Ζούμε μια “τρέλα” δίχως όρια!

170

Ορμώμενος από ένα αρθρογράφημα, σχετικά με τους τρελούς ρυθμούς που βιώνουμε οι περισσότεροι από εμάς, και φυσικά με προβλημάτισε έντονα, παίρνω την πρωτοβουλία να γράψω αυτό που αισθάνομαι από καρδιάς, δανειζόμενος κάποια κομμάτια, ώστε να τονίσω την ανισορροπία και τα ανορθόδοξα που ισχύουν σε αυτή τη χώρα, που δεν θέλει ανεξήγητα και  πεισματικά να αλλάξει ρότα, έχοντας ταυτόχρονα  όμως, σοβαρότατες συνέπειες στην ψυχοσύνθεση των ανθρώπων της.

Όντως, σε μια χώρα κατακερματισμένη από την κερδοσκοπία των πολιτικών συμφερόντων, της οικογενειοκρατίας, του λαϊκισμού και της παρασιτικής νοοτροπίας, όλα ξεπουλήθηκαν από ανθρώπους συστημικούς και φαλλοκράτες με άμεση συνέπεια να είμαστε ουραγοί στα καλά και πρωτοπόροι στα άσχημα παγκοσμίως.

Εύγλωττα, οι αποδείξεις πασιφανείς και περίτρανες, με πολιτικούς αδαείς και επικίνδυνους, με συγκεκριμένους  δημοσιογράφους εξαγορασμένους, με μεμονωμένους  δικαστές  και δικηγόρους  στη φάμπρικα προκατασκευασμένων αποφάσεων, με νόμους ανεφάρμοστους  και μ’ έναν λαό στη νιρβάνα της επιβίωσης και των επιδομάτων.

Η Ελλάδα χρωστά ένα τρισ. ευρώ, έχει τους περισσότερους δημόσιους υπάλληλους ανενεργούς εσκεμμένα και παρά τη θέλησή τους και προσλαμβάνει συνεχώς και άλλους, έδιωξε τα πιο μορφωμένα μυαλά στο εξωτερικό, η ανεργία στο ζενίθ, η φορολογία στα ύψη, το κόστος διαβίωσης εξωπραγματικό, η παραοικονομία και το μαύρο χρήμα σε άνθιση και άντε μετά εσύ να ζήσεις φυσιολογικά…

Επιπλέον το σύστημα υγείας υπό κατάρρευση, το εκπαιδευτικό σύστημα αναχρονιστικό και ψυχοφθόρο για τα παιδιά μας, τα πανεπιστήμια κέντρα περιθωριακών και αναρχικών, η γραφειοκρατία, ο κρατισμός  και η καταδυνάστευση της επιχειρηματικότητας έχουν προκαλέσει  τεράστια δεινά για την ομαλότητα της πατρίδας μας.

Αλλά και οι άνθρωποι εξαγοράστηκαν στον βωμό της επιβίωσης, έγιναν ωχαδερφιστές,  αλλοπρόσαλλοι συμφεροντολόγοι, χωρίς ίχνος πατριωτισμού και εθνικής ταυτότητας. Ακόμα και την ελληνική σημαία να έχεις αναρτήσει στην ταράτσα του σπιτιού σου, θεωρείσαι εξτρεμιστής και χρυσαυγίτης, όταν στην Τουρκία όλα τα σπίτια έχουν ανυψώσει τη σημαία τους με περηφάνεια, τιμή και αγάπη για τον τόπο τους.

Τι άλλο να πει κανείς γι’ αυτή τη χώρα, που την καταντήσαμε όλοι μας περίγελο των ξένων και έρμαιο στα διεθνή συμφέροντα, όταν θα μπορούσαμε να ζούμε με υψηλότατο κατά κεφαλήν εισόδημα, εκμεταλλευόμενοι τον τουρισμό, την ιστορία μας, τη ναυτιλία, τον ορυκτό πλούτο, την παράδοσή μας, το κλίμα και το επιχειρηματικό μας δαιμόνιο, αλλά και άλλα πολλά ατού;

Όμως, το μεγάλο πρόβλημα που δημιουργείται στον πληθυσμό μας είναι ο βιασμός του DNA μας ως άτομα, αλλά και οι  σωματοψυχικές  ασθένειες από τους τρελούς ρυθμούς που βιώνουμε, με άμεση συνέπεια  να ζούμε σε μια παραζάλη απάνθρωπων συνθηκών, που τείνει να γίνει μάστιγα και εθισμός.

Τελικά, όλο τρέχουμε, κάτι να προλάβουμε, κάτι να κάνουμε, κάποιον να δούμε, κάτι να πληρώσουμε, αλλά και ακόμα και τις στιγμές που ξεκουραζόμαστε στον ελεύθερο χρόνο μας ακόμα και τότε κάτι πρέπει να κάνουμε, έχοντας γίνει παρά φύσιν ψυχαναγκαστικοί στον υπερθετικό βαθμό.

Έτσι, αισθανόμαστε ενοχές, αν μείνουμε έστω και για μια ώρα μόνοι μας, γιατί πέρα από τις δουλειές που πρέπει να κάνουμε, πέρα από τα καθήκοντά μας, θα μπορούσαμε να αξιοποιήσουμε αυτή την ώρα, ακούγοντας μουσική, κάνοντας γυμναστική, αντί να χάνουμε το χρόνο μας άδικα. Λες και η ώρα της ψυχικής ξεκούρασης είναι χαμένη ζωή, όπως και η υπόλοιπη ζωή μας, που όλο, τρέχουμε να προλάβουμε, είναι κερδισμένη ζωή;

Aκόμη και τα παιδιά μας τα γαλουχούμε με τα ιδανικά της άοκνης προσπάθειας, με καταιγισμό ερεθισμάτων, κάνοντάς τα σύγχρονους Αϊνστάιν με τα dvd  τα τάμπλετ, τις τρεις ξένες γλώσσες, με την καταπίεση, χωρίς να απολαμβάνουν το πραγματικό παιχνίδι και την παιδικότητά τους…

Παράλληλα, τρέχουμε και εμείς να αντεπεξέλθουμε στις υποχρεώσεις μας, τρέχουν και τα παιδιά μας ταυτόχρονα, γιατί όλα όσα τρέχουμε να προλάβουμε είναι ενδύματα του νου, αλλά  όταν το μυαλό το βαρυφορτώνεις τότε αναπόφευκτα και κάποια στιγμή καταρρέει.

Δυστυχώς, κάναμε την Ελλάδα μας επιπρόσθετα πρωτοπόρο στις ψυχικές ασθένειες, προς τέρψιν των ψυχίατρων και των ψυχολόγων, με την κατάθλιψη, τους ψυχαναγκασμούς, τις ιδεοληψίες, τις φοβίες, τις απροσδόκητες αυτοκτονίες, το άγχος κ.ά. στο κατακόρυφο.

Γενικά, κάναμε  μοτό μας ότι πρέπει να είμαστε επιτυχημένοι σε όλα, να έχουμε περισσότερο χρήμα, να κάνουμε εμπορικούς γάμους και βαφτίσεις θεάτρου, να ψηφίζουμε αυτούς που θα μας δώσουν τα περισσότερα, να είμαστε πιο έξυπνοι, πιο όμορφοι, πιο γυμνασμένοι, πιο αδύνατοι από τους άλλους, γιατί οφείλουμε το κάτι παραπάνω και τελικά χάσαμε τα πιο  όμορφα χρόνια της ζωής μας σε αχρείαστα πράγματα και φυσικά με όλα τα παραπάνω η χώρα μας να είναι καταδικασμένη στη σήψη και την αυτοκαταστροφή της…

Εν κατακλείδι, απωλέσαμε δυστυχώς την ταυτότητά μας σαν πατρίδα και σαν άτομα, αναλισκόμενοι σε ανόφελα πράγματα, χωρίς στρατηγική  και στόχο, που θα έχουν επίκεντρο τη διαιώνιση της παράδοσής μας, των ορθόδοξων  αρχών και των ιστορικών αξιών.

Εν τέλει, είμαστε σε έναν αέναο αγώνα επιβίωσης και πληρωμής λογαριασμών, ατέρμονων ρυθμίσεων,  υπέρογκων οφειλών και φόρων  και η ζωή μας χάνεται άσκοπα… Εύλογα λοιπόν καταλήγουμε στο συμπέρασμα ότι δυστυχώς τα πολιτικά πράγματα και οι κοινωνικές ισορροπίες  έχουν ξεφύγει παντελώς και σε όλα τα επίπεδα στην Ελλάδα μας, μα πιο πολύ άκρως επικίνδυνα  στον εκφυλισμό της προσωπικότητας  και της ψυχοσύνθεσής μας ως έθνους και γι’ αυτό οφείλουμε ενσυνείδητα  να αλλάξουμε ρότα  και νοοτροπία άμεσα, πριν είναι αργά, καθότι οι καταστάσεις πια είναι οριακές και κρίσιμες για όλους μας και ας μην το παραδεχόμαστε!

 

* Ο Νεκτάριος Ανδρεαδάκης είναι δημοτικός σύμβουλος Ηρακλείου

 

Μπορεί επίσης να σας αρέσει