«ΣΕ ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ ΓΙΑ Ο,ΤΙ ΕΚΑΝΕΣ ΓΙΑ ΜΕΝΑ!»

154

Μια ανακούφιση, στον ανθρώπινο πόνο, ας προσφέρεται από οποιονδήποτε κι ας είναι ο,τιδήποτε, αφού λέγεται ανακούφιση!

Γιατί…

Όταν έχεις, αν θέλεις,  μπορείς να δώσεις. Δώσε, αφού θέλεις, έστω ένα απαλό χάδι, ένα χαμόγελο, μια ηδονική γκριμάτσα,

Όταν προσφέρεις ακούς  την καρδιά σου και μόνον. Αγνόησε τις άλλες φωνές ό,τι  κι αν  λένε!

Όταν υποφέρεις ζητάς ανακούφιση. Θα την  βρεις στην  ζεστή αγκαλιά που  Εσύ πρώτος δημιούργησες.

Όταν βρίσκεται στο κρεβάτι του πόνου αγαπημένο σου πρόσωπο,  προσπαθείς να του απαλύνεις τον πόνο…

Ζητάς… επαιτείς την αγάπη,  τη στοργή…  επιδιώκεις τη φιλία…, ψάχνεις  το φάρμακο… το δώρο… το φιλοδώρημα… που θα  κάνουν την/τον αγαπημένο/η  σου  να συνέλθει  και τότε, να είσαι  βέβαιος… Πως θα σου ψιθυρίσει…

…ΣΕ ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ ΓΙΑ Ο,ΤΙ ΕΚΑΝΕΣ ΓΙΑ ΜΕΝΑ!

ΚΑΙ ΕΔΕΙΞΕΣ  ΠΩΣ…«Η ΣΥΜΠΟΝΙΑ ΚΑΙ Η ΕΝΣΥΝΑΙΣΘΗΣΗ:

ΕΙΝΑΙ ΚΛΕΙΔΙΑ ΤΗΣ ΚΑΡΔΙΑΣ».

Σαν έχεις φίλους και εδικούς, άπου σε συμπονούνε

Ό,τι σου τύχει στη ζωή, αυτοί θα απλωθούνε.

Έχουν αισθήματα βαθειά, σα ρίζες που κρατούνε

γέρικα δένδρα που ποτέ, εις το Βοριά λυγούνε.

Μα ‘χουν και ρίζες που περνά, μέσα στο μάζωμά τους

κείνο το πεντανόστιμο πιοτό, κουβέντας τ’ άρωμά τους.

Κι είναι πιοτό πολύ γλυκό, που μένει σα σημάδι

Να σου θυμίζει στη ζωή, της μάνας σου το χάδι.

Χάδι γλυκό και απαλό, μην τ’ αρνηθείς σα θέλεις

Να ’σαι δεντρί με μια σκιά, κι Ήλιος ν’ ανατέλλεις.

Γιατ’ συμπόνια είναι κλειδί, π’ ανοίγει τη καρδιά μας

Και μπαίνει πόνος αλλουνού, βαθιά στα σωθικά μας.

Ένα σου βλέμμα από ψυχής, κι έν’ απαλό σου χάδι.

Πανσέληνος του φεγγαριού, τη νύχτα στο σκοτάδι.

 

Αύγουστος 2018

 

Μπορεί επίσης να σας αρέσει