Στα λιόδεντρα

87

Στα λιόδεντρα, κάτω στον κάμπο*

υπνοβατεί ο θάνατος.

Γιομάτα τα κλωνάρια,

κουφάρια νεκρών εντόμων.

Δίπλα, τραγούδι συνεχές, μονότονο.

Τους απογόνους

δεν τους τρομάζει η απώλεια,

γιατί απλά δεν τη γνωρίζουν.

Σταλίζουν δίπλα στους νεκρούς τους,

όπως συμβαίνει στους ανθρώπους.

Τα μεσάνυχτα όμως ξυπνούνε

οι νεκροί και παίρνουνε τα όπλα.

Τους όρκισε ο κύρης τους,

φρουρούς του τόπου.

Πρωτοπαλίκαρα του Αστρινού**

από την εποχή που τον ξεγέλασε ο Δίας

και τόνε πάντρεψε με την Ευρώπη.

Ο πρώτος των θεών, ο σάτυρος!

Τρία μερόνυχτα τη γλένταγε

κάτω από τον πλάτανο.

Ύστερα σαν ήρθανε οι Ρωμαίοι

και καταλύσανε στη Γόρτυνα,

τους κάνανε οι φρουροί ,

συχνά πυκνά γιουρούσι.

Εις μάτην!

Μα ψιθυρίζεται, και θα ‘ναι αλήθεια

πως τους Ανδαλουσιανούς***

δεν τους ‘διωξε ο Φωκάς,

μα τούτοι εδώ, μιαν αυγή

τα άρματα ζωστήκανε.

Τα ‘χε φτιαγμένα με περισσή φροντίδα

πριν το σκάσει ο Δαίδαλος

κι όποιος τα πρωταντίκρισε,

το έβαζε στα πόδια.

Μα πάνε χρόνοι είκοσι,

που οι νεκροί τον τόπο αμελήσανε.

Δεν βγαίνουν πια να πολεμήσουνε

μα καθ’ αργά****μοιρολογούνε.

Το βασίλειο του Ροδάμανθυ*****

λυμαίνονται μινώταυροι

με συνήθειες ξενικές, αλλόκοτες.

Να φανταστείς, όταν γλεντούνε

δε χορεύουνε, μόνο πίνουνε

και αφήνουνε το θυμικό αχαλίνωτο

ν’ αλληλοδέρνονται χωρίς αιτία.

Έτσι λοιπόν οι νεκροί

τα όπλα παραδώσανε,

καθώς δε θεωρούν πρέπον

το αίμα τους να σύρουν στον αφανισμό.

 

*στον κάμπο: κάμπος Μεσσαράς Κρήτη

**Αστρινός: Ο πρώτος βασιλιάς της Κρήτης.

*** Ανδουλουσιανούς: οι Σαρακηνοί της Ισπανίας.

****καθ’ αργά: κάθε βράδυ.

*****Ρόδαμανθυ: Ο Ροδάμανθυς ήταν γιος του Δία και της Ευρώπης, βασιλιάς της Φαιστού.

Νίκη Μουντράκη
(Γεννήθηκε στις Στάβιες Ηρακλείου Κρήτης. Απόφοιτη της φιλοσοφικής σχολής του Αριστοτελείου πανανεπιστημίου (1991- 1996) και της σχολής ξεναγών κρήτης (1998 -2001).
Εργάστηκε στη Σχολή Τουριστικών Επαγγελμάτων και στον ιδιωτικό τομέα ως καθηγήτρια).

 

Μπορεί επίσης να σας αρέσει