Αποχαιρέτα τη Μακεδονία που χάνεις…

150

Ήρθε, δυστυχώς, η ώρα να πεις με το χέρι στην καρδιά

το «αποχαιρέτα τη Μακεδονία  που χάνεις από μέσα σου».

 

17 Ιούνη 2018

 

Γιατί από τώρα και πέρα θα υπάρχει μια άλλη, που εσύ της έδωσες πνοή, επίσημα και με τη βούλα που λένε, στα σύνορά σου.

 

Βόρεια.

 

Που παρ’ όλο που την είχαν αναγνωρίσει εκατόν σαράντα άλλοι (ήταν όμως άλλοι, δεν ήσουν εσύ), εσύ την κρατούσες μέχρι τώρα ζωντανή σαν φλόγα μέσα σου.

 

Στην ψυχή σου.

 

Κι ακριβώς αυτό συμβαίνει τώρα: δεν είναι που το «είναι» της ψυχής σου το παίρνει άλλος, είναι που ξεριζώνεται από το δικό σου «είναι».

 

Απώλεια που δεν αναπληρώνεται.

 

Γιατί, για πρώτη φορά ύστερα από τρεις χιλιάδες χρόνια, Μακεδονικό όνομα,  Μακεδονική γλώσσα  και Μακεδονικός πολιτισμός αλλάζουν χέρια.

 

Εμπορεύματα του Διεθνούς Εμπορίου.

 

Και δυστυχώς, το χέρι που τα δίνει στον άλλο, το χέρι που τα ξεριζώνει από μέσα σου, δεν είναι το χέρι του άλλου, είναι το δικό σου χέρι.

 

Τραγωδία.

 

Σφάγια όλα στο βωμό της «Παγκόσμιας Στρατηγικής Τάξης», του «Παγκόσμιου Εμπορίου» και της «Πολιτικής Ορθότητας».

 

Θυσία ανίερη.

 

Γιατί, η παγκόσμια «τάξη», η «ρεαλιστική» πολιτική

και η οικονομική «ανάπτυξη»,

έχουν να κάνουν με στρατούς, οικονομικά συμφέροντα,

κεφάλαια και… τράπεζες.

 

Καταθέσεις μετρητών.

 

Ενώ το όνομα, η γλώσσα και η ιστορία έχουν να κάνουν με ανθρώπους, πολιτισμό, συναισθήματα και αισθήματα.

 

Κατάθεση ψυχής.

 

Αυτήν την κατάθεση σού κάνουν ανάληψη χωρίς την υπογραφή σου, πληρώνοντας, εσύ προκαταβολικά και μετρητά κι’ ο άλλος με γραμμάτια σε… βάθος χρόνου.

 

Κενό.

 

Κι αυτό το κενό καμμιά «προοδευτική» συμφωνία, καμμιά «ρεαλιστική» πολιτική και καμμιά οικονομική «ανάπτυξη»,

δεν πρόκειται να το ξαναγεμίσει.

Στον αιώνα τον άπαντα.

 

17 Ιουνίου 2018

 

ΣΗΜ: Ας μου συγχωρεθεί που το σημερινό μου άρθρο εκφέρεται… ποιητικώς! Γιατί, αν και μη ποιητής, έτσι μου βγήκε.

 

Θανάσης Καραγιάννης

(πρώην πρόεδρος του Συλλόγου Μακεδόνων Κρήτης)

 

Μπορεί επίσης να σας αρέσει