Τόσο… ΑΝΤΡΑΣ που το παντελόνι στην περιοχή του καβάλου είχε ξεσκιστεί

ΤΟ ΣΤΙΓΜΑ ΤΗΣ ΗΜΕΡΑΣ

1.248

 

Και αφού ποδοπάτησε το… σκουπίδι, πέρασε το χέρι του στη μέση της καλής του και έφυγαν με το κεφάλι ψηλά.

Είναι 5 τα ξημερώματα σε γνωστό “αφτεράδικο” του Ηρακλείου. Ξενύχτηδες της μπάρας αλλά και του νυχτοκάματου στήνονται στην ουρά για παραγγελία. Να «φαρμακώσουν» κάτι στα γρήγορα να… στρώσει το στομάχι από το αλκοόλ.

Ο ορεσίβιος τύπος της ιστορίας μας είναι συν-πλην 45. Το μαύρο πουκάμισο είναι ανοιχτό σχεδόν μέχρι τον ομφαλό. Ρουφάει το τσιγάρο σαν να μην υπάρχει αύριο και στο ίδιο χέρι κρατάει μπεγλέρι. Ρίχνει ένα καυτό φιλί στην συνοδό του και έπειτα με βήμα βαρύ κινείται προς την ταμία να παραγγείλει για τον ίδιο και την καλή του, η οποία στέκεται πιο πίσω,  πάνω στις 12ποντες γόβες της. Φτιάχνει λίγο το μαλλί, το κραγιόν στα χείλη και ρίχνει επιτηδευμένα ανέμελες ματιές.

Ο τύπος έχει ολοκληρώσει την παραγγελία όταν στο ταμείο πλησιάζει ένας Πακιστανός. «Αυτά που πήρε ο κύριος θα ήθελα και εγώ» είπε χαμηλόφωνα. «Περιμένετε να τελειώσω με τον κύριο και θα σας εξυπηρετήσω» του είπε η υπάλληλος. «Ναι, ναι, συγνώμη! Απλά δεν ήξερα πώς να παραγγείλω τα ίδια» δικαιολογήθηκε ο νεαρός Πακιστανός και έκανε αμέσως πίσω.

Ήταν όμως  πολύ αργά… Ο τύπος που ήδη στεκόταν στο ταμείο τον είχε αρπάξει από το λαιμό και άρχισε να χτυπάει το κεφάλι του στον τοίχο. Μπουνιές, κουτουλιές, κλωτσιές. «Εμένα, ρε βρωμιάρη, τόλμησες να προσβάλεις; Παλιοσκουπίδι; Γαμ… και τον Αλλάχ σου και την οικογένεια σου και σένα μαζί…».

Ο νεαρός αλλοδαπός σοκαρισμένος άρχισε να κλαίει. Δεν είχε ούτε καν τη δύναμη να αντισταθεί… Έκλαιγε και το μόνο που επαναλάμβανε είναι «συγνώμη κύριε, συγνώμη κύριε».

Η καλή του παρέμενε σταθερά απαθής πάνω στις 12ποντες γόβες της. Και δεκάδες άλλοι που περίμεναν στην ουρά απλώς κοιτούσαν…  «Τι σου έκανε ο άνθρωπος και τον χτυπάς έτσι;» τόλμησαν να τον ρωτήσουν δύο πιτσιρικάδες και λίγο έλειψε να τους ξυλοκοπήσει και εκείνους. Και αφού ποδοπάτησε το… σκουπίδι, πήρε την τσάντα με την παραγγελία, πέρασε το χέρι του στη μέση της καλής του και έφυγαν με το κεφάλι ψηλά. Είχε μόλις αποδείξει ότι δεν ήταν απλώς ένας άνδρας αλλά ΑΝΤΡΑΣ… Τόσο ΑΝΤΡΑΣ που το παντελόνι του στην περιοχή του καβάλου είχε ξεσκιστεί…

Μπορεί επίσης να σας αρέσει