον Άντρα και αγγίζουν τον τόπο της ψυχής του, τους σημαντικούς Άλλους της ζωής του, τον φόβο του προσωπικού του θανάτου, την αέναη ανάγκη του να ακολουθεί μια πορεία, που τον κάνει να «φεύγει» για να γνωρίσει τον μακρινό συναισθηματικό Κόσμο, αλλά πάντα στο τέλος να επιστρέφει «σπίτι του», στο γνώριμο, στο οικείο συναίσθημα. Και ίσως να είναι αυτό, το συναισθηματικό του ταξίδι, εν τέλει, το σημαντικότερο ταξίδι της ζωής του”.

 

Μπορεί επίσης να σας αρέσει