Μεταναστευτικό: Ένας ακήρυκτος πόλεμος

149

Έχουν περάσει επτά μήνες μετά τις εκλογές καθώς η πολυσυζητημένη εντυπωσιακή κυβερνητική πολιτική εκκίνηση στην αντιμετώπιση καίριων προβλημάτων καθημερινότητας και επιτυχημένων νομοθετικών παρεμβάσεων, εξανεμίζεται σε τέτοιο σημείο που κοντεύει να ξεχαστεί.

Ο λόγος είναι ότι ο μύθος που είχε καλλιεργηθεί πριν από τις εκλογές ότι υπάρχουν και μπορεί να λειτουργήσουν συγκεκριμένα σχέδια αντιμετώπισης του προσφυγικού – μεταναστευτικού ζητήματος έχει διαλυθεί. Η κατάσταση γίνεται κάθε μέρα χειρότερη αφού οι μεταναστευτικές ροές συνεχίζονται και στα νησιά του Βόρειου Αιγαίου διαβιούν κάτω από άθλιες συνθήκες περισσότεροι από 50.000 μετανάστες.

Οι ευθύνες της προηγούμενης κυβέρνησης για το αναφερόμενο θέμα είναι γνωστές, έχουν διατυπωθεί και έχουν καταλογιστεί. Σήμερα αποδεικνύεται στην πράξη ότι η κυβέρνηση δεν είχε αποτελεσματικό σχέδιο για τη λύση του προβλήματος. Ή μήπως δεν υπήρχε λύση και πρέπει άμεσα να αναζητήσει καλύτερο τρόπο για τη διαχείρισή του;

Στην ουσία η επιτυχία ή η αποτυχία του κυβερνητικού σχεδιασμού εξαρτάται από τις προθέσεις του Ερντογάν γιατί εάν συνεχιστούν οι αφίξεις 500 μεταναστών την ημέρα από την Τουρκία, είναι βέβαιο ότι μέχρι το καλοκαίρι η κατάσταση θα είναι ανεξέλεγκτη.

Η αλήθεια είναι πάντα πικρή όμως στην περίπτωση του μεταναστευτικού καίει ακόμη περισσότερο. Οι δηλώσεις περί φύλαξης ή το κλείσιμο των συνόρων είναι ενδιαφέρουσες και ακούγονται ωραία σε εκείνους που δεν γνωρίζουν την πραγματικότητα. Δεν κλείνουν έτσι απλά τα θαλάσσια σύνορα, όπως αυτό συμβαίνει στη φύλαξη των χερσαίων συνόρων. Στη θάλασσα τα πράγματα είναι εντελώς διαφορετικά και αυτό το γνωρίζουν καλά τα πληρώματα των περιπολικών σκαφών του Λιμενικού Σώματος. Η τήρηση των κανόνων περί αποτροπής δεν έχει αποτέλεσμα, καθώς οι υποχρεώσεις της Ελλάδας από τις διεθνείς συμβάσεις στην έρευνα και διάσωση στη θάλασσα θεωρούνται δεδομένες. Μόνο με πολεμικό βίαιο τρόπο θα μπορούσε να γίνει αποτροπή των εκατοντάδων μεταναστών που επιχειρούν καθημερινά να περάσουν από την Τουρκία στην Ευρώπη μέσω της χώρας μας, κάτι που για μια σύγχρονη ευρωπαϊκή χώρα θεωρείται αδιανόητο.

Για τους λόγους αυτούς δεν χρειάζονται αντιδράσεις και βαρύγδουπες κουβέντες που σύντομα πέφτουν στο κενό. Απαιτείται προσγείωση στην πραγματικότητα και να τρέξει με γρήγορους ρυθμούς η υλοποίηση του κυβερνητικού σχεδίου.

Σίγουρα δεν είναι η ιδανικότερη λύση η δημιουργία δεκάδων δομών στην ηπειρωτική χώρα, όμως θα δώσει μια μικρή ανάσα στα νησιά του Βόρειου Αιγαίου.

Είναι απαράδεκτο την ίδια ώρα που οι Έλληνες κατηγορούν τους Ευρωπαίους ότι δεν δείχνουν αλληλεγγύη, οι περισσότεροι περιφερειάρχες και δήμαρχοι να μην επιδεικνύουν εθνική αλληλεγγύη στα νησιά του Αιγαίου αρνούμενοι κέντρα φιλοξενίας στις περιοχές τους. Όσο καθυστερεί η υλοποίηση του κυβερνητικού σχεδίου τόσο περισσότερο το πρόβλημα θα γιγαντώνεται. Πρέπει να γίνει η κατασκευή των κέντρων φιλοξενίας και παράλληλα να ξεκινήσει η καταγραφή – εξέταση των αιτήσεων του ασύλου σύμφωνα με το νόμο που έχει ψηφιστεί, για την επιστροφή των μεταναστών στην Τουρκία ή στις χώρες καταγωγής τους. Η λειτουργία προσωρινών κλειστών κέντρων παραμονής μεταναστών μέχρι τον επαναπατρισμό τους δεν είναι λύση αρεστή στους ίδιους τους μετανάστες και θα λειτουργήσει αποτρεπτικά στο μέλλον για εκείνους που φιλοδοξούν να περάσουν με τον ίδιο τρόπο στην Ελλάδα. Η πρόταση της Π.Ε.Δ. Κρήτης για την επανάληψη του προγράμματος υποδοχής μεταναστών και προσφύγων, με τη διάθεση κατοικιών όπως έγινε πριν από τρία χρόνια στην Κρήτη, πρέπει να αποφευχθεί. Μπορεί η αντιμετώπιση να θεωρείται ανώδυνη και κοινωνικά αποδεκτή, όμως αποδεικνύεται λανθασμένη γιατί γίνεται αρεστή και λειτουργεί ελκυστικά για τους μετανάστες του μέλλοντος αυξάνοντας τις μεταναστευτικές ροές. Μετά την αποσυμφόρηση των νησιών το θέμα των επαναλαμβανόμενων μεταναστευτικών ροών από την Τουρκία, πρέπει να απασχολήσει σοβαρά και τους Ευρωπαίους και τους Έλληνες. Γιατί το μεταναστευτικό δεν είναι ένα απλό κοινωνικό πρόβλημα στη σύγχρονη εποχή, πρόκειται για ένα προμελετημένο σχέδιο επίθεσης, ένας ακήρυκτος πόλεμος εναντίον της Ελλάδας και της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Μπορεί επίσης να σας αρέσει