Το αέρινο άγγιγμα της δεξιοτεχνίας

555

Απολαύσαμε προχθές βράδυ, 10/12/2019,  τη νεαρή βραβευμένη πιανίστρια Νεφέλη Μούσουρα στο ρεσιτάλ που διοργανώθηκε στο πλαίσιο των «Πολιτιστικών Δράσεων του Δήμου Ηρακλείου» στη Βασιλική του Αγίου Μάρκου, ένα ρεσιτάλ που αποτελεί την έναρξη του κύκλου εκδηλώσεων με το γενικό τίτλο «ΦΕΣΤΙΒΑΛ ΠΙΑΝΟΥ»,   10-12/11/2019.

Παρά το τσουχτερό κρύο, τη βροχή και τις άδειες καρέκλες της αίθουσας, η νεαρή πιανίστρια κατάφερε να μας θερμάνει με τη φλόγα, τον κρυστάλλινο ήχο και την αέρινη αύρα της. Πολυβραβευμένη, με καριέρα διεθνή, άρτια τεχνικά, μεταπηδούσε από τα πιο αιθέρια pianissimo του Μozart στα πιο βαθιά, μεστά fortissimo του F.Listz με τη χάρη και την απαλότητα ενός φτερού στον άνεμο.

Η στάση και η κινησιολογία της χορογραφούσε μια εκφραστικότητα που ανέδυε στοχασμό πιο ώριμο από το νεαρό της ηλικίας της, ενώ η νεραϊδένια της αύρα μετέδιδε ταπεινότητα και γλυκύτητα στον χώρο.

Το «ταξίδι της από τον Κλασικισμό στον Ιμπρεσιονισμό»  αφορμήθηκε από τον αγαπημένο της (και λόγω σπουδών της -όπως και η ίδια είπε- στο Salzburg) W.A.Mozart, στον οποίο επέδειξε την τεχνική της αρτιότητα στη νεανική Σονάτα για πιάνο No. 5 σε Σολ μείζονα, K. 283  του 1774, ενώ η παιδική -και δική της- σπίθα αναδείχθηκε και ρεπερτοριακά με την επιλογή του έργου «12 Παραλλαγές πάνω στο θέμα “Φεγγαράκι μου λαμπρό” (Mozart, Twelve Variations on “Ah vous dirai-je, Maman”, K. 265/300e).

Το έργο αυτό του 1781 ή 1782 περιλαμβάνει 12 παραλλαγές πάνω στο γαλλική φολκλορική μελωδια “Αh! Vous dirai-je maman” που κυκλοφορεί από το 1761 και τροφοδοτεί μελωδικά πολλά παιδικά τραγούδια (“Baa,baa,black sheep”, “The Alphabet song”),αλλά και το πασίγνωστο «Φεγγαράκι μου λαμπρό».   Mε τα πιο απλά υλικά σκιαγραφεί ο συνθέτης μια αυτοπροσωπογραφία της παιδικής, αλλά και της τραγικής (παραλλαγή 9) διττής φύσης του.

Η εισαγωγή στον Ιμπρεσσιονισμό έγινε μέσα από το άκρως απαιτητικό έργο του Γάλλου Claude Debussy “Estampes” (Eκτυπώσεις), L.100, 1903. To έργο σε τρία μέρη μας ταξιδεύει στις εξωτικές« Pagodes (Παγόδες)» της Ινδονησίας στο πρώτο πεντατονικό μέρος,  στη Γρανάδα της  Ισπανίας, με τις αραβικές κλίμακες και τον ήχο της κιθάρας στο “La soirée dans Grenade” (Βράδυ στη Γρανάδα) (2ο), ενώ στο 3ο μέρος «Jardins sous la pluie» (Κήποι στη Γρανάδα) ο συνθέτης απεικονίζει  έναν κήπο στη Νορμανδία κατά τη διάρκεια μιας εξαιρετικά βίαιης καταιγίδας, ζωγραφίζοντας ηχητικά τους ήχους του ανέμου, τις σταγόνες τις βροχής, αλλά και τη βιαιότητα της μαινόμενης καταιγίδας.

Στο απαιτητικό αυτό έργο- πρόκληση για τους πιανίστες-  η Νεφέλη Μούσουρα ανέδειξε επιτυχημένα την πλαστικότητα των μελωδικών γραμμών, τον μινιμαλισμό της αφαίρεσης και της ιμπρεσσιονιστικής θολής αποτύπωσης.

To ρεσιτάλ περιέλαβε, επίσης, και τη Fantasie Improptue του Fr. Chopin, έργο που αποδόθηκε με όγκο και εκφραστικό σώμα, αλλά και την Tarantella (Venezia e Napoli)  from “Années de Pèlerinage” (Χρόνια Προσκυνήματος) του Franz Listz (1861), ένα επίσης έργο” ‘ταξιδιωτικών” αναμνήσεων, εμπνευσμένο από τη Νουβέλα  «Μαθητεία Wilhelm Meister’s» του J. W. Goethe, έργο ιδιαίτερα δεξοτεχνικό με ένα πιάνο-ορχήστρα που ανακαλεί τα εμβληματικά κοντσέρτα του Λιστ για πιάνο.

Η Νεφέλη Μούσουρα ισορρόπησε άριστα ανάμεσα στο συναίσθημα και τη συγκράτησή του, τη δεξιοτεχνία και την ευαισθησία, τη χάρη και τη τεχνική, την εκφραστικότητα και τη λιτότητα με τρόπο μαγευτικό.

Κι αν η τέχνη –όπως λέει η ίδια- υπάρχει για να «απαλύνει τις ατέλειες του κόσμου», η δική της ερμηνευτική τέχνη  οδήγησε τους -ομολογουμένως λίγους τυχερούς-ακροατές  σε μια εσωτερική ευφορία και ανάταση!

Ήταν τιμή για την πόλη μας να τη φιλοξενήσει!

*Η  Ευγενία Ψαρουδάκη είναι καθηγήτρια πιάνου στο Μουσικό Σχολείο Ηρακλείου, σολίστ πιάνου και ιστορικός τέχνης

 

Μπορεί επίσης να σας αρέσει