Υπουργός Σπίρτζης: “Γλώσσα λανθάνουσα…”

255

Σε πρόσφατη επίσκεψή του, από τις πολλές,  με πακτωλό υποσχέσεων και ελάχιστο ουσιαστικό αποτέλεσμα,  ο Υπουργός Υποδομών κ. Σπίρτζης,  εγκαινιάζοντας ιδιωτικά έργα, είτε την επέκταση του αεροδρομίου ΝΙΚΟΣ ΚΑΖΑΝΤΖΑΚΗΣ,  που έγινε με χρήματα της εταιρΕίας Αφορολογήτων,  είτε του σταθμού του ΚΤΕΛ Ηρακλείου – Λασιθίου, που έγινε με χρήματα της κοινοπραξίας,  αναφερόμενος σε εκείνους τους παράγοντες της Κρήτης που ομιλούν για ανάγκη ολοκλήρωσης του ΒΟΑΚ, μετά από πενήντα και πλέον χρόνια από την εκκίνηση του, από την ΚΙΣΑΜΟ μέχρι την ΣΗΤΕΙΑ, τους χαρακτήρισε απαξιωτικά, χρησιμοποιώντας μια κοινή έκφραση της κρητικής αργκό(γρ…), προκαλώντας δυσμενείς εντυτώσεις…

Γλώσσα όμως λανθάνουσα,  λέει ο λαός μας ότι, κάποιες φορές αληθή λέγει…

Τι άραγε εννοούσε ο “ποιητής”;

Πιθανά με την έκφρασή του αυτή,  σαφώς,  ο Υπουργός ήθελε να δώσει ένα μήνυμα στους τοπικούς παράγοντες για την ευθύνη τους για την ύπαρξη του περιβόητου διαχρονικού Αναπτυξιακού Ελλείμματος της Κρήτης λέγοντας με άλλα λόγια ότι “δεν είστε ικανοί να επιτύχετε υλοποίηση των αιτημάτων σας” αποσιωπώντας τις δικές του ευθύνες,  ο οποίος αν και τριάμισι χρόνια,  στην θέση αυτή αρκείται,  μόνο,  σε υποσχέσεις που μετακυλίονται συνεχώς σε ημερομηνίες του μέλλοντος για να καθορισθούν νέες και πάλι νέες με μηδενικό ουσιαστικό αποτέλεσμα. Μας ειρωνεύτηκε λοιπόν,  με κυνικό τρόπο…

Είναι,  βέβαια,  ντροπή και ευθύνη για όλους μας,  που είχαμε θέσεις ευθύνης,  κατά καιρούς,  για αυτό το αναπτυξιακό τέλμα.

-Η ΕΓΝΑΤΙΑ ΟΔΟΣ, Η ΠΑΡΑΚΑΜΨΗ ΤΟΥ ΜΑΛΛΙΑΚΟΥ,  Η ΟΛΥΜΠΙΑ ΟΔΟΣ (Κόρινθος –Πάτρα),  Η ΙΩΝΙΑ ΟΔΟΣ(Πάτρα –Γιάννενα), Η ΚΟΡΙΝΘΟΣ-ΚΑΛΑΜΑΤΑ, Η ΑΤΤΙΚΗ ΟΔΟΣ κ.λπ. κ.λπ,  που ξεκίνησαν δεκαετίες αργότερα από τον ΒΟΑΚ,  με την μεγαλοπρέπειά τους, τον υπερσύγχρονο σχεδιασμό τους και την πολυτέλειά τους,  τις αλλεπάλληλες σήραγγες σαλόνια,  ολοκληρώθηκαν,  και αντιπαρατίθενται στους κακοσχεδιασμένους,  επικίνδυνους δρόμους της Κρήτης,  με τα εκατοντάδες θύματα της ασφάλτου,  δίνοντας το μέτρο της σύγκρισης του ενδιαφέροντος του ελληνικού κράτους απέναντι στην Κρήτη την οποία κυριολεκτικά έχει εγκαταλείψει σαν “απόπαιδο”.

Είναι αδιαμφισβήτητο το γεγονός ότι η Κρήτη εξαιρέθηκε,  λόγω του νησιωτικού της χαρακτήρα,  κατά τον προγραμματισμό των μεγάλων αναπτυξιακών έργων της χώρας.

Το Ρίο Αντίρριο,  η Εγνατία Οδός,  τα μεγάλα Ολυμπιακά Αθλητικά Έργα (με φωτεινή εξαίρεση το Παγκρήτιο Στάδιο),  η Αττική οδός, το Μετρό,  το Αεροδρόμιο των  Σπάτων,  ο Σταυρός Ελευσίνας είναι έργα από τα οποία η Κρήτη δεν είχε  άμεση ωφέλεια…

Η ένταξη μας στην ΟΝΕ όχι μόνο δεν νοικοκύρεψε τα δημοσιονομικά  μας ελλείμματα και τα χρέη,  αλλά τα διεύρυνε  και  παράλληλα το φάσμα της ανεργίας και του κοινωνικού αποκλεισμού κοινωνικών ομάδων και τάξεων έχει  προβάλει απειλητικά.

Η παγκόσμια οικονομική δε κρίση προκάλεσε χρηματιστηριακές και οικονομικές αναταράξεις σε Ανατολή και Δύση.  Ο κοινοτικός  δε προϋπολογισμός  παρέμεινε στα  επίπεδα του 1, 27 % του ΑΕΠ της Ε.Ε,  άρα αρκετά χαμηλός.

Οι προκλήσεις αυτές που προέρχονται από την εφαρμογή νέων ευρωπαϊκών πολιτικών, και επηρεάζουν την προοπτική ανάπτυξης της Κρήτης.

Ο πρωτογενής τομέας συμβάλλει στο Ακαθάριστο Περιφερειακό Προϊόν με ποσοστό 24%.

Ο δευτερογενής τομέας με ποσοστό 18% και ο τριτογενής με ποσοστό 58%.

– Η πρώτη βέβαια σοβαρή,  μεταπολεμικά,  προσπάθεια ανάπτυξης της Κρήτης  1964-1965,  έγινε όταν προγραμματίσθηκε,  σχεδιάσθηκε και δημοπρατήθηκε ο Βόρειος Οδικός Άξονας της Κρήτης.

–  Η δεύτερη αναπτυξιακή προσπάθεια για την Κρήτη έγινε  με την πιλοτική ένταξη της μεγαλονήσου στα ΜΕΣΟΓΕΙΑΚΑ ΟΛΟΚΛΗΡΩΜΕΝΑ ΠΡΟΓΡΑΜΜΜΑΤΑ στα μέσα της δεκαετίας του 1980.

– Τρίτη σοβαρή αναπτυξιακή προσπάθεια για τη χώρα και κατά συνέπεια για την Κρήτη,  έγινε την περίοδο 1989-1993 με το Α΄  Κοινοτικό Πλαίσιο Στήριξης,  το λεγόμενο  και Α΄ πακέτο Ντελόρ.

– Σοβαρότερη βέβαια αναπτυξιακή προσπάθεια για τη χώρα μας και κατά συνέπεια και για την Κρήτη  είναι το Β΄ΚΠΣ ή Β  πακέτο Ντελόρ.

– ΤΟ Γ΄ ΚΟΙΝΟΤΙΚΟ ΠΛΑΙΣΙΟ ΣΤΗΡΙΞΗΣ (ΠΑΚΕΤΟ ΣΑΝΤΕΡ 2000-2007) ενέπνευσε  κάποια αισιοδοξία για την πολυπόθητη κάλυψη του  αναπτυξιακού ελλείμματος του νησιού μας.

-Η ΤΕΤΑΡΤΗ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑΤΙΚΗ ΠΕΡΙΟΔΟΣ (Δ΄Κ.Π.Σ,  2007-2015) αποτέλεσε το ύστατο εργαλείο για να προσεγγίσουμε τον πολυπόθητο στόχο της πραγματικής σύγκλισης με περιφερειακή ανάπτυξη και κοινωνική συνοχή,  χωρίς  να την επιτύχουμε.

Το εκπληκτικό δε πλέον είναι ότι στο   τέλος  της 4ης προγραμματικής περιόδου,  αντί να καλύψουμε το αναπτυξιακό μας έλλειμμα,  η χώρα μας δέσμια οδηγήθηκε στο Δ.Ν.Τ. στα πρόθυρα της χρεοκοπίας και το Αναπτυξιακό έλλειμμα της Κρήτης σταθερό.

Το ερώτημα είναι ΤΙΣ ΠΤΑΙΕΙ;

Υπηρέτησε ο όποιος προγραμματισμός την λογική ανάπτυξης του νησιού ή τα έργα ήταν ένας μακρύς κατάλογος ασύνδετων προτάσεων  ικανοποίησης αιτημάτων με κριτήρια πελατειακής αντίληψης;

Το κυρίαρχο βέβαια ερώτημα είναι: “Πώς είναι δυνατόν το ΕΛΛΕΙΜΜΑ ΑΝΑΠΤΥΞΗΣ  της Κρήτης να είναι περίπου το ίδιο,  όσον αφορά τα μεγάλα έργα,  παρά τον πακτωλό χρημάτων που εισέρρευσαν από την Ε.Ε. τα τελευταία 35 χρόνια”.

-Η πλέον ρεαλιστική,  πρώτη,  απάντηση,  στο ερώτημα,  είναι ότι τα ποσά αυτά δόθηκαν,  βασικά,  στην ΚΑΤΑΝΑΛΩΣΗ και όχι σε ΑΝΤΑΠΟΔΟΤΙΚΕΣ   ΣΤΟΧΕΥΜΕΝΕΣ ΕΠΕΝΔΥΣΕΙΣ,  που θα μεγέθυναν το ΑΕΠ της χώρας και θα κάλυπταν,  επαρκώς,  το έλλειμμα.

Είναι δε αλήθεια ότι τέτοιου είδους Επενδύσεις δεν έχουν γίνει ακόμη,  βρίσκονται στην πολυχρόνια αναμονή,   γεγονός που αιτιολογεί  την διαχρονικότητα του Ελλείμματος…

Η υπερηφάνεια των κατοίκων της Κρήτης για τον τόπο καταγωγής τους,  πολλές φορές τους κάνει να είναι ευάλωτοι σε κολακείες για τη λεβεντιά και τους δημοκρατικούς αγώνες τους,  ικανοποιούνται με τα ωραία λόγια,  να “χορταίνουν” με αυτά και ξεχνάνε την άλλη πλευρά της Κρήτης και τις ανάγκες των φιλόπονων κατοίκων της.

Μας περνάνε για κορόϊδα.Κάτι ξέρει ο Σπίρτζης…

Για να ευαισθητοποιηθεί όμως η πολιτεία από τα σοβαρά προβλήματα της Κρήτης,  πρέπει πρώτα απ’ όλα να συνειδητοποιήσει ο ίδιος ο Κρητικός Λαός και οι εκπρόσωποι του την αναγκαιότητα επίλυσής τους, ώστε στη συνέχεια διεκδικώντας,  με ενότητα,  αγωνιστικά να επιτύχει την επίτευξη των στόχων που έχει θέσει. Και όχι για να μας διαιρέσουν να μας βάζουν σε διλήμματα: Λοξός διάδρομος η Καστέλι; Μικρό η μεγάλο καλώδιο; Φυσικό αέριο η ανανεώσιμες πηγές.; Φράγματα η αφαλάτωση; Ανακύκλωση απορριμμάτων η καύση; Λιμάνι του Νότου στο Τυμπάκι η στον Αθερινόλακκο;. ΒΟΑΚ με διόδια η χωρίς διόδια; ΒΟΑΚ με ΣΔΙΤ η με σύμβαση παραχώρησης; κ.λπ., κ.λπ.

Αποτέλεσμα αυτής της παγίδας είναι να μη γίνεται τελικά τίποτα.

Οι υποδομές σαφώς αποτελούν βασικό παράγοντα στην αναπτυξιακή διαδικασία του τόπου,  πολύ δε περισσότερο στην Κρήτη και το Νομό μας,  που παρά την τεράστια συμμετοχή του στα Οικονομικά της χώρας,  αναλογικά δεν λαμβάνει τα ελάχιστα αυτονόητα απαιτούμενα,  με αποτέλεσμα παρά το αρκετά σημαντικό έργο,  που έχει γίνει τα τελευταία χρόνια,  ο Νομός να υστερεί σημαντικά έναντι άλλων περιοχών της χώρας με αντίστοιχη ή μικρότερη οικονομική δραστηριότητα.

– Ικανή και αναγκαία συνθήκη για να μπορέσει η Κρήτη να διαδραματίσει αυτό τον ιστορικό της ρόλο είναι η κάλυψη του Αναπτυξιακού της Ελλείμματος,  η ολοκλήρωση των βασικών της υποδομών στους τομείς ιδιαίτερα: α)  Των Μεταφορών

β) Του  Ενεργειακού…  Η Κρήτη εξακολουθεί να παρουσιάζει ενεργειακό έλλειμμα,  αποτελεί δε σημαντικό πεδίο εφαρμογών ανανεώσιμων πηγών ενέργειας (ηλιακή και αιολική) Αιτήματα διαχρονικά:  α) επίσπευση κατασκευής του ΑΗΣ ΚΟΡΑΚΙΑΣ και β) να ενταχθεί το φυσικό αέριο στο ενεργειακό σύστημα της Κρήτης. γ) να συνδεθεί η ΚΡΗΤΗ με υποβρύχιο καλώδιο με το Εθνικό δίκτυο ηλεκτροδότησης της ηπειρωτικής Ελλάδας.

γ) Τηλεπικοινωνίες

δ) Περιβάλλον.

ε) Ενίσχυση με κάθε τρόπο των Ανωτάτων Εκπαιδευτικών και Ερευνητικών Ιδρυμάτων της Κρήτης.

Η ΩΜΗ ΑΛΗΘΕΙΑ ΕΙΝΑΙ ΌΤΙ παρά την κάποια πρόοδο και τα πολλά μικρά έργα,  δυστυχώς,  τα μεγάλα Αναπτυξιακά έργα της Κρήτης η δεν έχουν ξεκινήσει ακόμα ή είναι ημιτελή (ΛΙΜΑΝΙ ΤΟΥ ΝΟΤΟΥ,  ΑΕΡΟΔΡΟΜΙΟ ΚΑΣΤΕΛΛΙΟΥ,  ΦΡΑΓΜΑΤΑ,  ΜΑΡΙΝΕΣ,  ΟΛΟΚΛΗΡΩΣΗ ΒΟΑΚ   ΚΑΙ ΚΑΘΕΤΩΝ ΑΞΟΝΩΝ,  ΑΗΣ ΚΟΡΑΚΙΑΣ,  ΥΠΟΒΡΥΧΙΟ ΚΑΛΩΔΙΟ,  ΙΣΟΡΡΟΠΗ ΑΞΙΟΠΟΙΗΣΗ ΤΟΥ ΥΔΑΤΙΝΟΥ ΔΥΝΑΜΙΚΟΥ,  ΟΡΙΣΤΙΚΗ ΕΠΙΛΥΣΗ ΤΟΥ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΟΣ ΤΗΣ ΔΙΑΘΕΣΗΣ ΤΩΝ ΣΤΕΡΕΩΝ (ΑΛΛΑ ΚΑΙ ΥΓΡΩΝ ΑΠΟΒΛΗΤΩΝ),  ΑΝΑΔΕΙΞΗ ΑΡΧΑΙΟΛΟΓΙΚΩΝ ΧΩΡΩΝ κλπ.) Πρόοδος καταφανής έχει γίνει σε θέματα υποδομών, μόνο στον τομέα της Υγείας και στον τομέα των Ανώτατων Πανεπιστημιακών Ιδρυμάτων.

Αιτήματα ανικανοποίητα για πολλές δεκαετίες. Φθάνει πια ο εμπαιγμός.    Η Κρήτη γνωρίζει να μάχεται με αξιοπρέπεια και αυταπάρνηση και γενναιότητα για την διατήρηση της ελευθερία της. Αν συνεχισθεί όμως αυτή η τακτική της εγκατάλειψης της από την πολιτεία και ενώ είναι πρώτη στην προσφορά στο έθνος και είναι τελευταία στις κρατικές απολαβές, η Κρήτη πρέπει να σηκώσει, επί τέλους,  δυναμικά το ανάστημά της απέναντι στο ανάλγητο κράτος.

Άλλωστε η ΚΡΗΤΗ δεν επαιτεί,  απαιτεί την κάλυψη του Αναπτυξιακού της Ελλείμματος γιατί απλούστατα το Δικαιούται…

 

Μπορεί επίσης να σας αρέσει