Έμμετρα

159

Ο βράχος και το κύμα

Το κύμα το βράχο κτυπά δυνατά,
μέρα και νύχτα δε σταματά.
Κι΄αγωνίζεται, τη ζωή του  να σώσει,
δε θέλε στο κύμα,  να την παραδώσει.
Και αντιστέκεται και πολεμά,
δε θέλει,  να πέσει στα βαθιά νερά.
Κάποια μέρα όμως ο βράχος λυγίζει,
χάνει τη μάχη και γονατίζει.
Κόβεται στα δύο, πέφτει στο νερό,
τον παίρνει το κύμα μέσα στο βυθό.
Κι΄έτσι τον πήρε στο βάθος το κύμα,
έχασε τη μάχη κι’ έγινε το θύμα.

       Ξηρουχάκης Ιωάννης
Συνταξιούχος ΕΛΤΑ

 

Ήτανε πρώτη του Μαγιού

Ωσάν λιακάδα του Μαγιού λάμπει το πρόσωπο σου,
κι ανθίζουν κάμποι, ρεματιές, μ’ ένα χαμόγελό σου.
Μοσκομυρίζ’ η γειτονιά όταν περνάς κυρά μου.
Όνειρο των ονείρων μου και της χαράς χαρά μου.

Θυμούμαι που σε γνώρισα κι είμαστε κοπελάκια
και παίζαμε κυνηγητό, σούρουπο, στα σοκάκια.
Τη μπλε ποδιά δεν την ξεχνώ με τον γιακά τον άσπρο,
τ’ άσπρα φιογκάκια στα μαλλιά, εσύ στ’ αυγής το άστρο.

Ήτανε πρώτη του Μαγιού τότε που γνωριστήκαμε.
Στου έρωτα τις ξόβεργες αμέσως επιαστήκαμε.
Η μοίρα μας εφύλαγε για χρόνια να χαθούμε.
Και που ξαναβρεθήκαμε της μοίρας το χρωστούμε.

Εκοίταξες τα μάτια μου κ’ εγώ τα εδικά σου,
και φιόγκους μου θυμίσανε δυο τούφες στα μαλλιά σου.
Και η μικρούλα λεμονιά απού ‘χω στην αυλή μου
στολίστηκε, κατάλαβε, πως είσαι η ζωή μου.
Παρανυφάκι ντύθηκε για χάρη σου καλή μου.

Γιώργος Αγγελάκης
Μαθηματικός

Μπορεί επίσης να σας αρέσει