Στις πρωτόγνωρες συνθήκες της πανδημίας ο άνθρωπος ζει, αρρωσταίνει και φεύγει, αν χάσει τη μάχη, ολομόναχος. Έτσι δεν αποχαιρετούμε, όπως νιώθομε και όπως τους αξίζει, τα αγαπημένα μας πρόσωπα. Ένα χρόνο μετά το θάνατό του, στα ενενηνταδύο του, αποχαιρετώ κι εγώ το συγγενή και φίλο μου Γιάννη Νιπυράκη μέσω της εφημερίδας «Πατρίς», που συχνά διάβαζε. … Συνεχίστε να διαβάζετε το Αποχαιρετισμός στο Γιάννη Νιπυράκη.