ΕΜΜΕΤΡΑ

93

 Αύγουστος μήνας ήτανε

Το κόκκινο τριαντάφυλλο στο μπράτσο το δεξί σου

θυμάμαι που μου έλεγες πως το  ‘χες χτυπημένο,

Παρασκευή απόγευμα κάπου στην Ελευσίνα,

για να θυμάσαι τη μικρή που ΄χες γνωρίσει τότε.

Αύγουστος μήνας ήτανε, κι ήτανε Πέμπτη  βράδυ,

που σφιχταγκαλιαστήκατε  στη φτωχοκάμαρά σου

και  μου  ‘λεγες, πραγμάτωσες όλα τα όνειρα σου,

λες κι μικρή πως ήτανε για σένα γεννημένη.

Κι όταν,  σαν αίμα κόκκινο, τ’ ολόγιομο φεγγάρι

τελείως αδιάκριτα, περνώντας  το φεγγίτη,

τα ιδρωμένα  σας κορμιά δόξαζε με το φως του,

κι εσύ γλυκογαλήνεψες κι άρχισες να διηγάσαι

τις πίκρες που σε πότισε ως τότε η ζωή σου,

σε άκουγε και δάκρυζε και σε χαϊδολογούσε

μέχρι π’ αποκοιμήθηκες σαν το μικρό παιδί.

Μα το απομεσήμερο που σ’ άφησ’ ο Μορφέας,

σαν άνοιξες τα μάτια σου δεν είδες τη μικρή

απού τις αποκάλυψες τις μύχιες σου σκέψεις

και που δεν έμαθες ποτέ ποιο είναι τα’ όνομά της.

Όμως στο κομοδίνο σου ήτανε αφημένο

το κόκκινο τριαντάφυλλο που είχε στα μαλλιά της

κι ένα χαρτί που έγραφε ‘’ έτσι να με θυμάσαι’’.

Ήτανε χρόνοι είκοσι που είχα να σε  δω,

μ’ αγκάλιασες,  με φίλησες και που πες με καμάρι

‘’ εγώ μπορεί να άσπρισα μ’ αυτό ‘ναι ροδαλό’’

και μου ’δειξες, ολόχαρος,  το μπράτσο το δεξί σου,

κι ένα φεγγάρι ολόγιομο ήταν στον ουρανό.

Μπορεί επίσης να σας αρέσει