Έμμετρα: Το άτυχό μου γιασεμί

157

Ένα μικρούλι γιασεμί
φύτρωσε στην αυλή μου.
το πότιζα, το φρόντιζα
και το ‘χα σαν παιδί μου.

Μεγάλωνε και ψήλωνε
σαν να ‘ταν κυπαρίσσι
και σκόρπιζε μιαν ευωδιά
που σου ‘φερνε μεθύσι.

Το κοίταζα περήφανα,
πολύ ευτυχισμένος
που μ’ ένα τέτοιο γιασεμί
ήμουν ερωτευμένος.

Όμως, μια μέρα αρρώστησε
κι έπεσε ο ανθός του,
κιτρίνισαν τα φύλλα του,
ξεράθηκε ο κορμός του.

Κοιμήθηκε κάποια στιγμή
αφήνοντάς με μόνο
και μ’ άφησε για συντροφιά
του χωρισμού τον πόνο.

Άτυχο γιασεμάκι μου
άτυχο γιασεμί μου
θα σ’ αγαπώ μέχρι να ζω
με όλη την ψυχή μου.

Κι όταν πεθάνω αγάπη μου,
μη με ξεχάσεις, έλα
και στόλισε τον τάφο μου
σα να ‘σουνα κοπέλα.

Θα σου ‘ρχομαι στο όνειρο,
έρχου και στο δικό μου,
γλυκά, γλυκά να σε φιλώ
χρυσό, μονάκριβό μου.

* Ο Μανώλης Ροδιτάκης είναι τ. εκπαιδευτικός και ειδικός πάρεδρος του Παιδαγ. Ινστιτούτου πτυχιούχος Πολιτ. Επιστημών.

Μπορεί επίσης να σας αρέσει