Στον απόηχο των εκλογών, μια ψύχραιμη αποτίμηση

389

Οι βουλευτικές μας εκλογές, σύμφωνα με τους συνταγματολόγους, αποτελούν τον ακρογωνιαίο λίθο του αντιπροσωπευτικού μας συστήματος, ενώ, σύμφωνα με τον ελληνικό λαό, αποτελούν γιορτή για την δημοκρατία. Κατά συνέπεια πρέπει οι πολίτες να τις προσέχουν σαν τα μάτια τους συμμετέχοντας σ’αυτές και πραγματοποιώντας την επιλογή των εντελώς ανεπηρέαστα από καλοθελητές.

Πολύ περισσότερο όμως πρέπει να τις σέβονται και να τις προσέχουν οι ίδιοι οι πολιτικοί μας αποφεύγοντας να ζητούν κάθε μέρα την διενέργεια εκλογών, γιατί στο τέλος τις ευτελίζουν και τις υποβαθμίζουν. Μ’αυτό τον τρόπο δημιουργούνται εκφυλιστικά φαινόμενα, που σταδιακά οδηγούν σε ολέθρια αποτελέσματα. Οι εμπειρίες πάντως του ελληνικού λαού από αλλεπάλληλες εκλογικές αναμετρήσεις δεν είναι ευχάριστες.

Προς τούτο υπενθυμίζω τις συνεχόμενες εκλογές των ετών 1963 με 1964 και των ετών 1989 με 1990 και τις διαδοχικές εκλογές του 2012, στις 6-5-12 και 17-6-2012. Οι πρώτες οδήγησαν, ως γνωστόν, στα Ιουλιανά και στην χούντα, ενώ οι δεύτερες σε σωρεία σκανδάλων. Όσον αφορά τις τελευταίες, αυτές οδήγησαν στα μνημόνια και στη σφαγή των συνταξιούχων, των μισθωτών και των ελεύθερων επαγγελματιών.

Κάποτε πρέπει να μάθουν οι κύριοι αυτοί ότι οι εθνικές εκλογές είναι εθνικές εκλογές και όχι εκλογές πολιτιστικού συλλόγου. Πρέπει ακόμη να μάθουν ότι ο βίος της Ελληνικής Βουλής είναι τετραετής και όχι μονημερίτικος. Δυστυχώς προς ψόγο κατηγορία μας υπήρξε και βουλή μιας μέρας, ο πρόεδρος της οποίας άρπαξε την ευκαιρία να διορίσει την κόρη του. Πρόκειται για εκείνον, που ως υπουργός Δημόσιας Τάξης, μίλησε για τον στρατηγό άνεμο…

Πρέπει ακόμη να μάθουν να σέβονται το σύνταγμα και τους νόμους, χωρίς καπρίτσια και μαγκιές, όπως συνέβαινε κατά το παρελθόν. Τέλος οι πολιτικοί μας θα πρέπει να μάθουν να έχουν πειστικό και απέριττο λόγο. Προεκλογικά, όσες φορές έτυχε να παρακολουθήσω πολιτικές συζητήσεις στην τηλεόραση, διαπίστωσα ότι όλοι ήσαν λαλίστατοι, αλλά για τα πραγματικά προβλήματα δεν γινόταν λόγος από κανένα.

Ήσαν όλοι εκτός θέματος. Ο διευθύνων την συζήτηση σε κάθε μία από τις εκατοντάδες τηλεοπτικές ομάδες, στα κρατικά και ιδιωτικά κανάλια, άφηνε τον καθένα να δίδει απαντήσεις άσχετες με την ερώτηση, το αντικείμενο και τα προβλήματά μας, είτε από ευγένεια, είτε από αδυναμία να επιβληθεί στους καλεσμένους του, είτε κατόπιν προγενέστερης διακομματικής συμφωνίας.

Πειστικό και απέριττο λόγο προεκλογικά άκουσα μόνο από τον Δημήτρη Κολάτο, ο οποίος ακούγοντας τους συνομιλητές του να ομιλούν περί ανέμων και υδάτων είπε, αν θυμούμαι καλά, ότι στη Θράκη οι Μουσουλμάνοι ουρλιάζουν, ότι ζητούν ανεξαρτησία της Θράκης και ότι ο καθένας γεννά πάνω από τέσσερα παιδιά, ενώ οι Έλληνες μεγαλώνουν σκυλιά». Μ’ αυτό τον άμεσο, σαφή και πλήρη λόγο, ο συγκεκριμένος υποψήφιος βουλευτής έθιξε το μεγάλο πρόβλημα της Θράκης, της υπογεννητικότητας μας και του μικροαστισμού μας.

Παρά το γεγονός ότι δεν έχουν περάσει ούτε τέσσερεις μήνες από την διενέργεια των εκλογών, εντούτοις στον απόηχο αυτών μου έχει δημιουργηθεί η εντύπωση ότι ο ελληνικός λαός έχασε μια ακόμη ευκαιρία για αλλαγή.

Τούτο προκύπτει αβίαστα από το γεγονός ότι η τωρινή κυβέρνηση προσπαθεί να κτίσει ένα νεοφιλελεύθερο κράτος, αφού βουλευτές της προτείνουν το ποσό των 37.000.000.000,00 €, που παρέλαβε από την προηγούμενη κυβέρνηση, να καταβληθεί στις τράπεζες, ενώ οι ίδιες οι τράπεζες πρόσφατα ανακοίνωσαν παράνομα και αυθαίρετα μια σειρά χρεώσεων, που φθάνουν στο σημείο να πληρώνονται και για κάθε ερώτηση.

Προκύπτει ακόμη από την καθημερινή παραβίαση των εργατικών δικαιωμάτων, δεδομένου ότι εκ των ελεγκτικών μηχανισμών, άλλοι καταργούνται και άλλοι αποδυναμώνονται.

Παράλληλα μέσα στις πρώτες εκατό μέρες η ίδια η κυβέρνηση μάς έχει πείσει ότι η προεκλογική της εκστρατεία στηρίχτηκε στο ψέμα και στην υποκρισία. Η αρχή έγινε με τα πρόσφατα γεγονότα της Χαλκιδικής, που τα απέδωσε στον άνεμο των 11 μποφόρ, ενώ το προηγούμενο καλοκαίρι έκανε τυμβωρυχία για τα γεγονότα στο Μάτι, καίτοι ο αέρας των 12 μποφόρ λαμπάδιασε την Αττική μέσα σε πέντε λεπτά.

Το ίδιο έχει πράξει και με την συμφωνία των Πρεσπών αποκαλώντας σήμερο τα «Σκόπια», «Βόρεια Μακεδονία», ενώ ένας λαλίστατος υπουργός δηλώνει ότι η Novartis δίδει χρήματα όχι μόνο στους γιατρούς αλλά και στους πολιτικούς.

Η μεγάλη ευκαιρία πάντως για όλους εκείνους που επεδίωκαν πολιτικές μεταβολές στην Ελλάδα χάθηκε από την προηγούμενη κυβέρνηση, η οποία κατά γενική ομολογία κυβέρνησε μάλλον δεξιά παρά αριστερά.

Μπορεί, βέβαια, κατά τη διάρκεια της διακυβέρνησής του ο προηγούμενος πρωθυπουργός να είχε μεγάλες επιτυχίες, όμως ο ελληνικός λαός δεν είδε την γραφειοκρατία να πατάσσεται, δεν είδε να τιμωρούνται οι κλέφτες ούτε να επιστρέφονται τα κλεμμένα. Μία τιμωρία, καμία τιμωρία και καμία επιστροφή, κατά το «unus testis, nullu stestis».

Από τον απόηχο των τελευταίων εκλογών μού έχει δημιουργηθεί ακόμη η εντύπωση ότι ο απελθών πρωθυπουργός απορεί για το εκλογικό αποτέλεσμα, το οποίο ομολογουμένως ήταν δίκαιο και αναμενόμενο. Πρέπει όμως να γνωρίζει ότι τιμωρήθηκε για τους λόγους που προανέφερα και όχι επειδή δεν κατάργησε τα μνημόνια με ένα νόμο και με ένα άρθρο.

Εξ’ άλλου είναι γνωστό ότι αυτή η φράση αποτελεί έκφραση υπερβολής. Ο ίδιος ο Ροΐδης τη χρησιμοποίησε για να θίξει με τον πιο εύστοχο τρόπο την μη εφαρμογή των νόμων, ενώ ένας φίλος του Σόλωνα, ο Σκύθης Ανάχαρσης τον 6° π.Χ. αιώνα, χρησιμοποίησε άλλο σχήμα λόγου για να θίξει το ίδιο πρόβλημα, παρομοιάζοντας την δικαιοσύνη με τον ιστό της αράχνης, που πιάνει μόνο μύγες και κουνούπια.

Η αλήθεια πάντως είναι ότι δικαιούταν μια ακόμη τετραετία αφού παρέλαβε άδεια ταμεία και παρέδωσε 37.000.000.000 ευρώ, αφού η συνθήκη των Πρεσπών είχε θετικά αποτελέσματα, αφού χειρίσθηκε άψογα τα Ελληνοτουρκικά και αφού η συνένωση των ταμείων (ΕΦΚΑ) ήταν μια τεράστια επιτυχία. Τεράστια επιτυχία θεωρείται και η σύνταξη του νέου ποινικού νόμου, αν λάβομε υπ’οψη ότι ο προηγούμενος ίσχυε από τον Αύγουστο του 1950 μέχρι χθες και ότι η πρώτη νομοπαρασκευαστική επιτροπή συστάθηκε το 1911 επί Βενιζέλου.

Πράγματι, την ευκαιρία την δικαιούταν. Εδώ την έδωσε ο λαός σ’εκείνους που υπέγραψαν την συνθήκη της Ζυρίχης και του Λονδίνου, το 1959 και το 1960 αντίστοιχα, σ’εκείνους που δημιούργησαν προβλήματα στην Κύπρο και στο Αιγαίο, σ’εκείνους που αναφώνησαν «mea culpa», σ’εκείνους που δημιούργησαν το σκάνδαλο Κοσκωτά, την ληστεία του Χρηματιστηρίου και τα σκάνδαλα Ζαχόπουλου, Βαρθολομαίου και Βατοπεδίου.

 

*Ο Δημοσθένης Μαρκατάτο είναι συνταξιούχος δικηγόρος

 

Μπορεί επίσης να σας αρέσει