Πώς κατακτώνται οι ουρανοί

ΚΑΘΕ ΣΑΒΒΑΤΟ - Πορεία προς τον ουρανό

99

Το να πορεύεται ο άνθρωπος προς τον ουρανό είναι ανάγκη και δικαίωμα, αφού για τον λόγο αυτό ήρθε  ο Λυτρωτής Χριστός στην γη.

Ηρθε να του ανοίξει τον δρόμο που με την παρακοή  του είχαν κλείσει οι πρωτόπλαστοι. Ναι. Η ενσάρκωση του Υιου του Θεού και ο ερχομός Του στον κόσμο, μάς ενθαρρύνουν και μας παρακινούν σε μετάνοια. Για μας και για τον σκοπό αυτό ήρθε ο Χριστός στην γη.

Ο Απ. Παύλος από τα βάθη των αιώνων μας πληροφορεί και μας λέει: Ακούστε το όλοι οι αμαρτωλοί και συλλογιστείτε το: Ο ίδιος ο Θεός  ήρθε για τη σωτηρία μας στον κόσμο,  και ήρθε μάλιστα με τη δική μας μορφή. Πραγματικά, “μέγα εστί το της ευσεβείας μυστήριον! Θεός  εφανερώθη εν σαρκί”  (Α’ τιμ. γ’ 16).

Μα και ο ψαλμωδός με θαυμασμό ομιλεί  για αυτή την μεγάλη θυσία του Χριστού μας προς όλους μας. “Κύριε, τι έστιν άνθρωπος ότι εγνώσθης αυτώ, ή υιός ανθρώπου ότι  λογίζει αυτώ; (ψαλμ. 143,3). Αλήθεια. Πόσο θαυμαστή είναι η Χάρη του Θεού στον άνθρωπο!

Ο δε προφήτης (Αββακούμ, γ’ 1-2), με έκσταση, αναφωνεί: “Κύριε, εισακήκοα την ακοήν σου και εφοβήθην· Κύριε, κατενόησα τα έργα σου και εξέστην”. Ολα αυτά έγιναν για χάρη και για τη σωτηρία του ανθρώπου. Ο δρόμος για τον ουρανό έπρεπε να ανοίξει και ο εξόριστος  άνθρωπος να τον χρησιμοποιήσει για να ξαναζήσει την χαρά του παραδείσου.

Αυτήν την θυσία και αγάπη θαυμάζει ο Απ. Παύλος  και αναφωνεί: “Ιδετε ποταπήν αγάπην δέδωκεν ημίν ο πατήρ, ίνα τέκνα Θεού κληθώμεν”. Τι θαυμαστότερο λοιπόν υπάρχει από το να γίνει παιδί του Θεού ένας αμαρτωλός;

Και μόνο αυτό; Έγινε “κληρονόμος μεν Θεού, συγκληρονόμος δε Χριστού” (ρωμ. η. 17) Κύριε, ας είναι δοξασμένο το Πανάγιο Όνομά σου.

 

 

Μπορεί επίσης να σας αρέσει