Ο Προκόπης… Αρχανών!

124

Αγαπητοί φίλοι,

Αν με ρωτήσετε και μου πείτε; Νιώθεις υπερήφανος που είσαι απόγονος… των προγόνων σου εγώ θα απαντούσα… ένα μεγάλο ΟΧΙ!

Και εξηγώ το γιατί:

Διότι, οι πρόγονοί μου, ήταν… ΗΡΩΕΣ! Φτωχοί αλλά πολέμησαν Τούρκους, Γερμανούς. Σκοτώθηκαν, θυσιάστηκαν για την οικογένεια, για το χωριό τους, τον δήμο τους. Και έγραψαν ιστορία, που αυτή την ιστορία την γνωρίζει όλος ο κόσμος.

Ερωτώ, λοιπόν, και λέω:

Eμείς οι απόγονοι των προγόνων μας, τι έχομε κάνει;

Tι έχομε προσφέρει; Τι διεκδικήσαμε και χωρίς να πολεμήσομε;

Όλοι, μας είχαν αφήσει οι πρόγονοί μας.

Με θυσίες, αγώνες, πολέμους και νεκρούς…

Εμείς οι απόγονοι των προγόνων μας τα διαλύσαμε όλα!

Ερωτώ, λοιπόν, και λέω:

“Πώς μπορώ να πω ότι είμαι υπερήφανος που είμαι απόγονος του προγόνου μου;

Αν το πω, προσβάλω τους προγόνους μου, στον Κάτω Κόσμο που είναι.

Αγαπητέ φίλε,

Όποιος τον τόπο του αγαπά, τιμά τον εαυτό του και κάνει οτιδήποτε. Φίλε Αρχανιώτη, για το χωριό του. Και πρέπει να ξέρουν οι δήμαρχοι, οι άνθρωποι του καφέ, του χωριού, που ανήκουν στον εδώ Δήμο των Αρχανών ότι δεν έχομε τίποτε με όλους αυτούς τους ανθρώπους του Δήμου!

Όσοι δεν γνωρίζουν πρέπει να μάθουν ότι οι βασιλιάδες, οι πρίγκιπες και σιά που έρχονται στις Αρχάνες έρχονται για την ιστορία των Αρχανών, για τις αρχαιότητές της, γνωστές σε όλο τον κόσμο!

Όπως γνωρίζουν όλοι, ότι υπήρχε ένας Δήμος από αρχαιοτάτων χρόνων που σήμερο δεν υπάρχει!

Γι’ αυτό, λέμε σε όλους τους υπεύθυνους…

“Ο Δήμος Αρχανών να γυρίσει εδώ και τώρα στην θέση του που είναι οι Αρχάνες. Εκεί που πολεμήσανε οι πρόγονοί μας για τον Δήμο τους και σκοτωθήκανε!

Εκεί που υπάρχει η ιστορία των Αρχανών. Για τον Δήμο αυτό και για τις Αρχάνες.

Σεβάστηκαν ακόμα και οι Γερμανοί, Τούρκοι και δεν… ποδοπάτησαν, εκείνα που ήταν εχθροί.

Μερικές μαντινάδες:

“Στον ύπνο μου ήρθενε χθες βράδυ μια ζητιάνα, και μου ‘πε με πόνο στην καρδιά, εγώ είμαι η Αρχάνα”.

– Είχε πληγές στο πρόσωπο, στο σώμα, στην καρδιά της, και μου ‘πε πως τσι τα κάνανε τα ίδια τα παιδιά της.

– Είχε γαλάζια φορεσιά, σαν του ουρανού το χρώμα και μαρμαρόκολμη σαν την παλιά κολώνα”.

“Αρχάνες, και να θέλουνε, όμως δεν μπορούνε, την ιστορία των προγόνων σου να την ποδοπατούνε.

– Αρχάνες έρχεται ο καιρός που η πληγή θα κλείσει και με φτερά πιο δυνατά στον ουρανό θα σκίζεις.

Αγαπητέ φίλε Αρχανιώτη. Γιατί αδιαφορείς;

Σκεφτείτε τις θυσίες, τους πολέμους, τους νεκρούς που έπεσαν για μας. Να ζούμε σήμερα ελεύθεροι.

Με την αδιαφορία μας προσβάλομε τους νεκρούς, προγόνους μας.

Του Νικολάου Φανιουδάκη (Προκόπη)

 

 

Μπορεί επίσης να σας αρέσει