Προς τον σεβασμιότατον μητροπολίτην κ.κ. Ανδρέα Νανάκη και τον ιερόν κλήρον της Ιεράς Μητροπόλεως Αρκαλοχωρίου – Καστελλίου και Βιάννου

ΣΕΒΑΣΜΙΟΤΑΤΕ! Η ομόφωνη απόφαση όλων των ιερέων της Ιεράς Μητροπόλεως  Σας, επι της προτάσεώς ΣΑΣ, να μνημονεύονται στην ΙΕΡΑ ΠΡΘΕΣΗ, τα ονόματα των δύο  στρατιωτικών, Άγγελου (Μητραιτώδη) και Δημήτρη ( Κουκλατζή,), οι οποίοι κρατούνται από τις…

Ένα γράμμα στην αγαπημένη μας Χρυσούλα Τζομπανάκη, που δεν θα το διαβάσει ποτέ!

Στην   επιστήμονα, στην  αρχαιολόγο, στην αρχιτέκτονα-μηχανικό,  στην συγγραφέα 14 αξιόλογων βιβλίων,  της οποίας το ρολόι της ζωής  ήταν συγχρονισμένο με το ρολόι της ιστορίας του Μεγάλου Κάστρου και «προγραμματισμένο  ή μοιραίο να σταματήσει, για πάντα,…

Ξεφυλλίζοντας… σε σκαλοπάτι της ζωής… το τετράδιό της…

«Μοιάζει η ζωή μας ολoνών, με χρυσαφένια σκάλα Στάσου σε σκαλοπάτι τση, να το γευτείς μια στάλα!» Στέκομαι σε σκαλοπάτι της σκάλας της ζωής και... Ξεφυλλίζοντας το τετράδιό της, είναι κάτι μέρες, που  κάποιες στιγμές τους, σου χαρίζουν υπέροχες…

Τι σου κάνει αυτή η ηλικία…

Ο φίλος μου ο Γιώργος, ώριμος στην ηλικία, έχοντας ηλικιακό πρόβλημα με την όρασή του, μη μπορώντας δηλαδή να διαβάσει ένα συναισθηματικό ποίημά μου που του έδωσα με τον τίτλο  «Ο δρόμος  της ζωής» μού εξέφρασε ένα εσώψυχο παράπονο, λέγοντάς μου: Αχ, αυτή…

Πέταξε τον αητό των παιδικών σου χρόνων!

Πόσο θα ήθελα τα χρόνια  να γυρνούσα(ν)! τον αετό της νιότης μου, σήμερα να πετούσα. Να ’βλεπα να φυσά βοριάς, κι ο αητός να φεύγει Να πηαίνει να μεσουρανεί, και να μη μου ξεφεύγει. Να λέμε επέταξεν ο αετός, άπου…

ΜΙΑ ΠΕΘΥΜΙΑ…. ΠΟΤΕ ΘΑ ΠΟΥΜΕ ΤΑ ΠΑΛΙΑ…

Πότε θα πούμε τα παλιά, πότε θ ανταμωθούμε Φίλοι παλιοί φίλοι καλοί, Ξανά να θυμηθούμε. Να σμίξουμε ν’ ακούσουμε, τσι βροχερές  τσι μέρες Σμπώκου Μαρίνου κοντυλιές σα τσι παλιές  βεγγέρες. Να σμίξουμε  αυγή…

Σαράντα χρόνια από την εκδημία του Αρχιεπισκόπου Κρήτης κυρού Ευγενίου

Συμπληρώνονται  στις 7 Φεβρουαρίου ακριβώς 40 χρόνια από την, προς Κύριον, εκδημία του αοιδίμου Αρχιεπισκόπου Κρήτης κυρού Ευγενίου. Αλήθεια πότε πέρασαν τόσα χρόνια! Όσα όμως χρόνια κι αν περάσουν στη μνήμη των κατοίκων του Μεγάλου Κάστρου είναι…

Ένα μικρό αφιέρωμα στον δάσκαλο Κώστα Αγριμάνη

Το τέλος του φυσιολογικού δρόμου της ζωής είναι ο θάνατος. Είτε θέλουμε είτε όχι όλοι τον ακολουθούμε! Στην πορεία, υπάρχουν άνθρωποι που δεν φτάνουν φυσιολογικά στο τέλος αλλά τερματίζουν τον δρόμο βίαια και άθελά τους. Ο φυσιολογικός …

Τα… του Καζίνου!

Στην Κρήτη ψιθυρίζουνε, Καζίνο πως θα φτιάξουν Κι από ανάπτυξη τρανή, τη Νήσο θα  τραντάξουν. Δουλειά θα βρούνε μπόλικοι, από την ανεργία Κι απ όλα τα επαγγέλματα, εκτός τη γεωργία. Αφού κι εχθές ψηφίσανε, κόντρα στην…

Ο γονιός… στα ύστερνα τση ζήσης

Μπόρεσ’ο γονιός εκάθησε, στη θέση του και πάλι Κι αρχήσανε οι ορμηνιές, γονιού του ασπρομάλλη. Ετέλεψεν ο δρόμος μου, έφτασα προς το τέλος Κι όπου νάναι θα γεννώ, του ουρανού ένα μέλος. Δε θέλω εγώ καμάρι μου, παλάτια να…