Έμμετρα

84

Διακοπές και “παρατράγουδα”…

( Σαν θα σιμώνει ο ληστής..
..”κάνετε πως κοιμάσθε”!!..
το είπε Φεύ!..ο Υπουργός..
..πρέπει να τον..λυπάσθε! ).

Δεν ξέρω αν θα λείψετε,..φέτος για διακοπές,
σάν δύσκολο μου φαίνεται, θάλεγα με την Κρίση..
όμως να μην ξεχάσετε, τις πόρτες ανοιχτές,
oύτε και τα μπατζούρια σας!..κάποιος να τα “σφαλίξει”.

Κυκλοφορούνε ξέρετε, δεκάδες οι ληστές,
όχι αυτοί που “νόμιμα”!..μας παίρνουν το..μεδούλι..
είναι και άλλοι, πάμπολλοι..στα σπίτια, στις ακτές,
πρέπει να τους προσέξετε!..να παίξετε..”κρυφτούλι”!..

Έτσι μας είπ’ ο Υπουργός!!..”κάνετε πως κοιμάσθε”!..
αφήστε τσι ανενόχλητους!..μήν πάθετε κακό,
είναι το προτιμότερο..και λέω μη λυπάσθε..
..τί θα σας κλέψουν άλλως τε,..χρυσάφι, ή ρευστό;;

Κλειδώνετε τα σπίτια σας, πάντα με τις γιορτές,
έχουν μεγάλο κίνδυνο, να μπούν και να σας κλέψουν,
μ’ αν έλθετ’ αντιμέτωποι, κάποιοι με τους ληστές..
..”κάνετε πως κοιμώσαστε”!!..να φοβηθούν..να τρέξουν.

Κι’ αν παρά ταύτα δεν πεισθούν,..και παραμείνουν σπίτι,
..αφήστε κι’ ό,τι πάρουνε,..ο ΕΛΓΑ σας τα καλύπτει!!
Kατάντησαν μια μάστιγα,..θα ‘πώ για τις ληστείες,
..κλεφτρόνια γέμισ’ η ζωή,..σ’ όλες τις κοινωνίες.

Δημήτρης Τριχάς
Τοπογρ. Μηχαν. Ε.Μ.Π.
dimtri43@yahoo.gr

 

Ενα ρολόι η ζωή

Ένα ρολόι είναι η ζωή,
και πίσω δε γυρίζει…
σα το γυρίσεις θύμισες,
το νου σου πλημμυρίζει !
Θύμησες απ’ τη νιότη σου,
θύμησες του σχολείου
Χίλιες εικόνες στη ψυχή,
άφθαστου μεγαλείου.

Ένα ρολόι είναι η ζωή,
απού μετρά το χρόνο
τον κάθε χτύπο να ψηφάς ,
τούτο αξίζει μόνο.

Ο κάθε χτύπος μια στιγμή,
λύπης, χαράς ή πόνου.
Κι εσύ πονάς η τραγουδάς
Στο άκουσμα του τόνου.

Ένα ρολόι είν’ η ζωή,
κι οι δείχτες σα γυρίζουν
διώχνουν ζωή και χάνεται
Και τα μαλλιά τ’ ασπρίζουν.

Κι όταν ασπρίσουν τα μαλλιά
κι η ζωή περάσει
Μοιάζει ρολόι αμήχανο,
απού έχει πια γεράσει.

 

Σε ζυγίζω σωστά

Να πιστέψω δεν είδες.
Ήσουν μέσα και διάβαζες.
Να πιστέψω δεν άκουσες.
Ήταν, είπες, τα τζάμια διπλά.

Χρόνια πέτρινα ήρθανε.
Κάποιους φίλους μας πήρανε.
Λέγαν, είπαν, πολλά.
Μα εσύ τσιμουδιά.

Και τα χρόνια που κύλησαν
σου ‘ρθαν όλα δεξά.

Χρόνια δίσεκτα ήρθανε.
Κάποιοι φίλοι που μείναμε,
ύπνος δεν μας κολλά.
Και εσύ μια χαρά.

Τώρα πια, ναι,
σε γνωρίζω καλά,
σε ζυγίζω σωστά.
Τι κερδίζεις, τι χάνεις
το μετράς σε λεφτά.

* Ο Γιώργος Αγγελάκης είναι μαθηματικός

 

Αποκάλυψη

Με μεγαλοπρεπές βάδην
η Ψυχή προς εαυτόν ύμνους πλέκει.
Με κεραυνούς αυτοϋπερασπίαζεται.
Ισως είναι μια μικρότερη θεότητα
που “εκ παραδρομής”
αφέθηκε χωρίς θρόνο.
Τα μάτια της ρίχνουν κάστρα,
γι αυτό και η κάθε μέρα
μια αστραπή μονάχα είναι
και όλη η αιωνιότητα
σε μια στιγμή κλεισμένη.

Ροζαλία Ψυλλάκη

Μπορεί επίσης να σας αρέσει