ΓΙΩΡΓΟΣ ΚΟΥΤΣΑΚΗΣ: “Όποιος δεν έχει ρίζες δεν έχει τίποτα”

963

Συναντηθήκαμε ένα αυγουστιάτικο πρωινό στο γραφικό χωριό, τον Κουσέ, σ’ ένα όμορφο χώρο υγείας, θα έλεγα, κι ευεξίας, το ΒΟΤΑΝΟ. Είναι ένας ξεχωριστός άνθρωπος που συνταιριάζει τη Τέχνη με τον Άνθρωπο. Έχει πάντα – όπως λέει χαρακτηριστικά ο ίδιος – κέντρο της κοσμοθεωρίας του τον Άνθρωπο και γύρω από αυτόν οι Τέχνες σεργιανίζουν για να ολοκληρωθεί το Σύμπαν.

Πολυπράγμων ο Γιώργος Κουτσάκης, της γραφίδας του ακούραστος εργάτης,   ως μέλος του Δ.Σ. της ΠΑΔΕ [Παγκρήτια Δημοσιογραφική Ένωση] των ΜΜΕ.

Καθισμένοι στο τραπεζάκι μπροστά από «ξύλινες ματιές» και με θέα τον κόσμο της Κρήτης ολάκερης, αρχίσαμε την όμορφη κουβέντα μας ήσυχα κι απλά, δροσίζοντας την ψυχή μας με αφεψήματα κι αρωματικά βότανα.

Διαβάζοντας το τόσο πλούσιο βιογραφικό σας μαγεύτηκα, εσείς δε σταματάτε στο συγκέρασμα της Υγείας και της Τέχνης,  αλλά μεταφέρετε όλη τη μαγεία της Κρήτης μας, διανθίζοντάς την και διαλαλώντας την στα πέρατα του κόσμου μέσω αυτής της καλλιτεχνικής οδού, δεν είναι έτσι;

Πάνω απ’ όλα οι ρίζες μας είναι αυτό που μας συνοδεύει σ’ όλη μας τη ζωή, από την αρχή που μεγαλώνουμε μέχρι να φύγουμε από τη ζωή. Θεωρώ ότι όποιος δεν έχει ρίζες δεν έχει ΤΙΠΟΤΑ! Και αυτές οι ρίζες μας, μάς συνοδεύουν σ’ όλη μας την πορεία, σ’ όλο μας τον βίο.

Εγώ ξεκίνησα από το χώρο της υγείας – επαγγελματικά εννοώ – και είμαι μέχρι σήμερα.

Δηλαδή, τι ακριβώς κάνετε;

Είμαι στον τομέα της επικοινωνίας και δημοσίων σχέσεων στο χώρο της υγείας του νοσοκομείου « Μετροπόλιταν».

Πολύ ενδιαφέρον, λοιπόν;

Ναι, όντως πολύ ενδιαφέρον γιατί είναι ένα νοσοκομείο με πολύ μεγάλες δυνατότητες. Εκεί σώζονται ζωές, γιατί γίνονται πάρα πολύ εξειδικευμένα πράγματα μέσω της ρομποτικής ιατρικής.

Πιστεύω πως πρέπει να είμαστε κοντά στον κόσμο, στον άνθρωπο, στον συνάνθρωπό μας. Να βοηθάμε τον κόσμο. Η δοτικότητα θεωρώ είναι το άλφα και το ωμέγα…

Βέβαια, μπορέσατε να συγκεράσετε την Υγεία με την Τέχνη, όπως είπατε. Για πείτε μου λιγάκι την εμπειρία σας με τον καλλιτεχνικό κόσμο του θεάτρου και του κινηματογράφου, κυρίως του παλιού, με την λάμψη που τον σκεπάζει.

Το έχω πει και σε παλαιότερες συνεντεύξεις, η λάμψη τόσο των επώνυμων όπως και όλων ημών είναι εφήμερη. Ό,τι λάμπει κάποια στιγμή θα σβήσει. ‘Άρα λοιπόν καταλήγουμε ότι όλα  μέσα στη ζωή μας είναι εφήμερα. Δε λέω – προς Θεού – ότι πρέπει να είμαστε ασυνείδητοι, πρέπει βεβαίως να είμαστε ευσυνείδητοι κι ό,τι κάνουμε να το κάνουμε σωστά και δεν πρέπει να έχουμε εγωισμό. Νομίζω πως ο εγωισμός είναι το χειρότερο ελάττωμα του ανθρώπου. Δηλαδή πιστεύω πως πρέπει να είμαστε κοντά στον κόσμο, στον άνθρωπο, στον συνάνθρωπό μας. Να βοηθάμε τον κόσμο. Η δοτικότητα θεωρώ είναι το άλφα και το ωμέγα…

Πολλαπλασιάζει τη χάρη που σου έχει δώσει η φύση!

Εγώ θα μιλήσω για τον εαυτό μου που ξέρω. Εγώ θέλω να δίνω στους ανθρώπους. Ο χώρος της υγείας στον οποίο εργάζομαι είναι λειτούργημα κι όχι επάγγελμα και γι’ αυτό πρέπει ν’ αγαπάμε τον άνθρωπο. Σ’ αυτό το σημείο θα αναφέρω έναν εκλεκτό επιστήμονα και άνθρωπο πάνω απ’ όλα, τον κο Δημόπουλο Αθανάσιο, είναι διευθυντής Ακτινοθεραπευτικής Ογκολογίας στο νοσοκομείο «Μετροπόλιταν». Τον σέβομαι και τον εκτιμώ πρώτα απ’ όλα σαν άνθρωπο, γιατί είναι δοτικός στους ανθρώπους, με πολύ σεβασμό στον ασθενή. Επιπρόσθετα, αξίζει να σημειωθεί το πόσο συμβάλει ο κος Δημόπουλος στην εξέλιξη του τομέα της Ακτινοθεραπείας προάγοντας νέες τεχνικές, για τη γρηγορότερη και πιο ενδελεχή ιατρική εξέταση για τη θεραπεία του ασθενούς.

Σπάνια συναντάμε σήμερα τέτοιες προσωπικότητες. Υπάρχουν άνθρωποι και άνθρωποι σε όλους τους τομείς, θεωρώ ότι όλοι οι άνθρωποι έχουν καλά και κακά στοιχεία. Εκτιμώ και σέβομαι τους ανθρώπους που δίνονται στον συνάνθρωπό και πόσον μάλλον όταν έχεις να κάνεις με την υγεία και με μια τέτοια δύσκολη ειδικότητα, την Ακτινοθεραπεία που γίνεται γι’ αυτή την επάρατο νόσο -τον καρκίνο- από τον οποίο βασανίζονται οι άνθρωποι.

Σ’ αυτό το σημείο ας περάσουμε στην Τέχνη, που σας έχει μαγέψει χρόνια τώρα…

Είχα μια σκέψη αναφορικά μ’ ένα αφιέρωμα – σε συνεργασία των μουσικών  της Κρήτης – αφιλοκερδώς, στο Σπίτι του Ηθοποιού. Τη συζήτησα με την κα Φόνσου κι εκείνη δέχτηκε με μεγάλη χαρά.

Το Σπίτι του Ηθοποιού είναι ένας χώρος που έχει ιδρύσει η Άννα εδώ και πολλά χρόνια! Είναι ένας χώρος που πιστεύω πως χρειαζόταν για τους ανθρώπους της Τέχνης, γιατί δυστυχώς υπάρχουν άνθρωποι που ενώ λάμψανε στα φώτα της δημοσιότητας, ξαφνικά έπεσε η αυλαία χωρίς οικονομικές απολαβές, χωρίς ιδιαίτερα χρήματα στην άκρη για να μπορούν να πορευτούν όταν πέσει η αυλαία. Γιατί ό,τι κι αν κάνουμε, κάποια στιγμή η αυλαία θα πέσει σε όλους μας.

Το Σπίτι του Ηθοποιού είναι ένα ξενοδοχείο! Όποιοι μένουν μέσα έχουν το δωμάτιό τους, τα ρούχα τους. Η Άννα έχει καταφέρει να έχει εξασφαλίσει τα φαγητά σε καθημερινή βάση. Θα ήθελα να κάνω μια διευκρίνιση, δεν είναι ένα γηροκομείο, είναι ένας χώρος όπου μένουν άνθρωποι που μπορούν να εξυπηρετηθούν. Δεν υπάρχει προσωπικό να μπορεί να τους εξυπηρετεί όταν θα είναι στο κρεβάτι.

Πώς το δέχτηκαν και αποδέχτηκαν την ιδέα σας για συνεργασία οι  καλλιτέχνες;

Αμέσως! Οι καλλιτέχνες της Κρήτης εννοείτε;

Τόσο οι  Κρήτες καλλιτέχνες,  όσο και οι ηθοποιοί;

Πολύ καλά, όποιον κι αν έχουμε πάρει στο τηλέφωνο, από τον Βασίλη Σκουλά έως τη νεότερη γενιά καλλιτεχνών, όλοι αποδέχονται με μεγάλη χαρά. Κανείς δεν είναι αρνητικός και ευχαριστούμε πολύ όλο τον καλλιτεχνικό κόσμο της Κρήτης γιατί είναι κοντά και στους ηθοποιούς. Και η μια πλευρά και η άλλη είναι άνθρωποι της Τέχνης. Δεν έχει σημασία αν πρεσβεύουν διαφορετικά  είδη τέχνης, μουσικής και δραματικής, δηλαδή. Γιατί το θέατρο χωρίς τη μουσική είναι φτωχό. Θεωρώ δηλαδή ότι όλοι αυτοί είναι μια μεγάλη ομάδα καλλιτεχνών και δεν ξεχωρίζουμε τους ηθοποιούς απ’ τους μουσικούς, ούτε από τους γλύπτες. Όλοι είναι άνθρωποι της Τέχνης.

Τελειώνοντας την όμορφη κουβέντα μας, τι άλλο θα μπορούσατε να μας πείτε;

«Και η Υγεία είναι Τέχνη, ο χειρουργός είναι αριστοτέχνης αν δεν έχεις αυτό το ταλέντο, δεν μπορείς να κάνεις τίποτα». Κι όλα με ανιδιοτέλεια!. Αν κάνεις κάτι για να σου το ανταποδώσουν, τότε μην το κάνεις.

ΑΣ ΕΝΩΣΟΥΜΕ, ΛΟΙΠΟΝ, ΤΗΝ ΥΓΕΙΑ ΜΕ ΤΗΝ ΤΕΧΝΗ ΠΡΟΣ ΟΦΕΛΟΣ ΤΩΝ ΑΝΘΡΩΠΩΝ!

*Η Εύα Καπελλάκη – Κοντού είναι εκπαιδευτικός και αρθρογράφος Lettere Classiche dell’ Universita’ degli studi di Napoli “Federico II”.  

 

Μπορεί επίσης να σας αρέσει