Αιδώς Αργείοι1

4,346
Του Εμμανουήλ Κομπολάκη*

Προκαλούν στ΄αλήθεια κατάπληξη και προσβάλλουν βάναυσα τη νοημοσύνη μας οι όψιμες διαμαρτυρίες για τον αποκλεισμό του Δήμου από το Διοικητικό Συμβούλιο του φορέα λειτουργίας και εκμετάλλευσης του νέου αεροδρομίου στο Καστέλι, του τέως και νυν  Δημάρχου, που επιχειρούν στο πνεύμα του χρησμού του μαντείου των Δελφών «ο τρώσας και ιάσσεται» όχι να χρεωθούν το μερίδιο ευθύνης, που τους αναλογεί, αλλά να εκφράσουν έκπληξη και αγανάκτηση για τις συνέπειες των ολέθριων αποφάσεων και των ατελέσφορων προσωπικών τους  χειρισμών, που οδήγησαν στην κύρωση από τη Βουλή της  σύμβασης παραχώρησης και κατασκευής του νέου Διεθνούς Αερολιμένα Ηρακλείου και των οδικών αξόνων σύνδεσης , χωρίς τη ρητή αναφορά στο σχετικό νόμο (ν.4612/19), των εξ υπαρχής και αυτεπαγγέλτων δικαιωμάτων του Δήμου και των δημοτών ως του ετέρου συμβαλλόμενου μέρους.

Ασφαλώς, η θεραπευτική φόρμουλα του χρησμού, δεν είναι πανάκεια. Έχει και αυτή τα όριά της, που αποδεικνύονται εξαιρετικά στενά όταν οι τρώσαντες δεν αναγνωρίζουν έστω και υποκριτικά, ότι οι μέχρι τώρα αποφάσεις και χειρισμοί τους υπήρξαν αυταπόδεικτα ολέθριοι και καταστροφικοί και ότι ο κύριος στόχος τους δεν είναι ο δηλούμενος, δηλαδή η μη συμμετοχή του Δήμου στο Διοικητικό Συμβούλιο του νέου αεροδρομίου, αλλά η άμεση επικοινωνιακή αξιοποίηση μιας ασυνέπειας της κυβερνητικής πολιτικής, που πολύ καλά γνωρίζουν, ότι για λόγους σκοπιμότητας η συμμετοχή του Δήμου στο Διοικητικό Συμβούλιο  του φορέα λειτουργίας του αεροδρομίου θα εξασφαλιστεί, αλλά η ασυνέπεια ως ευκαιρία επικοινωνιακής προβολής δεν πρέπει να μείνει ανεκμετάλλευτη.

Για ποιο προσβλητικό αποκλεισμό ομιλεί ο τ. Δήμαρχος, που ομολογεί ότι μέχρι το 2019, διεκδίκησε την εκπροσώπηση του Δήμου στο Διοικητικό Συμβούλιο του φορέα Διαχείρισης και Κατασκευής του νέου αεροδρομίου, αποφεύγοντας όμως επιμελώς να αναφέρει το «πως» την διεκδίκησε και με ποιους ειδικούς συμβούλους παροχής γνωστικής πληροφόρησης και συμβουλευτικού έργου, που απαιτούσαν αφενός οι εξαιρετικά δύσκολοι χειρισμοί ενός έργου ειδικής τεχνογνωσίας και πολυπλοκότητας και αφετέρου η τεκμηρίωση και νομική κατοχύρωση των δικαιωμάτων του Δήμου και των δημοτών….;

Η επιτακτική ανάγκη πρόσληψης ειδικών συμβούλων επισημάνθηκε στον τ. Δήμαρχο, με ανοικτή επιστολή στις 22-10-2012, που παραμένει αναπάντητη  (αξίζει να διερευνηθούν οι λόγοι) και στην οποία μεταξύ άλλων αναφέρονται αυτολεξεί:

α. Οι αποφάσεις του Δημοτικού Συμβουλίου, εκφράζουν προσωπικές θέσεις και απόψεις των μελών του, οι οποίες δεν εξασφαλίζουν εκ των προτέρων (a priori) τα δημοτικά δικαιώματα και συμφέροντα. Τα εξ υπαρχής (ab initio) και αυτεπάγγελτα (ipso facto), δικαιώματα του Δήμου και των δημοτών διεκδικούνται a posteriori, δηλαδή εκ των υστέρων και μετά από εμπεριστατωμένη τεκμηρίωση και τη νομική υποστήριξη ειδικών συμβούλων και εξειδικευμένων τεχνοκρατών, οι οποίοι και τα εκπροσωπούν από θέσεως (ex-officio), εξουσιοδοτούμενοι προς τούτο, από το Δημοτικό Συμβούλιο. Αυτά κ. Δήμαρχε,  αφορούν στο «πώς» της διεκδίκησής σας. Τα διεκδικήσατε και από ποιους φορείς;

β. Ο Δήμος μας, δεν συμπεριλαμβάνεται μεταξύ των Δήμων, που διαθέτουν τη δυναμική, τα μέσα και κυρίως τα πρόσωπα, με κατάλληλη γνώση και απαιτούμενη εμπειρία και μεθοδικότητα να χειριστούν ένα αναπτυξιακό έργο ειδικής τεχνογνωσίας και εξαιρετικής πολυπλοκότητας. Ευθύνες κατά συνέπεια αναλογούν σε όσους δεν αξιοποίησαν ως όφειλαν, τις προβλέψεις του ν.3584/2007 (άρθρο 163), με τις οποίες πλαισιώνεται ο Δήμαρχος με ειδικούς Συμβούλους και επιστημονικούς συνεργάτες ισάριθμους των Αντιδημάρχων για νομοτεχνική υποστήριξη, παροχή γνωστικής πληροφόρησης και συμβουλευτικού έργου. Συμφωνείται ή διαφωνείτε κ Δήμαρχε με την αναφερόμενη άποψη για το Δήμο μας; Αξιοποιήσατε τις προβλέψεις του αναφερόμενου νόμου;

γ. Οι συνέπειες των αποφάσεων και των χειρισμών μας στο θέμα του νέου πολιτικού αεροδρομίου, θα αναδειχτούν, χωρίς να είναι αναστρέψιμες, όταν και εφόσον το έργο δρομολογηθεί οριστικά, με πολιτικές αποφάσεις, που δεν θα περιλαμβάνουν ως αναπόσπαστο μέρος, δημοτικές αποφάσεις εμπεριστατωμένης μελέτης, τεκμηριωμένες νομικά και κατοχυρωμένες θεσμικά. Δημοτικές αποφάσεις, με αυτές τις προδιαγραφές, που θα μπορούσαν να αποτελέσουν αναπόσπαστο μέρος των πολιτικών σχεδιασμών και αποφάσεων ή να ενταχθούν στις παραμέτρους του αναπτυξιακού έργου και να γίνουν αντικείμενο προβληματισμού των μελετητών από τα αρχικά στάδια των σχεδιασμών του έργου δεν λήφθηκαν ποτέ γιατί δεν υπήρξαν τα ικανά και κατάλληλα πρόσωπα. Σήμερα, οι μη αναστρέψιμες συνέπειες αποτελούν γεγονός και κληρονομιά, που η Δημοτική αρχή καλείται να διαχειριστεί ενεργοποιώντας και αξιοποιούσα τις παροπλισμένες κοινωνικές και παραγωγικές δυνάμεις του τόπου. Επαληθεύτηκε ή όχι κ. Δήμαρχε η δυσοίωνη αυτή πρόβλεψη του 2012;  Έχουν εκφραστεί συλλογικά , στο πλαίσιο της νέας αυτοδιοίκητής δομής, οι κοινωνικές και παραγωγικές δυνάμεις του τόπου για το θέμα του αεροδρομίου;

Γιατί εκπλήσσεται τώρα ο νυν Δήμαρχος για αθέτηση κυβερνητικών δεσμεύσεων όταν στις 21-02-2019, ως μέλοςτου Δημοτικού Συμβουλίου, αρχηγός της αντιπολιτευτικής παράταξης του δόθηκε μοναδική ευκαιρία με την παρουσία του κ. Σπίρτζη, αρμόδιου τότε υπουργού υποδομών στην αίθουσα του Δημοτικού Συμβουλίου να καταγγείλει δημόσια με παρρησία και τόλμη τις πολύχρονες κοροϊδίες, τεσσάρων πρωθυπουργών και δέκα αρμοδίων υπουργών, που καπηλεύτηκαν πολιτικά το έργο, απαξίωσαν το Δήμο ως συμβαλλόμενο μέρος, κράτησαν σε ομηρία την αναπτυξιακή προοπτική του τόπου, ακύρωσαν κάθε επενδυτική δραστηριότητα στην περιοχή; Καταγγελία, που θα αποτελούσε ισχυρότατο αντικίνητρο στον αποκλεισμό του από το Διοικητικό Συμβούλιο του φορέα διαχείρισης του έργου. Αντί αυτού εισπράξαμε μια νέα κοροϊδία με δημόσιες δηλώσεις του υπουργού και του εκπροσώπου της αναδόχου εταιρίας, για εκπροσώπηση του Ελληνικού δημοσίου από το Δήμαρχο, οι οποίες χωρίς τη ρητή αναφορά τους στο κείμενο της κύρωσης της σύμβασης ν. 4612/19 αποτελούν έπεα πτερόεντα, που όπως φαίνεται με την επίκληση τους, επιτελούν ακόμη το ρόλο τους.

Είναι όμως, χαρακτηριστικό και αξίζει ιδιαίτερης επισήμανσης, όχι τόσο η απουσία μιας δημόσιας καταγγελίας της πολύχρονης κυβερνητικής κοροϊδίας, όσο η ανεξήγητη σιωπή και η αφωνία νέας και προκατόχου Δημοτικής αρχής να εκφράσουν από κοινού με επίσημες δηλώσεις, αμέσως μετά την κύρωση της σύμβασης παραχώρησης στη βουλή, τις επιφυλάξεις τους για τη διεκδίκηση των συμφερόντων του Δήμου και των δημοτών με κάθε ένδικο μέσο.

Οι επικαλούμενες τώρα εκπλήξεις και αγανακτήσεις δεν συνιστούν διεκδικήσεις και δεν παραγράφουν ευθύνες ούτε απαλλάσσουν υπευθύνους, που οφείλουν ξεπερνώντας το Σύνδρομο του Πιλάτου να αποδεχτούν ότι, δε φταίνε άλλοι για τις επιλογές και χειρισμούς, των Δημοτικών αρχών που οδήγησαν στον αποκλεισμό του Δήμου σε ένα αναπτυξιακό έργο, στο οποίο ήταν το μοναδικό έτερο συμβαλλόμενο μέρος.

Σε ανοικτή επιστολή στις 28-12-2019 στο νυν Δήμαρχο, που και αυτή παραμένει αναπάντητη για λόγους, που ο κ. Δήμαρχος οφείλει να εξηγήσει, επισημάνθηκε ότι, οι συνέπειες της κυβερνητικής αναξιοπιστίας, δεν συνεπάγονται ούτε βέβαια δικαιολογούν απαισιοδοξία για επίτευξη των Δημοτικών στόχων και σκοπών, εάν και εφόσον με νέες εμπεριστατωμένες επιλογές της Δημοτικής αρχής και τεκμηριωμένες αποφάσεις του Δημοτικού Συμβουλίου, η Δημοτική αρχή θεμελιώσει νέο διεκδικητικό πλαίσιο και αναδείξει αναπτυξιακό όραμα, που θα σχετίζονται άμεσα με τη λειτουργία και την εκμετάλλευση του νέου πολιτικού αεροδρομίου.

Εμπεριστατωμένες επιλογές της Δημοτικής αρχής και τεκμηριωμένες αποφάσεις του Δημοτικού Συμβουλίου χωρίς το συμβουλευτικό έργο εμπειρογνωμόνων, Ειδικών συμβούλων και των συμπερασμάτων Αναπτυξιακού Συνεδρίου, που προτείνεται στην επιστολή, δεν μπορούν να υπάρξουν.        Οι αναπάντητες ανοικτές επιστολές αναδεικνύουν αφωνίες, που αρκέστηκαν στο  «ό γέγονε» και απαξίωσαν το «δυνατόν γενέσθαι» αλλά και σιωπές, που εξάγνισαν  το παρελθόν και σκότωσαν το μέλλον του τόπου.

* Ο Μανώλης Κομπολάκης είναι τ. Δημοτικός Σύμβουλος.
1  Τα αναφερόμενα αποτελούν ανυστερόβουλες και ανιδιοτελείς σκέψεις, για να θυμούνται οι παλιοί και να μαθαίνουν οι νέοι, που δεν έχουν σκοπό να κρίνουν πρόσωπα, τα οποία εκτιμώ, αλλά τις πράξεις τους, ως υποκείμενα δημόσιας κριτικής, στο πλαίσιο της άποψης «κάθε πολίτης έχει δικαίωμα να απαιτεί, καθήκον να κρίνει και υποχρέωση να σέβεται τις αποφάσεις της πλειοψηφίας».

 

Μπορεί επίσης να σας αρέσει