Έμμετρα

125

Ο βασιλιάς του πόνου

Κουράστηκες να βγεις στο Γολγοθά
με το βαρύ Σου το Σταυρό στον ώμο
με χλευασμούς μαρτύρια φριχτά
ετράβηξες του Πάθους Σου το δρόμο.

Σα να γροικώ κτυπήματα βαριά
σα να θωρώ καρφιά να σε τρυπούνε
μα λέξη ή γογγυσμό χείλη σεμνά
στους σταυρωτές δε βρήκανε να πούνε.

Τώρα σε βλέπω πάνω στο Σταυρό
περίλυπο χλωμό και πονεμένο
πικρό τ’ άγιο Σου στόμα και στεγνό
τ’ άσπιλο το κορμί σου μαραμένο.

Τ’ άγιο Σου αίμα κόκκινο καυτό
την κέρινη την όψη Σου χαράζει
το σταυρικό Σου πάθος το βουβό
το θρόνο τ’ ουρανού Σου ετοιμάζει.

Ω Βασιλιά μου Συ των ουρανών
Συ γίνηκες και Βασιλιάς στον πόνο
για να χαρίσεις βάλσαμο τρανό
σ’ αυτούς που γράψανε της αδικιάς το νόμο.

Κι υπέμεινες τα πάθη τα φριχτά
μ’ υπομονή και πλέρια καρτερία
και χάρισες στον κόσμο Σου μ’ αυτά
αιώνια ζωή και σωτηρία.
Ειρήνη Ταχατάκη

Η σταύρωση

Τοκ τοκ κτυπάνε τα σφυριά
τοκ τοκ του μπήγουν τα καρφιά
στα πόδια και στα χέρια.
Αχ, συννεφιάζει ο ουρανός
και μένει ο κόσμος ορφανός
και σβήνονται τ’ αστέρια.

Τοκ τοκ με πόνο στην καρδιά
παρακαλεί κι η Παναγιά
«Θε μου σταμάτησέ τους».
Το τοκ και ξέσπασε βροχή
και Κείνος λέει στην προσευχή
«Θε με συχώρεσέ τους».
Ειρήνη Ταχατάκη

 

Μετά το Γολγοθά η Ανάσταση;

Καθένας σ’ ένα Γολγοθά με κόπο ανηφορίζει,
δύναμη για ν’ αγωνιστεί παίρνει, όταν ελπίζει!
Όταν ελπίζει, πως θα ΄ρθει η ανάσταση η δική του…
θα φέρει φως και θα γενεί καλύτερη η ζωή του!
Και το δικό της Γολγοθά περνάει η πατρίδα,
αλλά για την ανάσταση υπάρχει η ελπίδα;
Ας μην απελπιζόμαστε, ίσως υπάρχει λύση,
αν τον κακό μας εαυτό πίσω καθείς αφήσει!
Αδελφικά να δώσουμε το χέρι ένας στον άλλο,
να πορευτούμε όλοι μπροστά και με το ίδιο ζάλο!
Και σ’ άλλες δύσκολες στιγμές η Χώρα μας ευρέθη,
με σύνεση και σιγουριά στην πρόοδο επορεύθη.
Δεν είναι ακατόρθωτο, θέληση μόνο θέλει,
ηγέτες να ‘χουν όραμα, να δει ο λαός οφέλη.
ΚΑΛΗ ΑΝΑΣΤΑΣΗ!
ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΕΜΜ. ΑΥΓΟΥΣΤΙΝΑΚΗΣ
συνταξιούχος δάσκαλος

 

ΕΠΙΚΑΙΡΟΤΗΤΕΣ
Notre..D(r)ame!!
(και… η Επιλεκτική τους γενναιοδωρία!..)

Κλαίει από χθές η Παναγιά!..και η καρδιά
του Παρισιού..
κάηκε μια Αθάνατη!.. θα ‘πώ κληρονομιά μας,
σημαδιακή η μέρα, αυτού του χαλασμού,
πώς θα μπορέσει να σβησθεί,
αυτό απ’ την καρδιά μας.

Τεράστιος ο πόνος της, κι’ η απώλεια μεγάλη..
κι’ είδα πολλούς που έσπευσαν, να ανταποκριθούνε!!
..εκατομμύρια ευρώ!..σε πιάνει παραζάλη,
δε λέω..έργο άριστο,..κι’ άλλοι τους να βρεθούνε.

Όμως έχω μια αντίρρηση, στα μέτρα και σταθμά..
για το μεγάλο δράμα, π’ όλοι στον Κόσμο ζούμε,
μα δράματ’ έχομε πολλά!..και θα ‘λεγα συχνά..
παντού στον Κόσμο, γύρω μας,..δέ βλέπουν,
δεν τ’ ακούνε;;

Προσφάτως κι’ εδώ κάηκαν!..ανθρώπινες ζωές..
μα και στον Τρίτο Κόσμο,..τόσα παιδιά πεινούνε!!
αυτά δεν είναι κίνητρα, για τέτοιες παροχές;..
..φαίνεται είν’ ασήμαντα,..που δεν τους συγκινούνε!

Φρονώ να “πετσοκόψουνε”..κάτι από τα δώρα..
η Παναγιά δεν νοιάζεται,..για τόση δα χλιδή!..
λέω ας τα διαθέσουνε, σε κάποια Τρίτη χώρα,
..του Τρίτου Κόσμου εννοώ, χωρίς χρονοτριβή.

Δυό μέτρα ‘χομε φίλοι μου, για ν’ αξιολογούμε..
τα πράγματα στον Κόσμο μας, σαν γίνεται κακό!
αλλιώς “μετρούν” κι’ οι άνθρωποι,..σαν ξέρομε
πού ζούνε..
..άλλο Μονμάρτη φίλοι μου!..και άλλο Μεξικό..

Δημήτρης Τριχάς
Τοπογρ. Μηχαν. Ε.Μ.Π.
[email protected]

Μπορεί επίσης να σας αρέσει