Σχολικές τσάντες σε λήθη…

581

Με την έναρξη του τρέχοντος σχολικού έτους συνεχίζεται η οδηγία προς τους μαθητές των δημοτικών σχολείων να εγκαταλείπουν τη σχολική τους τσάντα δυο Σαββατοκύριακα τον μήνα στις βουβές, κρύες και σκοτεινές σχολικές αίθουσες.

Όσοι έχουν παιδιά σε αυτή τη τρυφερή και αθώα ηλικία, ας θυμηθούν τα σχολικά χρόνια, τα συναισθήματα και τις ανησυχίες οι οποίες δεν διαφέρουν ουσιαστικά από την εποχή που ζούμε σήμερα. Ήδη από τις τελευταίες ημέρες του καλοκαιριού, μια σκοτοδίνη και μια μελαγχολία μαύριζε την ψυχή μας.

«Από βδομάδα, κάθε κατεργάρης στον πάγκο του», «Την Τρίτη θα πάρετε βιβλία και από Τετάρτη τα κεφάλια μέσα», «Η τάξη φέτος κακομοίρη μου είναι πιο δύσκολη, κοίτα να διαβάζεις». Οι πρώτες καταγραφές στο μυαλουδάκι μας συνιστούσαν ότι κάτι κακό έρχεται στη ζωή μας. Ακόμα και η μεταφορά των βιβλίων στο σπίτι μας γινόταν με σωματικό και ψυχικό πόνο, αναπολώντας τις ξένοιαστες ημέρες στην παραλία, με το παγωμένο καρπούζι, τα παγωτά και τα παιχνίδια στην ακρογιαλιά.

Όσο χειμώνιαζε και η βροχή και το κρύο άλλαζε την εικόνα της πόλης, τόσο η εικόνα του καθηγητή με το περιβόητο μπλοκάκι με τις ονομαστικές λίστες, τα απροειδοποίητα τεστ, τα διαγωνίσματα και το χτυποκάρδι, κυρίευε τις παιδικές και τις εφηβικές μας ψυχές.

Σ΄ αυτή τη παράσταση συμμετείχαν και οι θεατές, δηλαδή γονείς, παππούδες, γείτονες, συγγενικά πρόσωπα με παιδιά στη δική μας ηλικία: «Με τι βαθμό έβγαλε ο Γιωργάκης την τάξη;», «Πόσο πήρες στο τεστ;», «Να διαβάσεις καλά, αύριο έχεις διαγώνισμα», « μη μου κάνεις εμένα τον άρρωστο», «Στα μαθηματικά σου έβαλε 11 γιατί; Τι έκανες λάθος;», ενώ οι έντονες συζητήσεις των γονέων για την απόδοση του παιδιού τους, ηχούν ακόμα στα αυτιά μας.

Όλη μας η ενέργεια και η στοχοθεσία ήταν να περάσουμε το μάθημα, να πάρουμε καλύτερο βαθμό από την Μαιρούλα της γειτόνισσας, να γράψουμε στο αυριανό τεστ έναν καλό βαθμό, να μην μείνουμε στην ίδια τάξη, να πάρουμε το lower και να κερδίσουμε τη συμπάθεια της δασκάλας και του καθηγητή ώστε να πουν καλά λόγια στη μαμά όταν θα έρθει η μέρα της κρίσης για τους ελέγχους!

Σε καμία περίπτωση δεν υπάρχει ο στόχος να γνωρίσουμε τα Μαθηματικά και να ανακαλύψουμε την ομορφιά και τη μαγεία των αριθμών, της σύνδεσης με τις καθημερινές μας δραστηριότητες και τον τρόπο που διάγουμε τη ζωή μας.

Να κατανοήσουμε την ελληνική γλώσσα ως πηγή παγκόσμιου πλούτου και εξερεύνησης της ιστορίας μας μέσα από τις αναρίθμητες ελληνικές λέξεις και νοήματα.

Να εντρυφήσουμε στη γνώση μια ξένης γλώσσας, ως όχημα επικοινωνίας με αλλόγλωσσους και γνωριμίας των ηθών και εθίμων άλλων πολιτισμών. Να παρασυρθούμε στους αιώνιους νόμους της Φυσικής αναπτύσσοντας την κριτική μας ικανότητα και γιατί όχι να περπατήσουμε με τον δάσκαλό μας στην ύπαιθρο όπως έκανε ο Σταγειρίτης Αριστοτέλης με τους μαθητές του.

Παρατηρήστε τα τελευταία εκατό χρόνια  πόσο έχει αλλάξει η ανθρώπινη καθημερινότητα, οι εξελίξεις στην εργασία μας, στις μεταφορές, στη διατροφή, στην ένδυση, στην Ιατρική κ.α. ενώ την ίδια στιγμή η σχολική αίθουσα με την έδρα του δασκάλου και τις σειρές  των θρανίων των μαθητών παραμένει πεισματικά η ίδια εικόνα δίχως καμία τολμηρή αλλαγή.

Όταν τα παιδιά από την πρώτη τους επαφή με το σχολείο λαμβάνουν το συναίσθημα της καταναγκαστικής εργασίας είναι λογικό στο τέλος της σχολικής χρονιάς να παρατηρούμε φαινόμενα καύσης των σχολικών βιβλίων από τους μαθητές, που σαν μικροί ινδιάνοι που καίνε το ομοίωμα κάποιου κακού πνεύματος για να απαλλαγούν από αυτό.

Μέσα από τέτοιες αλλοπρόσαλλες και λανθασμένες παιδαγωγικές προσεγγίσεις, η παραμονή της τσάντας στα δημοτικά σχολεία τα Σαββατοκύριακα δεν μπορεί παρά να δώσει χαρά στα μικρά παιδιά,  ενώ χρόνια αργότερα, θα τις ξεχνούν δίχως κάποια οδηγία ή υποχρέωση.

Δοκιμάστε να μυήσετε τα παιδιά σας στην επιστήμη των Μαθηματικών, χρησιμοποιώντας τα φρούτα και τα λαχανικά του ψυγείου σας, της Κοινωνιολογίας, πηγαίνοντας σε μια λαϊκή αγορά και βάλτε τα να διαλέξουν κάποια προϊόντα. Περπατήστε στη φύση και σταματήστε όταν δείτε ένα σκαθάρι, έναν γεωσκώληκα ή τη φωλιά εργατικών μυρμηγκιών. Καθίστε στο χώμα δίχως φόβο μη λερωθούν τα ρούχα σας και η γνώση θα ξεδιπλωθεί αβίαστα και χωρίς άγχος αν περάσατε το μάθημα.

* Ο Γιώργος Τριανταφύλλου είναι διδάκτορας Παν/μιου Αιγαίου, κοινωνιολόγος

 

Μπορεί επίσης να σας αρέσει