Έμμετρα

122

Η σφαγή των αμνών
(Εβραίων έθιμα)

«Περάστε κόσμε,
αρνάκια γάλακτος και κατσικάκια
ντόπια, φρεσκότατα σε μπριζολίτσες και παϊδάκια».
Σε κοινή θέα, μόστρα  εμπόρευμα τυραννισμένο
απ΄τα τσιγκέλια άψυχο κρέμεται γυμνό γδαρμένο.
Δες δε βελάζουν, κι ούτε χαρούμενα χοροπηδάνε
βασιλεμένα θολά τα μάτια τους, «γιατί» ρωτάνε.

Νεκρά μοστράρονται μπροστά στις κάμερες
που διαφημίζουν
τον   θάνατο τους  για τη δική σου την καλοπέραση
π’ αποφασίζουν.
Μαχαίρια κοφτερά δες τεμαχίζουνε με μπρίο και χάρη,
«Ελάτε κόσμε, να το καλύτερο που έχω πάρε».
Σύγχρονο Άουσβιτς, αθώων ζώων γενοκτονία
αφήνει αδιάφορη την κάθε ανθρώπινη ευαισθησία.
Και ακολούθως με βαρβαρότητα το αρνί σουβλίζεται
Και κάθε ανθρώπινης ψυχής υπόσταση εξευτελίζεται

Σατράπη άνθρωπε δεν έχουν όπλα να αμυνθούνε
στον βωμό  σάρκινης  επιθυμίας σου πριν  σφαγιαστούνε
Κι  όταν μυρίζουν   οσμή θανάτου να τα κυκλώνει,
απλά βελάζουν και η  κραυγή τους καρδιές ματώνει.
Εξιλαστήρια, αθώα θύματα ξένης παράδοσης
του άμωμου αμνού του θυσιασθέντος  αναπαράστασης.

Φύση πώς δώρισες στα πλάσματά σου τόση ασπλαχνία!
πώς εξεπήδησε   απ’ την  πανσοφία σου τόση ασοφία!
Και πώς επέτρεψες φύση πανδότρια  του νου δασκάλα,
το τελειότερο σου το δημιούργημα να τρώει τ’ άλλα.
ΕΛΕΝΗ ΜΑΝΙΩΡΑΚΗ   

 

Στο Γολγοθά

Με το ασκέρι ακλουθώ του Γολγοθά το δρόμο
να παίρνω τις οδύνες σου στον ειδικό μου ώμο.

Άμα διψάς βρήκα νερό τα χείλη σου να βρέχω,
τον πόνο σου μαρτυρικό νιώθω και συμμετέχω.

Χριστέ μου, είσαι βασιλιάς του ουρανού, της γης σου,
νίκησες όλους τους εχθρούς με την Ανάστασή σου.

Ευσεβία παπά-Φώτη Παναγιωτάκη
Επισκοπή Πεδιάδος

 

Καλή Ανάσταση!

Επέρασ’ η σαρακοστή όπως συμβαίνει πάντα
κι αναμένω τον Ιησού, εκ νέου αναστάντα.
Σ’ όλους τους υποψήφιους, κυρίας και κυρίους,
ευχές πολλές από καρδιάς, τους εύχομαι μυρίους.
Όλοι τους ανεξαίρετα με περισσή φροντίδα,
που εαυτούς δεν “σκέφτονται” μα μόνο την Πατρίδα,
μια ευκαιρία δίνεται, όλα να απασθώμεν,
να πιούμε και να φάγωμεν, μήπως και ευφρανθώμεν.
Εμένα όμως το μυαλό τούτες τις μέρες μόνο
είναι εις τα εγκαίνια, στης Μεσσαράς το δρόμο.
Πόσοι δεν ετοιμάζονται, σ’ αυτή την πασαρέλα
θα ‘θελαν έστω να κρατούν… λιγάκι την κορδέλα.

Ο μεσαρίτης

Μπορεί επίσης να σας αρέσει