ΠΟΡΕΙΑ ΣΤΟ ΑΓΝΩΣΤΟ

112

Το φεγγάρι ξαγρυπνάει,

κρατεί τη νύχτα σε εγρήγορση

αδιαφορεί αν όνειρα ψάχνουν πράες στράτες.

Πώς όμως να γλυτώσεις από ύπουλες πλάνες;

Αυτό δεν είναι παραμύθι.

Ποιος ξέρει; Ποιός ξέρει;

 

Τα σπίτια λησμονήσανε πως έχουνε μπαλκόνια.

Κανείς δεν βεγγερίζει πια.

Ραβασάκια, κρυφά ραντεβουδάκια, βίζιτες,

δυνατές φιλίες, μεγάλοι έρωτες, υψηλές αξίες,

Ρομαντισμός, πώς χάθηκαν στη σκόνη του χρόνου;

 

Χρωστάμε στη ζωή μια κάποια σκέψη.

Η λαλιά πάει και στέκεια, πάνω σε βουλωμένα αυτιά.

Το σπίτι έχει γεμίσει καλώδια και οθόνες

Απαράβατος κανόνας τα χέρια στα πληκτρολόγια.

Πού τελικά οδεύουμε;

Αυτό είναι του κόσμου το απορείν.

Ροζαλία Ψυλλάκη

 

Μπορεί επίσης να σας αρέσει